Sunday, 15 July 2007

Vreemde verschijning



Het is vandaag alweer 5 dagen geleden dat ik deze foto's heb gemaakt. Missschien doordat ik zo druk ben geweest met het monteren van het video filmpje, of doordat het weer een beetje in de war is. De ene dag is het 16° C met afwisselend stevige buien, de volgende dag ruim boven de 27° C met een brandende zon. Daar raak ik van in de war en de natuur ook zo te zien. Toen ik uit mijn auto stapte om met de hond mijn dagelijkse ronde te lopen, zag ik opeens dit witte geval tussen het gras. Het leek op een gloeilamp, dus even beter kijken en wat vreemd is dit. Een forse paddenstoel en dat al in de eerste helft van juli. Deze dingen verwacht ik pas in de herst. Dus eerst een foto gemaakt en toen pas de hond uit de auto gehaald. Die blafte al ongeduldig en vroeg zich blijkbaar al af waarom ze moest wachten.

Omdat het die dag mooi weer was had ik diezelfde ochtend ik ook al in dit gebied gelopen en zag toen deze bloemen in het wild groeien en ik blijf ze mooi vinden, ook al ken ik de namen niet. Wat natuurlijk wel duidelijk is zijn de bloeiende bramenstruiken. Om mij heen kijkend gaat dit het komende najaar wel een aardige oogst opleveren dacht ik toen want uit elk nietig bloemmetje komt een forse braam tevoorschijn.

Vreemde verschijning



Het is vandaag alweer 5 dagen geleden dat ik deze foto's heb gemaakt. Missschien doordat ik zo druk ben geweest met het monteren van het video filmpje, of doordat het weer een beetje in de war is. De ene dag is het 16° C met afwisselend stevige buien, de volgende dag ruim boven de 27° C met een brandende zon. Daar raak ik van in de war en de natuur ook zo te zien. Toen ik uit mijn auto stapte om met de hond mijn dagelijkse ronde te lopen, zag ik opeens dit witte geval tussen het gras. Het leek op een gloeilamp, dus even beter kijken en wat vreemd is dit. Een forse paddenstoel en dat al in de eerste helft van juli. Deze dingen verwacht ik pas in de herst. Dus eerst een foto gemaakt en toen pas de hond uit de auto gehaald. Die blafte al ongeduldig en vroeg zich blijkbaar al af waarom ze moest wachten.

Omdat het die dag mooi weer was had ik diezelfde ochtend ik ook al in dit gebied gelopen en zag toen deze bloemen in het wild groeien en ik blijf ze mooi vinden, ook al ken ik de namen niet. Wat natuurlijk wel duidelijk is zijn de bloeiende bramenstruiken. Om mij heen kijkend gaat dit het komende najaar wel een aardige oogst opleveren dacht ik toen want uit elk nietig bloemmetje komt een forse braam tevoorschijn.

Saturday, 14 July 2007

Voor mijn Blogvrienden

Er ging gisteren eerst iets fout bij het uploaden van deze Post, en ik hoop dat het probleempje nu is opgelost. Dan nu nog maar een keertje al is het een dag later.

Met verbazing sta ik telkens te kijken wanneer ik een stukje heb geschreven en dit als Post op mijn weblog publiceer. Zodra ik het stukje heb geplaatst is er iemand die er telkens als de kippen bij is en er meteen bovenop zit. Natuurlijk kan ik nooit achterhalen wie dat is zolang iemand zich niet bekend maakt in "Who is On-line". Als je bijvoorbeeld alleen je naam daarin opgeeft dan kan ik pas zien wie er op mijn weblog kijkt, dan vind ik nou weer leuk. Net zo goed als dat iemand een klein stukje "Commentaar" achterlaat. Het hoeven geen hele verhalen te zijn, maar gewoon een paar regeltjes om te laten weten wie ik op visite heb gehad. Dat was dat. En die ene.... die altijd de eerste is.... altijd harstikke welkom hoor!

Dan nu het andere. Een aantal dagen geleden werd mij in gesprekje met één van mijn blogvrienden gevraagd hoever ik van de zee woonde... hoe groot de afstand was... Ik stelde voor om dat een keer vast te leggen op video en dan meteen te laten zien wat een leuk dorpje Callantsoog is. Wie de drukte opzoekt komt aan zijn trekken, maar ook mensen zoals ik die meer van rust en een beetje afzondering houden. Tijd en ruimte waarin ik het beste tot mijn recht kom.

Nou die video is nu af en ik draag hem op aan mijn beste Blogvrienden, om te beginnen bij:

1. Ellen

2. Curtis

3. Susan

4. Sharon

5. John

6. Bobbie

7. Penny

8. Mary Lou

9. Zoë

En al die anderen die ik minder vaak tegenkom in Cyberland, maar die ook gewaardeerd worden.

Bekijk de video maar op onderstaande LINK:

http://video.google.nl/videoplay?docid=-8004449162093888736&hl=nl

De video laat zien hoe ik van huis vertrek en onderweg gewoon de camera laat lopen. De beelden zijn daardoor niet zo stabiel, maar geven toch wel een beeld van datgene wat ik onderweg zoal tegenkom. De loopafstand naar het water is ongeweer 500 meter. Hemelsbreed schat ik dat het 300 meter is. De video duurt iets langer dan 28 minuten, dus ga maar lekker achterover hangen en kijk maar in wat voor omgeving ik woon.
Een geweldig fijn weekend voor iedereen.

P.S., Oh ja!.... En wie mijn Engels wil verbeteren, alsjeblieft, stuur maar naar mijn e-mail adres in de sidebar. Nog mooier wordt het wanneer iemand aanbiedt om mij te helpen met vertalen van het Nederlands naar Engels, maar dat zal wel teveel gevraagd zijn.

Voor mijn Blogvrienden

Er ging gisteren eerst iets fout bij het uploaden van deze Post, en ik hoop dat het probleempje nu is opgelost. Dan nu nog maar een keertje al is het een dag later.

Met verbazing sta ik telkens te kijken wanneer ik een stukje heb geschreven en dit als Post op mijn weblog publiceer. Zodra ik het stukje heb geplaatst is er iemand die er telkens als de kippen bij is en er meteen bovenop zit. Natuurlijk kan ik nooit achterhalen wie dat is zolang iemand zich niet bekend maakt in "Who is On-line". Als je bijvoorbeeld alleen je naam daarin opgeeft dan kan ik pas zien wie er op mijn weblog kijkt, dan vind ik nou weer leuk. Net zo goed als dat iemand een klein stukje "Commentaar" achterlaat. Het hoeven geen hele verhalen te zijn, maar gewoon een paar regeltjes om te laten weten wie ik op visite heb gehad. Dat was dat. En die ene.... die altijd de eerste is.... altijd harstikke welkom hoor!

Dan nu het andere. Een aantal dagen geleden werd mij in gesprekje met één van mijn blogvrienden gevraagd hoever ik van de zee woonde... hoe groot de afstand was... Ik stelde voor om dat een keer vast te leggen op video en dan meteen te laten zien wat een leuk dorpje Callantsoog is. Wie de drukte opzoekt komt aan zijn trekken, maar ook mensen zoals ik die meer van rust en een beetje afzondering houden. Tijd en ruimte waarin ik het beste tot mijn recht kom.

Nou die video is nu af en ik draag hem op aan mijn beste Blogvrienden, om te beginnen bij:

1. Ellen

2. Curtis

3. Susan

4. Sharon

5. John

6. Bobbie

7. Penny

8. Mary Lou

9. Zoë

En al die anderen die ik minder vaak tegenkom in Cyberland, maar die ook gewaardeerd worden.

Bekijk de video maar op onderstaande LINK:

http://video.google.nl/videoplay?docid=-8004449162093888736&hl=nl

De video laat zien hoe ik van huis vertrek en onderweg gewoon de camera laat lopen. De beelden zijn daardoor niet zo stabiel, maar geven toch wel een beeld van datgene wat ik onderweg zoal tegenkom. De loopafstand naar het water is ongeweer 500 meter. Hemelsbreed schat ik dat het 300 meter is. De video duurt iets langer dan 28 minuten, dus ga maar lekker achterover hangen en kijk maar in wat voor omgeving ik woon.
Een geweldig fijn weekend voor iedereen.

P.S., Oh ja!.... En wie mijn Engels wil verbeteren, alsjeblieft, stuur maar naar mijn e-mail adres in de sidebar. Nog mooier wordt het wanneer iemand aanbiedt om mij te helpen met vertalen van het Nederlands naar Engels, maar dat zal wel teveel gevraagd zijn.

Wednesday, 11 July 2007

Tempo, niet stilstaan.

De laatste weken wordt mijn tijd vooral in beslag genomen door het opnieuw opzetten van mijn computersysteem. Aanpassingen van hardware en programma's kost veel tijd waardoor het soms lijkt of ik geen aandacht meer heb voor andere dingen. Het tegendeel is waar, soms wil ik misschien wel teveel in tekorte tijd. Je wilt snel doorgaan naar de volgende stap in dit traject, maar dan word je weer teruggeworpen en moet je die stap weer terugzetten om opnieuw te beginnen. De kunst is dan om rustig te blijven en geduldig overnieuw beginnen. Dat op zichzelf is al een kunstje van zelfbeheersing, waarbij je dan ook nog moet proberen om een goed humeur te behouden.

Tussendoor probeer ik ook nog de weblogs van blogvrienden te lezen en daar ook nog een reactie te geven, en op die manier vliegt de tijd om. Of het zinvol is weet ik niet, maar voor mijn gevoel ben ik bezig met een geweldig leuke hobby. Het is leerzaam, onderhoudend, houdt de geest soepel, mij van de straat en uit de kroeg. Bijna al mijn aandacht is er op gericht om met de PC contacten te leggen en te onderhouden en dat lukt aardig voor zo'n ouwe vent. Bovendien moeten er in huis ook nog een aantal klusjes worden opgeknapt. Samen met de vrouw, of even alleen met de auto wat boodschappen doen.


Dus op het ogenblik kom ik tijd tekort, het maken van foto's en video schiet er nu helemaal bij in en bovendien werkt het weer daarvoor de laatste tijd ook niet erg mee. Zo zie je maar, tijd is kostbaar. Ja, het is een druk leven als je gepensioneerd bent, iedereen kijkt er naar uit, maar als het eenmaal zover is, dan komt er wat op je af hoor. Ik heb niet eens tijd om naar de kapper te gaan.




Tempo, niet stilstaan.

De laatste weken wordt mijn tijd vooral in beslag genomen door het opnieuw opzetten van mijn computersysteem. Aanpassingen van hardware en programma's kost veel tijd waardoor het soms lijkt of ik geen aandacht meer heb voor andere dingen. Het tegendeel is waar, soms wil ik misschien wel teveel in tekorte tijd. Je wilt snel doorgaan naar de volgende stap in dit traject, maar dan word je weer teruggeworpen en moet je die stap weer terugzetten om opnieuw te beginnen. De kunst is dan om rustig te blijven en geduldig overnieuw beginnen. Dat op zichzelf is al een kunstje van zelfbeheersing, waarbij je dan ook nog moet proberen om een goed humeur te behouden.

Tussendoor probeer ik ook nog de weblogs van blogvrienden te lezen en daar ook nog een reactie te geven, en op die manier vliegt de tijd om. Of het zinvol is weet ik niet, maar voor mijn gevoel ben ik bezig met een geweldig leuke hobby. Het is leerzaam, onderhoudend, houdt de geest soepel, mij van de straat en uit de kroeg. Bijna al mijn aandacht is er op gericht om met de PC contacten te leggen en te onderhouden en dat lukt aardig voor zo'n ouwe vent. Bovendien moeten er in huis ook nog een aantal klusjes worden opgeknapt. Samen met de vrouw, of even alleen met de auto wat boodschappen doen.


Dus op het ogenblik kom ik tijd tekort, het maken van foto's en video schiet er nu helemaal bij in en bovendien werkt het weer daarvoor de laatste tijd ook niet erg mee. Zo zie je maar, tijd is kostbaar. Ja, het is een druk leven als je gepensioneerd bent, iedereen kijkt er naar uit, maar als het eenmaal zover is, dan komt er wat op je af hoor. Ik heb niet eens tijd om naar de kapper te gaan.




Sunday, 8 July 2007

Paul Potts Semi Final + Big Winner

Dit is het vervolg van zijn droom.



The WINNER!




Google for more: "Britain's Got Talent"