Rotterdam Zoo

Gisteren ben ik naar Diergaarde Blijdorp in Rotterdam geweest. Na een 2 uur durende treinreis arriveerde ik op het tijdelijke station in Rotterdam. Eenmaal buiten het station aangekomen, belandde ik in een gigantische bouwput waar begonnen is met de bouw van een modern nieuw station.

Yesterday I have been toward "Diergaarde Blijdorp" (Zoo) in Rotterdam. After a 2 hours lasting train travel I arrived at the temporary railway station in Rotterdam. Once outside the railway station I ended up in a huge construction area where they started the construction of a modern new railway station.

Links van mij stonden de overblijfselen van het oude vertrouwde station met het opschrift "Traan laten" waar eens "Centraal Station" op de gevel stond. Rondom de bouwplaats waren hekken en fel gele schuttingen aangebracht waarachter met allerlei machines breek-, en graafwerkzaamheden werden uitgevoerd. Het was een ware zoektocht om in de mensenmenigte de standplaats van trams en bussen te vinden en ik gaf het zoeken maar op om verder te voet naar het dichtbijgelegen dierenpark te wandelen.

On the left of me stood the remains of the old well known station with the heading "Traan laten" (weep a tear) where once stood on the frontage "Centraal Station". Around the construction area they had placed fences. Behind those fences machines were digging and pulling down things and several activities were carried out. It was a confusing search in the crowd for trams and buses and I gave up to find them and chose for a 10 minute walk to the animal park.

Tien minuten later stond ik voor Diergaarde Blijdorp. Er waren niet erg veel bezoekers zodat ik volop de ruimte had om alles om mij heen goed te bekijken. Ik had doelbewust gekozen voor deze dinsdag, een gewone dag in de week, een waarop de meeste mensen naar hun werk zijn.

Ten minutes later I stood in front of Diergaarde Blijdorp. There were not a lot visitors so I had space enough to examine everything. I had chosen for this Tuesday, an ordinary day in the week, on which most people are working.

Eenmaal binnengekomen in de diergaarde moest ik mij eerst orienteren, want het was heel erg lang geleden dat ik in dit dierenpark was geweest, zo lang zelfs, dat ik het mij niet eens meer goed kan herinneren. Datzelfde geldt trouwens ook voor andere dierenparken waar ik vroeger wel eens ben geweest. Maar nu maak ik er tijd voor om zoveel mogelijk plaatsen weer te gaan bekijken, om een kijkje te nemen in mijn eigen verleden. Door deze uitstapjes te maken doe ik weer een beetje mee in de wereld van levende mensen.

Once in the Zoo area, I firstly had to orientate, because it was a very a long time ago that I had been in this animal park, even that long that I can not remember when it was. I fact the same applies also for other animal parks where I have been. But now I will make time to examine as much as possible the places where I have been to look back in my own past. By making these trips I participate again in the world of the living people.

Na even om mij heen te hebben gekeken kwam ik tot de ontdekking dat het niet zo heel erg moeilijk zou zijn om mijn weg te vinden door dit grote park met zijn verscheidenheid aan dieren. Mijn belangstelling gaat niet alleen uit naar apen, leeuwen, neushoorns, tijgers en noem alles maar op wat je in een dierentuin kunt verwachten, maar ook naar kleine dieren zoals, vissen, vogels en insecten die je gewoonlijk niet tegenkomt in deze streken.

I looked around and discovered that it was not difficult to find my way through this large park with its mixture of animals. My interest was not only focused on monkeys, lions, rhinoceroses, tigers and all kind of animals you expect in a zoo in the first place, but I am also interested in small animals such as, fish, birds and insects which you usuallly do not encounter in these regions of the world.

De diergaarde brengt zoveel dieren onder de aandacht, dat het haast ondoenlijk is om ze allemaal te beschrijven of foto's van te tonen, maar om een indruk te geven van datgene dat ik heb gezien volgen hierbij een paar foto's die ik op mijn rondje heb gemaakt. Van elk dier zou ik veel indrukken kunnen vertellen, maar dan schieten we ons doel voorbij. Het moet alleen leuk zijn om een paar regeltjes te lezen en dan wat plaatjes kijken, dat is mijn manier van Bloggen.

The Zoo brings many animals to our attention, for which it makes unfeasible to describe all or to publish photos of all of them, but I'll try to give an impression of what I have seen. I'll show here a couple of photos which I have made on my round. I got so many impressions that it is quite impossible to tell all about it, then we past our aim. It must only be nice to read a couple of lines and then see what is on the pictures that is my way of Bloggen.

Wat ik hier heb beschreven en aan foto's heb geplaatst is maar een klein deel van een hele dag rondlopen en kijken naar wezens die je normaal gesproken alleen maar kent vanuit boeken en films. Daarom vind ik dierentuinen mooi, ook al vinden wij mensen het wenselijker om alle dieren in hun eigen omgeving in vrijheid te laten leven. Maar we moeten ook bedenken dat deze dieren over het algemeen een langer leven hebben dan dat zij in het wild leven. Het is maar hoe je het bekijkt. De meeste wilde dieren hier zijn in de dierentuin geboren.

All I have described, and the photos I have published here is only a small part of a whole day walking around and how I have looked at beings which you normally only know from books and films. For this reason Zoos are beautiful, even if it is more desirable for all animals to live in freedom in their own habitat. But we must also consider that these animals, in general, have a longer life than they have in the wild. It is a matter of how you look at it. Most of the wild animals are born in this Zoo.

Harddraverij

Gisterochtend ging ik naar Schagen om te kijken of mijn bestelling bij de boekhandel aangekomen was. Ik had een boek besteld dat de gebeurtenissen tijdens en na de ramp in New Orleans beschrijft, veroorzaakt door de orkaan Katrina. Dit boek werd mij aanbevolen door één van mijn Blog vrienden, John Strain die in dat gebied woont. De titel van het boek is "The Great Deluge" - De Grote Overstroming van Douglas Brinkley.

Yesterday morning I went to the small city called Schagen to see if my ordered book had arrived at the bookshop. I had ordered a book describing the events during and after the calamity in New Orleans caused by the hurricane Katrina. This book was recommended to me by one of my Blog friends, John Strain who lives in that area. The title of the book is "The Great Deluge" by Douglas Brinkley

Het was nog redelijk vroeg in de ochtend toen ik van huis vertrok en bij aankomst in Schagen leek het wel of de hoofdstraat uitgestorven was. Maar dat kwam omdat de toegang was afgesloten. Aan beide kanten van de rijbaan waren dranghekken geplaatst. Op de rijbaan zelf waren twee stroken gemaakt met een laag zand en gemarkeerd door graspollen. Ik had wel een vermoeden wat er ging gebeuren, iets met paarden waarschijnlijk, maar ik had verder geen idee wat dit voorstelde. Dus liep ik maar door langs de hekken tot ik in het centrum aankwam.

It was rather early in the morning when I left home and arrived in Schagen. The main street had died out because access had been concluded, on both sides of the road fences had been placed. On the road itself two lanes were made with sand and had been marked with grass. I had, however, a presumption what was going to happen there, probably something with horses, but I had no idea what all this presented. So I walked by along the fences toward the centre of Schagen.

En ja hoor, het had met paarden te maken. Zoals hierboven te zien is werden diverse paarden over de straat geleid, waarschijnlijk om de dieren de omgeveing te laten verkennen. Maar ik wist nog steeds niet wat er ging plaatsvinden. Op grote gele spandoeken stond: "Harddraverijvereniging West-Friesland Schagen", nou vertaal dat maar eens in het Engels.

Well yes, it had something to do with horses. As shown on the photos here, several horses were conducted on the street, probably to let the animals explore the surroundings. But I still did not know what was the meaning of this all. On large yellow banners was written "Harddraverijvereniging west-Friesland Schagen", Well, how do I translate that in English :-) - Horse Racing Club West-Friesland, Schagen??

Uit de luidsprekers langs de baan werd onophoudelijk en luidkeels omgeroepen wie dit evenement sponsorden, de fietsenmaker, een autobedrijf, DE Bank, de bakker, de muziekwinkel en nog een hele rij bedrijven. Maar hoe harder en hoe vaker ze schreeuwen, hoe minder het tot me doordringt. Natuurlijk kon er een gokje worden gewaagd aan de loketten in het mobiele wedkantoor, dat hoort bij paardenraces. Er werd al vroeg ingelegd op de winnaar of hoe de race zou gaan verlopen. Maar nog steeds wist ik niet precies wat er ging gebeuren. Ik ben een volslagen leek op dit gebied.

From the loudspeakers along the race-course came continuous and loud announcements who the sponsors were of this event, a bicycle repair shop, a car company, a bank, a baker, a local music shop and still a complete list of other shops and companies who commit. But the louder they scream the less it penetrates my brain. Of course a bet could be ventured to the counters in the mobile bet office. Bets for the winner were made . But I still did not know exactly what would happen. I know nothing about horse races.

En daar kwamen de eerste deelnemers om de baan te verkennen en een paar proefrondjes te lopen. Als je dit nooit eerder hebt meegemaakt dan geeft het een heel apart gevoel om zo'n paard voorbij te zien draven. Het geluid van de hoeven over dat smalle strookje zand kun je horen en voelen door de grond waarop je staat. Ik hoorde en zag de kracht van het paard en dat was voor mij werkelijk een belevenis.

There the first participants came forward to explore the track and to make a couple of test rounds. If you have not experienced this before than it is complete new feeling to see these horses run. The sound of horse feet on the sand on that narrow strip, to you hear and feels their running through the ground on which your state. I heard and saw the strength of the horse and that was really a new experience for me.

Terwijl er steeds meer mensen toestroomden en een mooi plekje probeerden te bemachtigen, werden de testrondjes ook steeds sneller. Het stampen van de hoeven en het gebries door de wijd geopende neusgaten maakte het allemaal nog spannender. Iemand die naast mij stond en blijkbaar een kenner was, gaf mij allerlei uitleg over weddenschappen en spelregels. En aan de loketten van wedkantoor werden goede zaken gedaan. Steeds meer mensen gingen tot het laatste moment een gokje wagen, hetgeen resulteerde in een recordbedrag aan inleg.

Whereas more and more people came to the playground tried tol get hold of a nice place, test rounds became also faster. Stamping horse feet and the snorting and breaches through the wide opend noses made it all more sensational. Someone who stood beside me and apparently an expert, gave me all kind of explanation concerning bets and game rules. And at the counters of bet office good good deals were made. More and more people will venture a bet, which resulted in a record amount of cash up to the last moment.

En daar begon het het dan eindelijk. De eerste koppels starten hun eerste ronde en degenen die hadden gewed controleerden meteen hoe hun favorieten het deden. Na een aantal races te hebben gezien ben ik weer naar huis gegaan, want daar zat mijn hond ook weer te wachten om te worden uitgelaten. Zo'n dag is zo snel om, dan eerst de foto's op de computer zetten, stukjes schrijven en proberen te vertalen in begrijpelijk Engels, het is nogal wat werk, maar erg leuk om te doen.

At last the races started. The first two couples start their round and those who had betted checked immediately how their favourites were doing. After a number of races a I went home, because my dog was waiting for her 1 hour walk. After doing my daily duty I firstly transposed the photos to the computer, wrote this post, trying to translate this into understandable English, after all it is quite a lot of work, but very nice to do.

Harddraverij

Gisterochtend ging ik naar Schagen om te kijken of mijn bestelling bij de boekhandel aangekomen was. Ik had een boek besteld dat de gebeurtenissen tijdens en na de ramp in New Orleans beschrijft, veroorzaakt door de orkaan Katrina. Dit boek werd mij aanbevolen door één van mijn Blog vrienden, John Strain die in dat gebied woont. De titel van het boek is "The Great Deluge" - De Grote Overstroming van Douglas Brinkley.

Yesterday morning I went to the small city called Schagen to see if my ordered book had arrived at the bookshop. I had ordered a book describing the events during and after the calamity in New Orleans caused by the hurricane Katrina. This book was recommended to me by one of my Blog friends, John Strain who lives in that area. The title of the book is "The Great Deluge" by Douglas Brinkley

Het was nog redelijk vroeg in de ochtend toen ik van huis vertrok en bij aankomst in Schagen leek het wel of de hoofdstraat uitgestorven was. Maar dat kwam omdat de toegang was afgesloten. Aan beide kanten van de rijbaan waren dranghekken geplaatst. Op de rijbaan zelf waren twee stroken gemaakt met een laag zand en gemarkeerd door graspollen. Ik had wel een vermoeden wat er ging gebeuren, iets met paarden waarschijnlijk, maar ik had verder geen idee wat dit voorstelde. Dus liep ik maar door langs de hekken tot ik in het centrum aankwam.

It was rather early in the morning when I left home and arrived in Schagen. The main street had died out because access had been concluded, on both sides of the road fences had been placed. On the road itself two lanes were made with sand and had been marked with grass. I had, however, a presumption what was going to happen there, probably something with horses, but I had no idea what all this presented. So I walked by along the fences toward the centre of Schagen.

En ja hoor, het had met paarden te maken. Zoals hierboven te zien is werden diverse paarden over de straat geleid, waarschijnlijk om de dieren de omgeveing te laten verkennen. Maar ik wist nog steeds niet wat er ging plaatsvinden. Op grote gele spandoeken stond: "Harddraverijvereniging West-Friesland Schagen", nou vertaal dat maar eens in het Engels.

Well yes, it had something to do with horses. As shown on the photos here, several horses were conducted on the street, probably to let the animals explore the surroundings. But I still did not know what was the meaning of this all. On large yellow banners was written "Harddraverijvereniging west-Friesland Schagen", Well, how do I translate that in English :-) - Horse Racing Club West-Friesland, Schagen??

Uit de luidsprekers langs de baan werd onophoudelijk en luidkeels omgeroepen wie dit evenement sponsorden, de fietsenmaker, een autobedrijf, DE Bank, de bakker, de muziekwinkel en nog een hele rij bedrijven. Maar hoe harder en hoe vaker ze schreeuwen, hoe minder het tot me doordringt. Natuurlijk kon er een gokje worden gewaagd aan de loketten in het mobiele wedkantoor, dat hoort bij paardenraces. Er werd al vroeg ingelegd op de winnaar of hoe de race zou gaan verlopen. Maar nog steeds wist ik niet precies wat er ging gebeuren. Ik ben een volslagen leek op dit gebied.

From the loudspeakers along the race-course came continuous and loud announcements who the sponsors were of this event, a bicycle repair shop, a car company, a bank, a baker, a local music shop and still a complete list of other shops and companies who commit. But the louder they scream the less it penetrates my brain. Of course a bet could be ventured to the counters in the mobile bet office. Bets for the winner were made . But I still did not know exactly what would happen. I know nothing about horse races.

En daar kwamen de eerste deelnemers om de baan te verkennen en een paar proefrondjes te lopen. Als je dit nooit eerder hebt meegemaakt dan geeft het een heel apart gevoel om zo'n paard voorbij te zien draven. Het geluid van de hoeven over dat smalle strookje zand kun je horen en voelen door de grond waarop je staat. Ik hoorde en zag de kracht van het paard en dat was voor mij werkelijk een belevenis.

There the first participants came forward to explore the track and to make a couple of test rounds. If you have not experienced this before than it is complete new feeling to see these horses run. The sound of horse feet on the sand on that narrow strip, to you hear and feels their running through the ground on which your state. I heard and saw the strength of the horse and that was really a new experience for me.

Terwijl er steeds meer mensen toestroomden en een mooi plekje probeerden te bemachtigen, werden de testrondjes ook steeds sneller. Het stampen van de hoeven en het gebries door de wijd geopende neusgaten maakte het allemaal nog spannender. Iemand die naast mij stond en blijkbaar een kenner was, gaf mij allerlei uitleg over weddenschappen en spelregels. En aan de loketten van wedkantoor werden goede zaken gedaan. Steeds meer mensen gingen tot het laatste moment een gokje wagen, hetgeen resulteerde in een recordbedrag aan inleg.

Whereas more and more people came to the playground tried tol get hold of a nice place, test rounds became also faster. Stamping horse feet and the snorting and breaches through the wide opend noses made it all more sensational. Someone who stood beside me and apparently an expert, gave me all kind of explanation concerning bets and game rules. And at the counters of bet office good good deals were made. More and more people will venture a bet, which resulted in a record amount of cash up to the last moment.

En daar begon het het dan eindelijk. De eerste koppels starten hun eerste ronde en degenen die hadden gewed controleerden meteen hoe hun favorieten het deden. Na een aantal races te hebben gezien ben ik weer naar huis gegaan, want daar zat mijn hond ook weer te wachten om te worden uitgelaten. Zo'n dag is zo snel om, dan eerst de foto's op de computer zetten, stukjes schrijven en proberen te vertalen in begrijpelijk Engels, het is nogal wat werk, maar erg leuk om te doen.

At last the races started. The first two couples start their round and those who had betted checked immediately how their favourites were doing. After a number of races a I went home, because my dog was waiting for her 1 hour walk. After doing my daily duty I firstly transposed the photos to the computer, wrote this post, trying to translate this into understandable English, after all it is quite a lot of work, but very nice to do.

Opruimen...

Wanneer ik iets nieuws koop voor de computer, dan kan ik eindeloos de verpakking met de nodige handleidingen bewaren. Daarvoor heb ik tegen de wand van mijn hobbykamer een aantal planken gemonteerd waarop ik de lege dozen plaats om er vervolgens nooit meer iets mee te doen. Een heel enkele keer komt het wel eens voor dat er iets kapot gaat in de computer en dan is het wel handig als je alle doosjes, inclusief plastic zakjes, nog hebt om het artikel terug te sturen voor vervanging. Dat gaat natuurlijk alleen op als het binnen de garantietermijn valt.

When I buy something new for the computer, then I keep infinitely the packing with the necessary guides. For that purpose I assembled a number of shelves against the wall of my hobby room. There I keep all the empty boxes and then do not do anything with them, however, sometimes when something goes wrong in the computer and a particular part does not work any longer, then it is handy to have all the boxes, including small plastic pockets to return the article for replacement. That of course is relevant when it is within the guarantee.

Maar na vele jaren blijkt dat die dozen en andere verpakkingsmaterialen rommel is geworden en alleen maar ruimte in beslag neemt. Het betreffende onderdeel is vaak al lang weggeooid, weggeven of compleet met een oude computer naar de gemeentelijke stortplaats gebracht. De techniek gaat zo snel.... Je koopt iets nieuws en voordat het goed en wel aangesloten is, blijkt dat er alweer iets nieuws is uitgebracht, maar daar doe ik niet meer aan mee.

After many years it appears that those boxes and other packing materials have become garbage and are only space confiscating. The concerning component has been thrown away a long time ago, it was given away or completely destroyed together with an old computer and brought to the municipal dumping-ground. Technique goes fast nowadays .... You buy something new and before it is connected, it appears that something new has come into it's place. But I'll keep distance from that policy and do not participate in it.


De planken raken al aardig leeg, wat hier getoond wordt is nog maar een klein deel van wat er al is opgeruimd, maar er moet nog veel meer worden weggegooid. Geweldig hoor, al die ruimte die is vrijgekomen. Een goed begin op deze wondermooie maandag :-)

The shelves become already quite empty, what is shown here is still a small part of what has been cleared this morning, but there is much more to be thrown away. Great, all that space which has been released for the next generation of garbage. A good start on this wonder-beautiful Monday : -)

Have fun {:O)

Opruimen...

Wanneer ik iets nieuws koop voor de computer, dan kan ik eindeloos de verpakking met de nodige handleidingen bewaren. Daarvoor heb ik tegen de wand van mijn hobbykamer een aantal planken gemonteerd waarop ik de lege dozen plaats om er vervolgens nooit meer iets mee te doen. Een heel enkele keer komt het wel eens voor dat er iets kapot gaat in de computer en dan is het wel handig als je alle doosjes, inclusief plastic zakjes, nog hebt om het artikel terug te sturen voor vervanging. Dat gaat natuurlijk alleen op als het binnen de garantietermijn valt.

When I buy something new for the computer, then I keep infinitely the packing with the necessary guides. For that purpose I assembled a number of shelves against the wall of my hobby room. There I keep all the empty boxes and then do not do anything with them, however, sometimes when something goes wrong in the computer and a particular part does not work any longer, then it is handy to have all the boxes, including small plastic pockets to return the article for replacement. That of course is relevant when it is within the guarantee.

Maar na vele jaren blijkt dat die dozen en andere verpakkingsmaterialen rommel is geworden en alleen maar ruimte in beslag neemt. Het betreffende onderdeel is vaak al lang weggeooid, weggeven of compleet met een oude computer naar de gemeentelijke stortplaats gebracht. De techniek gaat zo snel.... Je koopt iets nieuws en voordat het goed en wel aangesloten is, blijkt dat er alweer iets nieuws is uitgebracht, maar daar doe ik niet meer aan mee.

After many years it appears that those boxes and other packing materials have become garbage and are only space confiscating. The concerning component has been thrown away a long time ago, it was given away or completely destroyed together with an old computer and brought to the municipal dumping-ground. Technique goes fast nowadays .... You buy something new and before it is connected, it appears that something new has come into it's place. But I'll keep distance from that policy and do not participate in it.


De planken raken al aardig leeg, wat hier getoond wordt is nog maar een klein deel van wat er al is opgeruimd, maar er moet nog veel meer worden weggegooid. Geweldig hoor, al die ruimte die is vrijgekomen. Een goed begin op deze wondermooie maandag :-)

The shelves become already quite empty, what is shown here is still a small part of what has been cleared this morning, but there is much more to be thrown away. Great, all that space which has been released for the next generation of garbage. A good start on this wonder-beautiful Monday : -)

Have fun {:O)

Dolfinarium Harderwijk

Het moet ongeveer 40 jaar geleden zijn, dat we naar het Dolfinarium in Harderwijk zijn geweest. "We", dat waren mijn zoon, toen dus ongeveer 6 of 7 jaar oud, en ikzelf. Ik kan me nog herinneren dat mijn dochtertje altijd ziek werd als er iets spannends stond te gebeuren. Benauwdheid, veroorzaakt door chronische bronchitis, en alle nare verschijnselen die daarmee gepaard gaan. Een heel vervelende aandoening waarvan ze vandaag de dag nog steeds last heeft. Mamma bleef thuis met ons dochtertje, want het was onverantwoord om met haar weg te gaan. En Pappa ging met zoonlief toch maar naar die mooie dolfijnen kijken, hij had er al zo lang naar uitgekeken.

Approximately 40 years ago, I took my son with me to the Dolfinarium in Harderwijk. He was about 6 or 7 years old at that time.
I do remember that our daughter always became ill in situations with a lot of excitement. Breathlessness, caused by chronic bronchitis, coupled with nasty side effects. A very annoying affection of which she has today still charge. Mamma remained at home with our little daughter, because it would be irresponsible to take her outdoors with us. And I went with my son to those beautiful dolphins.


Nu, na al die jaren maakte ik weer een flinke autorit van bijna twee uur naar Harderwijk. Daar werd ik door een soort parkeerwachter naar de eerste de beste parkeerplaats gedirigeerd. Op de parkeerplaats stonden weer een aantal van die jongens en meisjes die de toestromende auto's netjes naar een parkeerplek dirigeerden. Voor al deze service moest natuurlijk ook een prijs worden betaald, €6,00 voor de hele dag parkeren. Niet eens onredelijk naar de maatstaven van tegenwoordig. Op naar de kassa van het Dolfinarium en daar moest ook weer worden afgerekend, €29,75, nou en dat is niet niks.

Now, after all those years I made a considerable drive of almost two hours to Harderwijk. There I was conducted by a park-keeper to a parking place. On the parking place there were more of those boys and girls who conducted the cars neat to a place. For all these services had to be paid for, of course. The price was €6,00 for all day parking. Not even unreasonable towards the criteria of the present time. On to the pay-desk of the dolfinarium there they want money too, €29,75, that is not cheap.... or is it?

Het aanzien van het Dolfinarium heeft in de loop der jaren natuurlijk wel heel veel aanpassingen en veranderingen doorgemaakt, maar het grote theater met daarin het enorme basin kon ik mij nog goed herinneren. In mijn beleving waren er veel meer mensen die naar de dolfijnenshow kwamen kijken dan vroeger, maar dat zal wel verbeelding zijn. De opzet van de show is veel grootser van opzet, helemaal aangepast aan deze tijd. Belichting en geluid, helemaal van nu. Spetterende muziek om je in de sfeer te brengen en een muziekkeuze die mij goed aansprak. Mooi hoor.

Considering the Dolfinarium, it has experienced a lot of adaptations and changes in time of years, but I could remind myself the large theatre within this enormous basin. In my perception there were much more people now who came to the dolphin show then 40 years ago, but that will be imagination. The set-up of the show has been adapted more to this time. Light and sound are entirely of this time. Splattering music to bring you in the mood and a music choice which addressed me well. Nicely hear.

Het is boeiend en verbazingwekkend om te zien hoe die trainers met de dieren omgaan en welke prestaties er worden geleverd door de dolfijnen en de trainers. Er moet toch meer zijn dan alleen een soort gevoel om kunstjes te laten uitvoeren. Die dieren schijnen precies te begrijpen wat er van ze wordt gevraagd. En het respect van de trainers naar de dieren toe is ook zo goed zichtbaar. Over en weer lijken ze telkens weer veel plezier met elkaar te maken.

It is captivating and surprising to see how those coaches handle the animals and what is achieved by the dolphins and the coaches. There must be more than only one type of feeling to carry out. Those animals seem to understand what is expected from them. And the respect of the coaches towards the animals is also visible. From both sides they seem to have a lot of fun.

Ik heb genoten van het shouwspel, de sprongen van de dolfijnen waren schitterend. Er werd gesleept, geduwd, gegooid en getrokken aan de trainers, twee sterke, lenige jonge vrouwen en twee jonge mannen.

I have enjoyed the show, the jumps of the dolphins were superb. There, was pushed, dragged, thrown away and drawn on the coaches, two strong, agile young women and two young men.

Maar er is meer te zien en te beleven. De dolfijnen en walrussen kunnen ook worden bekeken vanuit een ondergronds aquarium. Daarvoor ga je eerst met een lift ongeveer 4 tot 5 meter ondergronds, daar kun je door enorme glazen wanden in de buiten basins kijken en zien hoe deze dieren zwemmen. Als je je van zo dichtbij ziet, dan pas dringt het goed tot je door hoe geweldig mooi ze zijn en wat zij van ons denken mag je zelf raden. Maar dat ze net zo nieuwsgierig zijn als wij, dat geloof ik wel. Deze walrus, ongeveer 1600 kg, beweegt zich kalm en gracieus door het water. En boven water zijn het grappenmakers met hun trainers.

But there is more to see and to experience. The dolphins and walruses can also be examined from an underground aquarium. For that you go firstly with a lift approximately 4 up to 5 meters underground, there you can look through enormous glass partitions in the outside basins and see how these animals swim. When you're so near to them, then you feel and see how terribly beautiful they are. This walrus, approximately 1600 kilogrammes, moves himself calmly and gracieus in the water. And above water they are commedians and joke makers together with their coaches.

Van dit stel heb ik een hele serie foto's gemaakt, maar dat komt een andere keer wel. Ook hier is weer duidelijk te zien hoe deze mensen met deze kolosale en sterke dieren weten om te gaan. Ik heb weer een geweldige ervaring achter me en ben zeker van plan er nog een aantal meer op te doen. Misschien kom ik nog een keer terug op dit onderwerp want ik heb daar in Harderwijk nog wel meer gezien en misschien is het wel leuk om dat ook te vermelden. We zien wel.
Een heel fijn weekend toegewenst.

Of this couple I have made a complete set of photos, but that comes another time, maybe. Here too you can see clearly how these people with these colossus and strong animals work. I have a rich experience behind me and there are certainly a number more to acquire. Perhaps I return again on this subject because I have seen much more in Harderwijk and perhaps is it nice to mention that another time. We'll see, however, a very nice weekend.

The translations cost me an awful LOT of time and I am now exhausted... pffftt.