Tuesday, 17 June 2008

Amersfoort


Iets te lezen voor het weekend....

Soms twijfel ik wel eens om iets op te schrijven over iets wat ik heb ondernomen of waar ik geweest ben. Dan vraag ik mij af of anderen dat werkelijk wel zo interessant of leuk vinden. Dan merk ik op, dat er regelmatig een paar honderd keer op de webblog wordt ingelogd en een tiental keren een commentaar wordt gegeven. Dat laatste vind ik natuurlijk het aardige van deze hobby en zie de reactie als de beloning voor al de inspanningen.

(Accept my translation errors and omissions, please)

Something to read in the weekend...

Sometimes I doubt to write about things I did, or where I have been. Then I think to myself, are other people really interested in all these things. And when I notice that my weblog regularly has been seen by hundred or more visitors and when ten or more comments have been returned, then it is worth to make the efforts I think . Of course, it is nice to read the comments, they are the reward for all the work I have done to make this blog. And most of us maintain their weblog for the same reasons I think.


Klik op de foto's voor vergroting

Click the photos to enlarge them


Doordat ik bij alle foto's ook nogal wat uitleg geef of een verhaaltje om de foto bouw, gaat er veel tijd inzitten om tot een afronding te komen. Daarna moet ik nog proberen er een begrijpelijke vertaling van te maken naar het Engels, en drommels dat valt niet altijd mee. Ik ben niet geschoold in het lezen en schrijven van de Engelse taal en dat maakt het wel eens lastig hoor. Maar laat ik dan toch maar beginnen.

It always takes a lot of time to make extended explanations to all photographs, or to write a story around the photos, After writing in Dutch I try to make an understandable translation from Dutch to English, and that's always a difficult moment, I can tell you. I have not been taught in reading and writing in the English language and that makes it very difficult sometimes. But enough..., no complaints, just do it, let's start.


Vorige week zaterdag ben ik naar Amersfoort geweest, dat was niet zomaar zonder reden. Onze kleindochter Liz deed mee aan een balletuitvoering van de dansschool waar zij les krijgt. Die uitvoering vond plaats in theater "De Flint" in Amersfoort en het was een feest om al die kinderen zo hun best te zien doen.

Last week, Saturday 14, I have been to Amersfoort, that was not just without reason. Our granddaughter Liz was part of a ballet for children organized by the dance school where she gets her lessons. That performance took place in theater "De Flint" in Amersfoort and it was great to see how the children enjoyed it.




De uitvoering was gebaseerd op verschillende verhalen die werden beleefd tijdens een wereldreis met een piratenschip. Het verhaal was fantasierijk, spannend en afwisselend opgebouwd en er deden naar mijn schatting in totaal tussen de 100 en 150 kinderen aan mee. Om die allemaal in toom te houden en te regiseren was al een kunst op zichzelf. Al die ouders met hele families, hordes kennissen en vrienden, vulden de zaal met enthousiast publiek en iedereen genoot van het het dansfeest op het enorme podium. Maar voordat ik naar het theater ging had ik eerst de oude stad verkend en gezocht naar bekende plekjes, die makkelijk te herkennen moesten zijn.

The show had been based on several stories that were experienced during a trip around the world on a pirates ship. The story was fantasy realm, built up tension and was alternately. To my estimation there were in total approximately between 100 and 150 children involved. To rein such a group is an art on itself. All these parents with whole families and friends, filled the theatre with enthusiastic public and everybody enjoyed the dance celebration on the enormous stage. Before I went to the theatre I firstly explored the old city of Amersfoort and sought for known spots that I could remember and recognize easily.



Ik was bewust al vroeg van huis vertrokken en natuurlijk weer met de trein afgereisd naar Amersfoort. Met een half uurtje vertraging, veroorzaakt door werkzaamheden aan de spoorlijn, kwam ik aan op het station in Amersfoort. Buiten op straat herkende ik deze plek helemaal niet meer. Een totaal nieuwe aanblik, moderne gebouwen en toegangswegen, en een onherkenbaar nieuwe stationshal. Wat een verbeteringen ten opzichte van de oude toestand zoals die in mijn herinnering nog bestond. Van 1972 tot 1988 hebben wij in één van de dorpen rondom Amersfoort gewoond en ik kwam daardoor regelmatig in deze stad, eigenlijk elke week.

I left home early and, of course, I traveled by train again to the city of Amersfoort. With half an hour delay, caused by work on the railroad line, I arrived in Amersfoort. Outside the railroad station, when I looked into the street, I absolutely did not recognize this spot. A total new view, modern buildings and a new accesses to an unrecognizable new station hall. What an improvements in comparison to the old state as it existed in my memory. From 1972 until 1988 we have lived in one of the villages around Amersfoort and I went regularly to this city, actually every week.



Ook hier voor het station weer een grote fietsenstalling voor treinreizigers. Het reizen per trein wordt blijkbaar zo populair dat de er nu alweer ruimte tekort lijkt te zijn om al die fietsen te herbergen. Daar zal ook wel weer een oplossing voor worden gevonden.

Also here, in front of the station, a large bicycle shed just for travellers by train to put in their bicycles. Travelling by train becomes apparently very popular so that more space is needed to put up more bicycles. For that problem will also a solution be found.



De wegen die naar het station leiden zijn ook onherkenbaar veranderd. Waar het vroeger nogal een rommelige en verkeersonvriendelijke omgeving was, zag ik nu mooie strakke éénrichtingswegen en parkeerstroken waar de auto, tegen betaling, voor korte tijd geparkeerd kan worden. Of waar passagiers veilig en snel kunnen in-, en uitstappen. Dit is dus een plek die voor mij helemaal nieuw was.

The roads that lead to the station have also been changed and are unrecognizable to me. Where it was previously a rather messy and traffic unfriendly surroundings, I saw now a beautiful one way direction road and parking places where cars can be parked for a short periode of time (payed of course). Or where passengers can get in and get off, fast and safely. This spot was totally new for me.



Op weg naar de oude binnenstad van Amersfoort zag ik nog meer aanpassingen. Achter mij, ruime voetpaden, daarnaast nieuw aangelegde fietspaden en rijbanen ingericht voor éénrichtingsverkeer. En vóór mij, beveiligde voetgangers-oversteekplaatsen. Ondanks al deze vernieuwingen herkende ik de omgeving heel goed.

On my way to the old downtown of Amersfoort I saw more adaptations. Behind me, large sidewalks, beside them new bicycle paths and lanes organized for one direction traffic. And in front of me, a protected pedestrians-crossing place. Despite all these renewals I recognized these surroundings quite well.



Na het oversteken van de drukke verkeersweg liep ik regelrecht de vertrouwde binnenstad in. Hier was weinig veranderd, misschien alleen een vernieuwde bestrating. De winkels waren nog hetzelfde en er stond ook nog het vertrouwde draaiorgel in de straat vlak voor één van de grote warenhuizen.

After crossing the busy traffic road, I walked straight into the familiar downtown. Almost nothing had been changed here, perhaps only a renewed paving. The stores were yet the same and there stood also the familiar barrel-organ in the street, right in front of one of the the large department stores.



Door een smalle straat lopend kwam ik weer uit op een groot plein, waar normaal gesproken veel stadsbussen hun vertrek-, en aankomstpunt hebben. Maar alle stadsbussen waren buiten dienst doordat de buschauffeurs in staking zijn voor hogere lonen, en dat conflict wordt landelijk uitgevochten. Alle streekbussen en de meeste stadsbussen rijden niet, en dat duurt al weken lang. Iedereen schijnt dit gelaten te ondergaan. Het lege plein overstekend liep ik recht op het historische deel van de Amersfoortse binnenstad af. Het meest opvallend waren de twee nieuwe gebouwen recht voor mij, maar vreemd genoeg passen die gebouwen helemaal in dit overgandsgebied. De architect heeft daar volgens mij goed over nagedacht. De gebouwen wekken de indruk een toegangspoort te zijn.

I walked through a narrow street and came on a large square, where normally spoken many city buses depart, and arrive. At that time all city buses in the country were out of service because all bus drivers were in strike for higher wages, and that conflict became fought out rural. All buses in the regions and most city buses were off the road, and that lasts already for weeks. Now, when I write this blog, the strike is over after more then 3 weeks! It appeared that everybody accepted the strike, and the outcome. I crossed the empty square and ended up straight before the historical part of downtown Amersfoort. The eye catchers were the two new buildings right in front of me, but strangely enough these new buildings fit perfectly in this transitions area. The architect has thought it over very well and made the right choises. The buildings give the impression to be the an entrance with towers.



Wanneer je dichterbij komt en naar links afslaat en langs de smalle gracht loopt, dan zie je dit als je achterom kijkt. En geef toe, je zit meteen in het oude Amersfoort en kijkt eeuwen terug in de geschiedenis.

Coming closer in that direction, going to the left and walking along the narrow canal, You see this when you turn around and look back behind you. And admit, at the same time you are looking back into history centuries ago.



Hetzelfde gevoel krijg je als je de 500 jaar oude muurhuizen en pakhuizen ziet aan de overzijde van de gracht. Het oude gebouw op de tweede foto is het museum Flehite dat momenteel gesloten is wegens verbouwingswerkzaamheden. In het museum worden talloze voorwerpen bewaard en getoond die gevonden zijn in de provincie Utrecht. Aan het eind van 2008 wordt het museum weer geopend.

You get the same thoughts when you look at the 500 years old wall houses and warehouses at the other side of the canal. The old buildings on the second photo are property of museum Flehite. The museum is currently closed because of renovations to the building and interior. In the museum are countless objects kept and shown. Objects that were found in the province Utrecht.. At the end of 2008 becomes the museum opened again.




Verder wandelend langs de gracht kom je in het hartje van deze middeleeuwse stad. Je ziet er taferelen als deze die anders alleen nog maar op schilderijen van oude meesters aantreft. En het bijzondere is dat je er nu gewoon kan lopen, net als de mensen dat honderden jaren geleden deden. Dit gedeelte is geen museum, maar gewoon een stadsgedeelte dat nog steeds in gebruik is.

Further along the canal, I walked right into the heart of this medieval city. There you see scenes like these which otherwise only can be found on paintings of old masters. And isn't it particular that you now can walk in such a painting, just like people did hundred of years ago? This part of the city is not a museum, but a part of the city that is still in use.




Vele straten en steegjes langs de grachten passerend, kom je uiteindelijk bij de beroemde "Koppelpoort". Hier gezien vanaf de stadszijde....

I passed many streets and alleys along the canals and came finally at the famous "Koppelpoort". Here seen from the side of the city....




.... van waaruit je langs de stadswallen kunt lopen en zelfs boven op de poort kunt komen waar je kunt genieten van een mooi uitzicht over een deel van het oude Amersfoort. De stad met vele historische bouwwerken. Amersfoort heeft daar zo veel van in huis, dat het ondoenlijk is al de gebouwen, kerken en musea op te noemen. Ik wil alleen even laten zien waar ik heb gelopen en van datgene waar ik van heb genoten om het weer eens terug te zien.

.... from where you can walk along the old and original city walls and even can walk above the gate where you have a beautiful view over a part of old Amersfoort, the city with so many historical buildings. Amersfoort has so much history and so many old buildings, that makes it is impracticable to name all these buildings, churches and museums. I just want to show you where I walked and how I enjoyed the time in Amersfoort and these particular places again.




Loop nog maar even met mij mee.... want hier zie je de linker stadspoort vanaf de buitenkant gezien. Deze poort is misschien wel de meest gefotografeerde en geschilderde poort van Nederland.

Walk further with me....... here you see the left city gate from the other side. This gate is perhaps the most often photographed and painted gate of the Netherlands.



Maar ook op de Varkensmarkt wordt geschilderd. Het was zaterdagmarkt, het regende af en toe een beetje, maar dat weerhield deze mevrouw er niet van om gewoon door te gaan met haar schilderstuk. Zij schilderde het markttafereel wat op de rechter foto is te zien. Zij schilderde de marktkraam vanuit een ander standpunt als waar ik stond.

Also on the Varkensmarkt (Pigs Market) is painted. It was market day on Saturday and it stopped raining, just a drop here and there but that couldn't stop this lady to continue her work and to finish her painter piece. She painted the market scene which you can see on the photo on the right side. She painted the market booth from a different viewpoint as where I stood. She made a really nice painting.




Nederlanders schijnen bekend te staan als grote mensen, niet in de zin dat zij zoveel goeds doen, maar dat het lange mensen zijn, maar deze is wel een beetje overdreven groot. Hij verdiende er wel wat mee om er zo bij te lopen en het ging nog soepel ook.

Dutchmen appear to be known as tall men, not in the sense that they do much good things, but they are long, huge, large, big men (what's the name? :-), but this fellow is excessively large. He earned some money with spreading flyers in this comic costume.




Ondertussen liep de klok door en moest ik zorgen om op tijd bij het theater te komen waar de familie mij zou opwachten om daarna samen naar binnen te gaan. Ik wierp nog een laatste blik op de oude St. Joriskerk en liep toen in de richting van theater "De Flint", waar het dansfeest zou gaan plaatsvinden waarmee ik dit verhaal begon.

Meanwhile the watch ticked further and I had to go now to come in time at the theater where the family was waiting for me to enter the theater together. I threw yet a last look on the old Saint Joris Church and then I walked in the direction of theater "De Flint", where the dance celebration would take place with which I began this narration.

Have a very good weekend!