Wednesday, 4 June 2008

Den Haag - The Hague


Dinsdag 3 juni 2008.

Het is alweer een aantal jaren geleden dat ik in Den Haag was en ik had mij eerder al voorgenomen om er weer eens naartoe te gaan. Ik had nog een vrije treinreis op mijn abonnement en de termijn was bijna verlopen, een mooie gelegenheid om een leuk uitstapje te maken. Dus, op naar het station en de trein genomen naar Den Haag. Het plan was om op mijn gemak rond te lopen over het Plein, Binnenhof en Buitenhof, en alles daar rondom te bekijken. Alleen wist ik niet meer hoe ik er moest komen.

(translation errors and omissions accepted by you)

Tuesday, June 3, 2008.

It has been a long time ago that I was in The Hague. I planned earlier to visit the city after so many years. I had still a free train travel on my subscription and the period to make use of the free travel had almost gone, a beautiful occasion to make the free trip to The Hague. Thus, I went by car to the railroad station and took the train to The Hague. I planned to make a walk around some places such as the Plein, Binnenhof and Buitenhof , and to examine everything around there. I only did not know how to get there.



Maar er zijn informatie balies in de stationshal en je kan daar van alles vragen dus was ik snel op de hoogte gebracht. Het is vanaf het Centraal Station allemaal lopend te bereiken en lopen is gezond, ook al regent het een beetje.

But there are information counters in the station hall where you can ask questions and they provide you with all the information you need to find your way in the City. I could reach all places by foot from the Central Station to where I wanted to go. And besides, walking is healthy, even in smattering rain.



Toen mij was uitgelegd in welke richting ik moest lopen, vertrok ik uit de grote hall en liep de regen tegemoet.

The woman behind the desk explained to me in which direction I had to go, I left the large station hall and walked out into the rain.



Buiten stond een enorme hoeveelheid fietsen voor het gebouw. Daar kennelijk neergezet door mensen die de voorkeur geven aan comfortabel reizen per trein om de drukte op de autowegen te vermijden. Met de fiets van en naar huis en met de trein naar en van het werk. We worden noodgedwongen wel wijzer denk ik. Auto's worden zoveel mogelijk geweerd uit de binnensteden en als je er toch moet zijn, kost het een heleboel parkeergeld, reistijd, wachttijd en ergernis. Leve het openbaar vervoer!

Outside the building I saw an enormous quantity bicycles in front of the building. Obviously parked there by people who prefer to travel comfortably by train instead of driving their own car, an easy way to avoid stress. From home by bicycle to the train and then by train to their job and vise versa. We become wiser under some circumstances, I think. Cars are kept away from downtown as much as possible, nevertheless when you need to be there, it costs a lot of parking money, travelling time, waiting time and irritation. Long live public transportations!



Den Haag was vroeger al een internationale stad en is dat nog steeds. De enorme kantoren en overheidsgebouwen leveren daarvoor het bewijs. Je vraagt je af wat er allemaal gebeurt in die grote gebouwen waar zoveel mensen bijeengebracht zijn. De nieuwe gebouwen zijn in mijn ogen van een schitterende architectuur, maar er zullen ongetwijfeld mensen zijn die het tegenovergestelde vinden, dat is altijd zo.

The Hague has always been an international city and still is. The offices and government buildings proof that. One can wonder what happens there in all those huge buildings where so many people are brought together. The new buildings are in my view of a superb architecture, but there will be undoubtedly other people who have a different view, so it is always.



Onderweg naar mijn bestemming stonden op belangrijke splitsingen duidelijke richtingwijzers. Je kan dus eigenlijk niet verdwalen en het is leuk om door de gezellige oude straten van Den Haag te lopen en etalages bekijken van de oude winkelpanden. Het valt mij op dat in veel oude Hollandse steden dezelfde sfeer wordt gecreëerd en je er ongestoord kunt wandelen. Deze straat zou net zo goed in Wijk bij Duurstede kunnen zijn.

Underway to my destination stood on important junctions direction indicators. Therefore you cannot actually go astray and it is nice to pass through the sociable old streets of The Hague and examine the windows of the old shops. I noticed that in many old Dutch cities the same environment is created and you can walk there free in the old streets. This street could also exist in Wijk bij Duurstede.



En zo volgde ik de wegwijzers eerst in de richting van het Plein. Op deze borden staan de voor Hollanders meest bekende plaatsen. er wordt zelfs aangegeven waar onze Koningin woont: "Paleis Noordeinde", maar ik koos zoals gezegd voor Plein.

I followed the indicators, firstly in the direction of the Plein (Square). On these chalkboards we see the places well-known by Dutchmen, there is even indicated where our Queen lives: " Palace Noordeinde" , but I chose for Plein (Square).



En op het Plein bevindt zich het standbeeld van Prins Willem de Eerste, Prins van Oranje, ook wel de Vader des Vaderlands genoemd. Den Haag heeft een rijke geschiedenis en het is natuurlijk niet de bedoeling om alle bijzonderheden op te noemen. Maar een paar bijzonderheden tonen kan wel interessant zijn voor sommigen.

On the Plein (Square ) there is a statue of Prince Willem the First, Prince of Orange, also called the father of the nation. The Hague has a rich history and it is of course not the intention to mention all characteristics. However, to mention a couple characteristics can be interesting for a few people among us.



Al dwalend kwam ik uit bij de vijver rond het Binnenhof. Het bleef maar druilerig weer, maar deze dame had een rustig plekje gevonden om wat te lezen onder een dikke boom, naast de haringtent en met uitzicht op de fontein in de Hofvijver. En het bleef redelijk droog onder het bladerdak.

Sauntering over the foot-pavement I managed to find the pond around the Binnenhof (Courtyard). Meanwhile It remained drizzly weather. This lady had found a quiet spot where she could read under a huge thick tree, beside the herring tent and with view on the fountain in the pond. And it remained rather dry under the leafs.



Later op de dag ben ik teruggekeerd naar deze vistent en heb daar een vers wit broodje met de eerste echte Hollandse Nieuwe gegeten. Een delicatesse! Maar eerst ben ik verder gelopen, want ik was nog lang niet waar ik uiteindelijk terecht wilde komen. Dus maar weer verder op pad gegaan.

Later that day I have returned to this fish tent and bought myself a fresh white bread roll and the first Dutch New Herring (June 3, 2008). A delicacy! But firstly I walked further, because I was not still there where I wanted to be.



In de Hofvijver, gezien vanaf de Korte Vijverberg, dreef een groot wit ding, een kunstwerk Ik vond het op een ijsberg lijken, maar of de kunstenaar dat nu ook heeft bedoeld, dat weet ik echt niet. Het was een vreemd object, maar op een bepaalde manier vond ik het erg mooi. In ieder geval trok het genoeg aandacht.

In the Hofvijver (Court Pond), seen from the "Korte Vijverberg", I saw a large white floating object, it was an art work and to me it seemed to be an iceberg, but if the artist this also meant I don't know. It was a strange object, but in a certain manner I liked it and it was very beautiful. In any case it attracted enough attention.




Dit is een detail van de leuning die is aangebracht om te voorkomen dat de mensen in het water vallen. Duidelijk is te zien dat het smeedwerk met de hand is gemaakt, let maar op de rood geschilderde krullen.

This is a detail of the guard-rail to prevent that people fall into the water. Clearly to see that the ironwork is handmade, pay attention to the red painted rollings.



Mijn weg vervolgend door de brede laan lang de Hofvijver in de richting van het Binnenhof. Inmiddels regende het niet meer, alleen was de lucht drukkend warm en vochtig, maar het voelde aangenaam aan.

Continuing my walk over the broad alley, along the Hofvijver (Court Pond) in the direction of the Binnenhof (Courtyard). Meanwhile it stopped raining, only the air was oppressive warmly and wet, but it sensed agreeably.


Langs dit pad passeerde ik het standbeeld van een andere figuur uit de vaderlandse geschiedenis, Johan van Oldenbarnevelt, die leefde van 1547 - 1619. Warm gekleed zo te zien zat hij daar onder het bladerdak in zijn comfortabele zetel, met uitzicht over het water.

Along this path I passed the statue of another character from our national history, Johan van Oldenbarnevelt , 1547 - 1619). Warm dressed, sitting in his comfortable seat, under the tree leafs with a view over the water.



En zijn blik half gericht op het Mauritshuis, genoemd naar Prins Maurits die de oude man heeft laten onthoofden. En daarnaast de blik gericht op het Torentje waar de huidige Minister President zijn werkkamer heeft en van waaruit hij leiding geeft aan de Nederlandse regering.

His eyes half aimed at the Mauritshuis, called to prince Maurits who let decapitate.the old man. And moreover his eyes aimed at the turret where the current minister President has his study and from here he lead the Dutch government.



Aangekomen bij de poort naar het Binnenhof. In het gebouw aan de linkerkant zitten beveiligers en bewaking. De toegang tot het Binnenhof en de ingang naar het Torentje wordt onopvallend maar scherp bewaakt. Er is 24 uur per dag cameratoezicht, maar dat stoort niemand.

Arrived at the gate to the Binnenhof (Courtyard). In the building. at the left-hand side are the safety guards. The access to the courtyard and the entrance to the turret are monitored inconspicuously but sharply. There is 24 hours per day camera supervision, but that disturbs nobody.


Aan de rechterzijde is de toegang naar het Torentje, maar sinds enkele jaren wordt deze toegang nu afgesloten door een zwaar hek. De auto van de Premier staat voor de deur geparkeerd, dus op het moment dat ik dit fotografeerde was hij binnen.

To the right, the gate to the turret, since a few years this access has now been concluded by a heavy iron gate.. The car of the Prime Minister was parked in front of the door, therefore I knew he was in and I photographed it for my story.




Door deze poort betreed je het Binnenhof, een groot plein eigenlijk. Een levende historishe plek, waar al eeuwenlang de Hollandse en Nederlandse politiek wordt bedreven. Vaak wordt hier gedemonstreerd, acties gehouden of worden er petities aangeboden aan kamerleden. Maar vandaag was het rustig, ik heb tenminste niets bijzonders gezien.

Through this gate you enter the Binnenhof (Courtyard), a large square in fact. An historical spot, where for ages Dutch policy is committed. Here take frequently demonstrations place, or petitions are offered to Members of Parliament. But today it was quiet, at least I have seen nothing particular.



Dit is de Ridderzaal op het Binnenhof waar jaarlijks de troonrede door de Koningin wordt uitgesproken en het nieuwe parlementaire jaar wordt geopend.

This is the Ridderzaal (Knights Room) on the Binnenhof (Courtyard) where the throne reason is pronounced by the Queen, and annually the new parliamentary year is opened.



Via dit wandelpoortje verliet ik het terrein van de Buitenhof en stond weer midden in het dagelijkse leven. Verkeersdrukte en stadsgeluiden overal rondom mij. Weggerukt uit mijn dromerijen stond ik weer in de 21e eeuw.

By means of this gate I left the area of the Buitenhof (Outside Court) and stood suddenly in the middle of our daily life. Traffic noise and other city sounds everywhere around me. Away from my dreams I was back in the the 21st century..



Wat mij nu plotseling opvalt terwijl ik dit lange verhaal aan het schrijven ben is dat in het straatbeeld de Nederlandse taal geleidelijk aan wordt vervangen door de Engelse taal.

Suddenly I notice how many Dutch words are gradually replaced by English words and names in the street picture.



Bekijk de twee laatste foto's maar eens en tel maar hoeveel Nederlanse woorden je ziet. Dat gaat sneller, dan het tellen van Engelstalige woorden of namen.

Examine the last two photos and count how many Dutch words you see. That goes more rapidly, then counting English words or names.



Het werd weer tijd om richting trein te lopen, dus keerde ik terug op mijn wandeling door de stad. Den Haag is de Residentie van de alle regeringsgebouwen en ministeries. Dit bijvoorbeeld is het Departement van Justitie.

It became time to walk back direction train. The Hague is the residence of the all government buildings and ministries. This for example is the Department of Justice.at the Plein.



En dit is het Ministerie van Defensie. Eigenlijk vallen deze gebouwen niet zo op en beiden staan op het Plein.

And this is the Ministry of Defence. Actually inconspicuous these buildings both are on the Plein.



Deze Regeringsgebouwen kijken uit over het Plein een plek waar soms ook weer protestacties worden gehouden. Het Plein ligt dicht bij het gebouw van de Tweede Kamer der Staten Generaal en de kans dat politici daar bereikt kunnen worden is vrij groot. Dit groepje studenten was niet aan het actievoeren maar probeerden heel enthousiast hun positieve ideeën over de huidige samenleving aan andere jonge mensen over te brengen en dat lukte!

These government buildings look out over the Plein (square) a spot where sometimes protest operations are carried out. The Plein (square) lies close to the building of the House of Commons and the chance to meet politicians is rather large. This group students were not protesting, on the contrary, they tried very enthusiastic to transmit their positive ideas concerning our current society to other youngsters and they succeeded very well!



En zo naderde het einde van de wandeling door Den Haag. Terug op weg naar het Centraal Station in Den Haag liep ik langs deze gracht en keek vanaf de brug naar de weerspiegeling in het water. Tussen al de drukte van de stad vind je ook nog rustige plekken, waar je een andere ontspanning kunt beleven.

The end of my walk through The Hague approached. Back towards the Central Station I walked along this canal and looked from the bridge to the reflection in the water. Between all the upheaval of the city you can also still find quiet spots.



Dan ineens motorgeronk... en een bootje met ook weer een groep jonge mensen aan boord voer voorbij. En terwijl ik daar snel een foto van maakte werd er vriendelijk gezwaaid en gelachen en pufte het bootje verder en ik vervolgde mijn weg ook weer. Nog een laatste zwaai en weg waren ze.

Then all of a sudden engine humming… and a small boat with also a group youngsters on board. And whereas I made rapidly a photo of it they waved their hands friendly, they laughed and the small boat went further and I continued also my way also. A last goodbye and they were gone.



Deze weg die leidt van het Centraal Station naar het Malieveld, een groot grasveld dat vooral bekend is door de vele demonstraties die daar plaatsvinden. Maar bovendien en biedt het Maliveld ook gelegenheid voor andere grote evenmenten zpals festivals, kermis, circus en de bekende Indische Pasar Malam Besar, ( grote avond-, of nachtmarkt).

This path that goes from the Central Station to the Malieveld, is a large lawn which is especially confiscated by demonstrations which take place there. But moreover the Mali field offers also occasions for other large events such as festivals, circus and the well-known Indian Pasar Malam Besar, (large evenings, or night market).



Langs de kant van het voetpad zat deze muzikant onverstoorbaar accordeon te spelen. Deze mensen zie je nu veel vaker en je komt ze overal tegen zoals bij ingangen van supermarkten of winkelcentra. Maar ook zoals hier gewoon langs een wandelpad. Het zijn vooral Roemenen die hier neerstrijken om wat geld te verdienen met muziek maken op straat. Deze man zette mij aan het denken, want ik realiseerde mij dat hij uit zijn land was vertrokken naar een vreemd land waarvan hij de taal en de mensen niet kende. Waarschijnlijk vrouw, familie en vriende achterlatend. Hij zat hier langs die stille wegkant zijn melodieën te spelen en keek mij wat afwezig aan. Ik vroeg in mijn beste Duits of ik een foto van hem mocht maken, hij knikte toegeeflijk van ja, en speelde onverstoorbaar verder. Het bleef voor mij de vraag of hij wel begreep wat ik vroeg, maar ik deponeerde een paar Euro in zijn geldbakje en weer knikte hij gemoedlijk in mijn richting. Ik liet hem deze opnamen op mijn digitale camera terugzien en hij lachte breed en knikte dat het goed was.

Along the foot path this musician played imperturbable accordion on his instrument. We see these people now more often and you may encounter them everywhere like at entrances of supermarkets or shopping centres. But also like here just along a pathway. There are especially Romanians who settle here to earn some money with making music on the streets. This man put me to thinking, because I realized that he had left his country and probably his wife, family and friends and went to a strange foreign country for which he do not know the language and the people. He must be very lonely, He sat there along that quiet path, playing his melodies for almost nobody and he looked somewhat absent. I asked in my best German if I could make a photograph of him, he nodded leniently yes, and played imperturbably further. The question for me remained if he understood, what I asked, I dropped a couple Euros in its money bucket and he nodded friendly in my direction. Then I showed him these prerecordings on my digital camera and he smiled broad and nodded that everything was fine.


Terwijl de Roemeen verder speelde liep ik het laatste stukje terug naar het Centraal Station
en passeerde daarbij deze prachtige boom die elke Hagenaar wel zal kennen, en heel vaag brak het zonnetje een beetje door. Het was een goed einde van een fijne dag wandelen door Den Haag.

Whereas the Romanian played further I walked back the last hundred meters to the Central Station and I passed this splendid tree known and recognized by every habitant in The Hague. Vaguely the sun broke through. It was a good end for a nice day and walk in The Hague.




Ik heb nog maar een klein gedeelte laten zien van wat deze politiek en cultureel bruisende stad te bieden heeft. Een belangrijke stad met een enorm rijke geschiedenis. En hier ben ik dan aan het einde gekomen van dit uitgebreide verhaal.

I have shown a small part of what this politically and culturally sparkling city has to offer. An important city with an enormously rich history.