Lekker warm.

Het is zo bloedheet hier dat ik maar even ga zitten wachten tot het wat koeler wordt.

Er is nu ook een mogelijkheid om eens een Foto of plaatje terug te sturen bij een Comment. Klik maar op het schakeltje en stuur je verkleinde foto. Het lijkt me erg leuk ook eens iets terug te ontvangen.

Ook al eens geprobeerd om een muziekje aan te zetten? Is te vinden onder de twee Videoschermpjes. Laat eens weten hoe dat bevalt. Wordt erg op prijs gesteld.

Pfffffft...... en nu BIER, BEER, CERVEZA, BIÈRE, BIRRA, CERVEJA, пиво, 啤酒, ØL

Lekker warm.

Het is zo bloedheet hier dat ik maar even ga zitten wachten tot het wat koeler wordt.

Er is nu ook een mogelijkheid om eens een Foto of plaatje terug te sturen bij een Comment. Klik maar op het schakeltje en stuur je verkleinde foto. Het lijkt me erg leuk ook eens iets terug te ontvangen.

Ook al eens geprobeerd om een muziekje aan te zetten? Is te vinden onder de twee Videoschermpjes. Laat eens weten hoe dat bevalt. Wordt erg op prijs gesteld.

Pfffffft...... en nu BIER, BEER, CERVEZA, BIÈRE, BIRRA, CERVEJA, пиво, 啤酒, ØL

Hittegolf nummer 2

Het gaat nog steeds door met die hoge temperaturen. Soms hallucineer ik dat we verhuisd zijn naar Spanje of Portugal. Voor Hollandse begrippen zijn deze temperaturen heel erg ongewoon. Hoewel.... Ik begin er al aardig aan te wennen. Als het over een paar dagen weer gaat afkoelen, dan zeg je bij 22° Celcius al gauw: "Wat is het kil vandaag, ik doe toch maar iets aan".

Maar omdat het nog steeds zo warm is met temperaturen rond de 30° Celcius ga ik 's morgens maar vroeg op pad, dan is het nog niet zo heet. En daarna het een en ander opzoeken en veranderen op de computer. Ik ben niet iemand die urenlang in die brandende zon kan lopen, laat staan in die hitte gaat liggen verbranden. Bruinbakken noemen ze dat. En dat met alle risico's vandien. Nee, laat mij maar lekker in de schaduw zitten in een koele kamer met zo af en toe een lekker koel biertje. Toch ben ik waarschijnlijk een buitenbeentje, want ik kan bijna niemand ontdekken op het internet die nog iets doet, zelfs geen reactie geven op al mijn schrijverij. In feite kan mij dat ook niet zoveel schelen want ik schrijf gewoon een hoop dingen op om niet te vergeten voor later als de aftakeling is doorgezet. :-)

Toch moest ik met Beppie nog even weg: "Want er staat bij Mariska (een kennis) zo'n lief paard 'Kurt', en ook een lieve Shetland Pony 'Kelly' en ook nog een lieve geit 'Funny'. En daar moet je nog even een foto van maken voor Mariska". Nou, bij deze dan. Hierbij gaan jullie nu over de hele wereld, tenminste in theorie :-)

Maar die vliegen rond hun ogen en op die vacht is een ware plaag voor die beesten.

Hittegolf nummer 2

Het gaat nog steeds door met die hoge temperaturen. Soms hallucineer ik dat we verhuisd zijn naar Spanje of Portugal. Voor Hollandse begrippen zijn deze temperaturen heel erg ongewoon. Hoewel.... Ik begin er al aardig aan te wennen. Als het over een paar dagen weer gaat afkoelen, dan zeg je bij 22° Celcius al gauw: "Wat is het kil vandaag, ik doe toch maar iets aan".

Maar omdat het nog steeds zo warm is met temperaturen rond de 30° Celcius ga ik 's morgens maar vroeg op pad, dan is het nog niet zo heet. En daarna het een en ander opzoeken en veranderen op de computer. Ik ben niet iemand die urenlang in die brandende zon kan lopen, laat staan in die hitte gaat liggen verbranden. Bruinbakken noemen ze dat. En dat met alle risico's vandien. Nee, laat mij maar lekker in de schaduw zitten in een koele kamer met zo af en toe een lekker koel biertje. Toch ben ik waarschijnlijk een buitenbeentje, want ik kan bijna niemand ontdekken op het internet die nog iets doet, zelfs geen reactie geven op al mijn schrijverij. In feite kan mij dat ook niet zoveel schelen want ik schrijf gewoon een hoop dingen op om niet te vergeten voor later als de aftakeling is doorgezet. :-)

Toch moest ik met Beppie nog even weg: "Want er staat bij Mariska (een kennis) zo'n lief paard 'Kurt', en ook een lieve Shetland Pony 'Kelly' en ook nog een lieve geit 'Funny'. En daar moet je nog even een foto van maken voor Mariska". Nou, bij deze dan. Hierbij gaan jullie nu over de hele wereld, tenminste in theorie :-)

Maar die vliegen rond hun ogen en op die vacht is een ware plaag voor die beesten.

Nationale Vlootdagen Den Helder

Op de foto's staat de tijd verkeerd aangegeven. Mijn camera was even van slag, maar verder klopt alles.

Ooit heb ik zelf bij de Koninklijke Marine gediend als beroeps militair (1955 - 1962). In die tijd mocht je als marineman sporadisch op dit gedeelte van de Helderse Marinehaven komen. Als je er niet werkte of er niet om een dienstreden moest zijn, dan was dit gewoon verboden gebied. En ik denk dat daar niet veel aan is veranderd. Maar drie dagen per jaar worden de slagbomen opgehaald en staat het gebied open voor iedereen. Behalve als je verkeerde bedoelingen hebt.


Jaarlijks worden er Nationale Vlootdagen in Den Helder gehouden. Tienduizenden mensen bezoeken dan de Nieuwe Haven, zoals dat havengedeelte van de Koninklijke Marine heet. Men heeft er dan vrij toegang en op een aantal schepen mogen de bezoekers aan boord om te kijken hoe die schepen er van binnen uitzien en kunnen ze ook beoordelen wat er met hun belastingeld wordt gedaan.


De mensen maken er een "Dagje Uit" van. Er wordt langs de wallekanten lekker in de zon gezeten. Eten en drinken mee en kijken naar de demonstraties van Mariniers, schepen, helicopters en bootjes in de haven.


Heb je geen eten en drinken bij je, dan is er nog geen man overboord om in termen te blijven. Over het hele terrein staan verschillende kramen met etenswaren en drinken . Alles tegen zeer redelijke prijzen. Dus je hoeft eigenlijk niet te slepen met een lunchpakketje.


Het was vanmorgen prachtig weer en nadat ik eerst wat over de markt had gezwalkt, drentelde ik langs de kades van de Zuidstraat en de Binnenhaven naar de Nieuwe Haven van de Marine. Dat is best een pittige wandeling maar het was de moeite waard. Als je weer in die bekende omgeving komt, dan komen er vanzelfsprekend ook weer herinneringen boven over de tijd dat je zelf nog een jonge vent was en hier je werk deed.


Wat mij het meest opviel was dat de vloot een stuk was ingekrompen en de schepen er heel anders uitzagen dan in mijn Marinetijd. Maar dat zal wel komen doordat de taken van de Marine nu heel anders zijn komen te liggen.


Spectaculair zijn altijd de demonstraties van de Mariniers. En kleine jongens vinden het allemaal maar wat spannend om met die sterke Mariniers in een bootje aan een "actie" te mogen meedoen.



Wat er nu met die tassen aan de hand was weet ik niet precies, maar zover mijn waarneming ging werden die van de bezoekers tijdelijk "in bewaring" genomen, want ze kregen een bonnetje mee. Precies zoals dat bij een garderobe in het theater gaat. En natuurlijk we snappen wel waarom dat zo werd gedaan.



En dit vond ik ook wel weer apart. Een oude, goed geconserveerde Jeep, die uit de tweede wereldoorlog stamde. De originele Amerikaanse Sterren stonden er nog op. Echt iets om heel zuinig op te zijn.

Nationale Vlootdagen Den Helder

Op de foto's staat de tijd verkeerd aangegeven. Mijn camera was even van slag, maar verder klopt alles.

Ooit heb ik zelf bij de Koninklijke Marine gediend als beroeps militair (1955 - 1962). In die tijd mocht je als marineman sporadisch op dit gedeelte van de Helderse Marinehaven komen. Als je er niet werkte of er niet om een dienstreden moest zijn, dan was dit gewoon verboden gebied. En ik denk dat daar niet veel aan is veranderd. Maar drie dagen per jaar worden de slagbomen opgehaald en staat het gebied open voor iedereen. Behalve als je verkeerde bedoelingen hebt.


Jaarlijks worden er Nationale Vlootdagen in Den Helder gehouden. Tienduizenden mensen bezoeken dan de Nieuwe Haven, zoals dat havengedeelte van de Koninklijke Marine heet. Men heeft er dan vrij toegang en op een aantal schepen mogen de bezoekers aan boord om te kijken hoe die schepen er van binnen uitzien en kunnen ze ook beoordelen wat er met hun belastingeld wordt gedaan.


De mensen maken er een "Dagje Uit" van. Er wordt langs de wallekanten lekker in de zon gezeten. Eten en drinken mee en kijken naar de demonstraties van Mariniers, schepen, helicopters en bootjes in de haven.


Heb je geen eten en drinken bij je, dan is er nog geen man overboord om in termen te blijven. Over het hele terrein staan verschillende kramen met etenswaren en drinken . Alles tegen zeer redelijke prijzen. Dus je hoeft eigenlijk niet te slepen met een lunchpakketje.


Het was vanmorgen prachtig weer en nadat ik eerst wat over de markt had gezwalkt, drentelde ik langs de kades van de Zuidstraat en de Binnenhaven naar de Nieuwe Haven van de Marine. Dat is best een pittige wandeling maar het was de moeite waard. Als je weer in die bekende omgeving komt, dan komen er vanzelfsprekend ook weer herinneringen boven over de tijd dat je zelf nog een jonge vent was en hier je werk deed.


Wat mij het meest opviel was dat de vloot een stuk was ingekrompen en de schepen er heel anders uitzagen dan in mijn Marinetijd. Maar dat zal wel komen doordat de taken van de Marine nu heel anders zijn komen te liggen.


Spectaculair zijn altijd de demonstraties van de Mariniers. En kleine jongens vinden het allemaal maar wat spannend om met die sterke Mariniers in een bootje aan een "actie" te mogen meedoen.



Wat er nu met die tassen aan de hand was weet ik niet precies, maar zover mijn waarneming ging werden die van de bezoekers tijdelijk "in bewaring" genomen, want ze kregen een bonnetje mee. Precies zoals dat bij een garderobe in het theater gaat. En natuurlijk we snappen wel waarom dat zo werd gedaan.



En dit vond ik ook wel weer apart. Een oude, goed geconserveerde Jeep, die uit de tweede wereldoorlog stamde. De originele Amerikaanse Sterren stonden er nog op. Echt iets om heel zuinig op te zijn.

De dagen zijn weer gewoon.

Vandaag was het weer een dag zoals die gewoonlijk verloopt voor de meeste mensen. We hebben allemaal zo ons eigen ritme denk ik. Een dag die voor mij meestal begint met vroeg opstaan, wat bewegingsoefeningen doen en fietsen op de hometrainer, douchen, aankleden, eten, ochtendkrantje lezen.

Tussendoor even kijken en luisteren naar het nieuws, dat tegenwoordig eigenlijk geen nieuws meer mag heten omdat het elke dag hetzelfde is. Het lijkt meer op een Videoband die je elke ochtend afspeelt. Het gaat voornamelijk over oorlog voeren. Bombardementen en de daarbij behorende doden en gewonden. Zelfmoordaanslagen en de daarbij behorende doden en gewonden, begeleid door het geluid van sirenes, schreeuwende menigten en huilende vrouwen en kinderen. Daarna volgen de dagelijkse verkeersongelukken op onze overvolle wegen en als het meezit krijgen we nog wat branden te zien, al dan niet in de steden danwel een bos-, duin-, of heidebrandje. En als het helemaal niet tegen zit werd er weer een crimineel geliquideerd in Amsterdam. Zo, dat was het nieuws, en nu de hond even een uurtje laten rennen in het duigebied.

Daar ontmoeten we eerst weer de paardjes, er staan er nu sinds kort weer 6, en die hebben de laatste dagen vastgesteld wie de baas is en wat ieders plaats in de groep is. Soms ging dat even van "dik hout zaagt men planken" en werd er hier en daar een dreun of een knauw uitgedeeld. Maar ja, zo schijnt dat in de paardenwereld te gaan. Op het oog ziet het er nu rustig uit, maar als je goed oplet, dan is bij een enkeling de strijd nog niet definitief gestreden. Maar ook daar gaat alles weer zijn gewone gangetje en ze staan weer trouw te wachten voor het hek op hun snoepje van de dag.

We gaan verder het duingebied in en laten de hond los. Tennisbal weggooien, zij weer terugbrengen en ik weer weggooien. En zo vervolgen we onze weg, de hond en ik. En dan kom je altijd wel weer iemand tegen die je een tijdje niet hebt gezien. Dan hoor je weer eens wat, leuke dingen, of geen leuke dingen. Maar het eind van het liedje is dat het eigenlijk altijd wel goed is. Want we zien elkaar toch weer?

En zo ook vanmorgen. Daar kwam Cor Butter aanrennen. Een atleet, de 50 ruim gepasseerd en bezig met zijn trainingsrondje. Hij stopte, wij begroetten elkaar en de hond kreeg ook de nodige aandacht. We spraken wat over ons beider gezondheid en de probleempjes die daar soms bij optreden. Nu ging alles weer goed en hij had weer een halve marathon gelopen. Normaal loopt hij afstanden van 90 tot 120 kilometer. De loopsport die hij beoefent heet Ultra Running. Man, wat bewonder ik die man. Na het bijpraten rende hij weer verder, en ik vervolgde in mijn weg met de hond in mijn eigen tempo. Jufo keek eens naar mij omhoog en liep rustig achter mij aan. Ik voelde even dat zij met haar neus tegen mijn kuit duwde.

Dan kom je thuis en ruik je de verse koffie. "Koekjedebij?", "JaGraag". En zo is het eerste deel van de dag alweer voorbij.

"Gaan we straks even naar Schagen? Ik moet wat kleren kopen. Of moet ik maar met de bus gaan?". Een reeks vragen die ik simpelweg kon beantwoorden met : "Ja, ik breng je wel naar Schagen en Nee je hoeft dus niet met de bus". Daarop volgde: "Dan eten we maar vroeg vanmiddag".

Na het eten dus naar de "Stad Schagen" en dolend door het winkelcentrum zie je toch wel weer iets aardigs. Een van zand gemaakte beeldengroep. Een sculptuur heet dat toch? Het zijn ware kunstwerkjes. Ik zie dit nu al enkele jaren op dezelfde plek, wel steeds nieuwe motieven natuurlijk. Telkens sta ik er weer vol bewondering naar te kijken. En het is ook boeiend om te zien hoe ze dat zand bij elkaar weten te houden door het te bewerken met een of andere vloeistof.

Terwijl ik naar dit soort dingen kijk is mijn wederhelft bezig in een paar winkels iets aan kleding uit te zoeken, maar ze kon ook deze keer niet beslissen, dus wordt dat volgende week nog een keer geprobeerd, maar dan gaat ze maar met een vriendin, want dat zoeken naar iets dat er niet is ben ik gauw zat.