Het jaareinde - The end of the year

Ook vandaag, 30 december 2008 begon de dag weer met een stralende lucht, het vroor licht, ergens rond de -3° C, en het was windstil. Al met al een prachtige dag om weer eens een flink stuk te gaan lopen. Deze keer heb ik gekozen voor " Het Zwanenwater", het natuurgebied aan de rand van het dorp waar ik woon, Callantsoog.

Also today December 30, 2008 the day began with bright sunlight and a blue sky and it froze light, somewhere around -3° C, and there was no wind. Altogether a beautiful day to go out for a long walk. This time I had chosen for "Het Zwanenwater" probably best translated in "The Swan Lake", which is a protected nature area at the edge of the village where I live, Callantsoog.


Na maandenlang veel te veel thuis te hebben rondgehangen is dit misschien weer een begin om wat rond te trekken en te ontspannen. Op mijn wandeltocht door dit mooie natuurgebied, klom ik naar boven op een duin om vandaar een mooi overzicht te krijgen op het "eerste water". In dit gebied zijn twee grote plassen waar vooral vogels een rustige plek vinden. Aan de andere kant van het duin waar ik stond, was ook het "tweede water" te zien.

After months hanging around at home, this was perhaps the moment for a new start for going outdoors to relax. On my wandering through this beautiful nature area, I climbed on a dune from where I had a beautiful view on the "first puddle". There are two large fens where especially birds find a save area. At the other side of the dune on which I stood I could also see the "second puddle".


De plas was wel bevroren maar of het ijs dik genoeg was om er over te schaatsen dat weet ik niet. Ik ben dat maar niet gaan proberen. Deze plek kwam mij wel bekend voor uit vroeger jaren, toen de winters nog streng waren. In de jaren '60 kon je hier nog vrij schaatsen, ik kan mij tenminste herinneren dat ik hier heb rondgereden. Ik weet eigenlijk niet of dat tegenwoordig nog zomaar kan.

The water had been frozen but I don't know if the ice was strong enough to skate on. I didn't try to find out. I remember this place from former years, where the winters were really cold. In the early '60s we could skate here free, I remember that I made my rounds here at that time. Actually I don't know whether it is allowed to skate here nowadays. The world has been changed.

Hoe laag de zon staat in deze tijd van het jaar en het het tijdstip rond 11 uur 's morgens, is te zien op deze foto. Op de foto er naast is de toegang tot de observatiehut te zien. De loopbrug is over het water gebouwd en afgeschermd door deze rietschermen om de vogels niet af te schrikken. Aan het einde van deze brug is de hut te zien waar ook informatie over de vele vogels is te vinden. Alleen in deze tijd van het jaar houden de vogels zich schuil en zijn nauwelijks zichtbaar.

On this photo you can see how low the sun stood in this time of the year around 11:00 in the morning. On the next photo there you see the entry to the birds observation hut. The bridge has been built over the water and separated by reed screens not to frighten the birds. (please, send me the correct words, I guessed this line :-) At the end of the bridge is the hut where also information about the many birds can to be found. Only in this time of the year, the birds hide and are scarcely visible.


Je kunt je omgeving bekijken vanuit verschillende gezichtspunten. Ik houd er wel van om een totaalbeeld te zien van de omgeving waarin ik ben, maar ik heb ook wel oog voor de kleine details. Als je even de moeite neemt om te bukken dan zie je hoe mooi de structuur is van rijp. Al die fijne ijskristallen zijn toch prachtig om te zien.

You can look at your surroundings from different perspectives.Mostly I prefer to see a total image of the surroundings in which I am, but I have also an eye for small details. For me it is just looking at the ground to see the fine structure of frost. All those little ice crystals are really beautiful.

En met deze overpeinzingen, lopen we over de brug het nieuwe jaar 2009 in. Een nieuwe periode tegemoet die hoop geeft op betere tijden. Zo gaat het elk jaar.... Het jaar dat we achter ons laten heeft tegenslagen en verdriet gekend, maar ook veel geluk en plezier gebracht. Een jaar met goed en met slecht nieuws ligt achter ons. Vol goede moed en vertrouwen maken we een nieuwe start met goedbedoelde voornemens zoals; we gaan afvallen, we stoppen met roken, we zullen lief zijn voor elkaar enzovoort. Ik hoop dat het een gezond en succesvol jaar wordt voor iedereen en dat alle mooie dromen werkelijkheid zullen worden.

And with these musings, we walk over the bridge into the new year 2009. A new period with hope for better times in front of us. The same thoughts and wishes as each year.... The year we leave behind us had setbacks and sorrow, but brought also a lot of luck and fun. A year with good and bad news lies behind us. We are prepared with trust for a new start, with well meant resoles such as; we will slim, we stop smoking, we will be dear for each other etcetera..... I wish for everybody a healthy and successful year and love. I hope that all your beautiful dreams will become reality.

Gelukkig Nieuwjaar!

Happy New Year!

Het jaareinde - The end of the year

Ook vandaag, 30 december 2008 begon de dag weer met een stralende lucht, het vroor licht, ergens rond de -3° C, en het was windstil. Al met al een prachtige dag om weer eens een flink stuk te gaan lopen. Deze keer heb ik gekozen voor " Het Zwanenwater", het natuurgebied aan de rand van het dorp waar ik woon, Callantsoog.

Also today December 30, 2008 the day began with bright sunlight and a blue sky and it froze light, somewhere around -3° C, and there was no wind. Altogether a beautiful day to go out for a long walk. This time I had chosen for "Het Zwanenwater" probably best translated in "The Swan Lake", which is a protected nature area at the edge of the village where I live, Callantsoog.


Na maandenlang veel te veel thuis te hebben rondgehangen is dit misschien weer een begin om wat rond te trekken en te ontspannen. Op mijn wandeltocht door dit mooie natuurgebied, klom ik naar boven op een duin om vandaar een mooi overzicht te krijgen op het "eerste water". In dit gebied zijn twee grote plassen waar vooral vogels een rustige plek vinden. Aan de andere kant van het duin waar ik stond, was ook het "tweede water" te zien.

After months hanging around at home, this was perhaps the moment for a new start for going outdoors to relax. On my wandering through this beautiful nature area, I climbed on a dune from where I had a beautiful view on the "first puddle". There are two large fens where especially birds find a save area. At the other side of the dune on which I stood I could also see the "second puddle".


De plas was wel bevroren maar of het ijs dik genoeg was om er over te schaatsen dat weet ik niet. Ik ben dat maar niet gaan proberen. Deze plek kwam mij wel bekend voor uit vroeger jaren, toen de winters nog streng waren. In de jaren '60 kon je hier nog vrij schaatsen, ik kan mij tenminste herinneren dat ik hier heb rondgereden. Ik weet eigenlijk niet of dat tegenwoordig nog zomaar kan.

The water had been frozen but I don't know if the ice was strong enough to skate on. I didn't try to find out. I remember this place from former years, where the winters were really cold. In the early '60s we could skate here free, I remember that I made my rounds here at that time. Actually I don't know whether it is allowed to skate here nowadays. The world has been changed.

Hoe laag de zon staat in deze tijd van het jaar en het het tijdstip rond 11 uur 's morgens, is te zien op deze foto. Op de foto er naast is de toegang tot de observatiehut te zien. De loopbrug is over het water gebouwd en afgeschermd door deze rietschermen om de vogels niet af te schrikken. Aan het einde van deze brug is de hut te zien waar ook informatie over de vele vogels is te vinden. Alleen in deze tijd van het jaar houden de vogels zich schuil en zijn nauwelijks zichtbaar.

On this photo you can see how low the sun stood in this time of the year around 11:00 in the morning. On the next photo there you see the entry to the birds observation hut. The bridge has been built over the water and separated by reed screens not to frighten the birds. (please, send me the correct words, I guessed this line :-) At the end of the bridge is the hut where also information about the many birds can to be found. Only in this time of the year, the birds hide and are scarcely visible.


Je kunt je omgeving bekijken vanuit verschillende gezichtspunten. Ik houd er wel van om een totaalbeeld te zien van de omgeving waarin ik ben, maar ik heb ook wel oog voor de kleine details. Als je even de moeite neemt om te bukken dan zie je hoe mooi de structuur is van rijp. Al die fijne ijskristallen zijn toch prachtig om te zien.

You can look at your surroundings from different perspectives.Mostly I prefer to see a total image of the surroundings in which I am, but I have also an eye for small details. For me it is just looking at the ground to see the fine structure of frost. All those little ice crystals are really beautiful.

En met deze overpeinzingen, lopen we over de brug het nieuwe jaar 2009 in. Een nieuwe periode tegemoet die hoop geeft op betere tijden. Zo gaat het elk jaar.... Het jaar dat we achter ons laten heeft tegenslagen en verdriet gekend, maar ook veel geluk en plezier gebracht. Een jaar met goed en met slecht nieuws ligt achter ons. Vol goede moed en vertrouwen maken we een nieuwe start met goedbedoelde voornemens zoals; we gaan afvallen, we stoppen met roken, we zullen lief zijn voor elkaar enzovoort. Ik hoop dat het een gezond en succesvol jaar wordt voor iedereen en dat alle mooie dromen werkelijkheid zullen worden.

And with these musings, we walk over the bridge into the new year 2009. A new period with hope for better times in front of us. The same thoughts and wishes as each year.... The year we leave behind us had setbacks and sorrow, but brought also a lot of luck and fun. A year with good and bad news lies behind us. We are prepared with trust for a new start, with well meant resoles such as; we will slim, we stop smoking, we will be dear for each other etcetera..... I wish for everybody a healthy and successful year and love. I hope that all your beautiful dreams will become reality.

Gelukkig Nieuwjaar!

Happy New Year!

Mijn schaduw en ik - Me and my shadow

Vanmorgen toen ik wakker werd en door het venster naar buiten keek, zag ik dat het een mooie dag ging worden. Op de daken van huizen en garageboxen lag een laag ijs, maar geen sneeuw. Een strak blauwe lucht en zonneschijn gaven mij meteen een goed gevoel. Na een kop koffie en een licht ontbijt was het tijd om de hond uit te laten.

I woke up this morning, looked outside through the window and I saw it would become a beautiful day. On the roofs of houses and garages I saw an ice layer but no snow. The blue sky and sunshine at the same time gave me a good feeling. After a mug of hot coffee and a light breakfast it was time to walk the dog.

Het eerste wat de hond doet zodra we de deur uitstappen is luid blaffen. Op die manier wordt de dag begroet en weten de buren dat ze er nog te is. Dan lopen we de eerste meters naar de overkant waar enkele struiken staan, daar worden alle kleine takjes en sprietjes aan een minutieus onderzoek onderworpen. Elk blaadje en takje wordt aandachtig besnuffeld en dat kan enige tijd in beslag nemen waarbij ik geduldig toekijk. Dan gaan we verder en herhaalt dit tafereel zich een aantal keren. Dan komt er een moment dat de dagelijkse behoefte moet worden gedaan en dat gebeurt meestal op een vaste plek tussen de struiken. Het is mijn gewoonte om dit op te ruimen in een speciaal plastic zakje en dan in de prullenbak te gooien.

As soon as I open the front door, the first thing the dog does is loud barking. That's the way she welcomes the new day and let the neighbours know that she's still here. It only takes a few seconds. Then we walk to the other side, over the field in front of our house, to the bushes. There all small branches and blades of grass become subjected at a meticulous examination. Each leaf and branch becomes attentive sniffed at and that can take time by which I patiently wait and watch. Then we walk further and this scene repeats itself a few times. Then comes a moment, that the daily need must be done, and that happens mostly on a fixed spot between the bushes. It is my habit to clear away this sh... in a special plastic bag and then throw it in the dustbin.

De zon stond erg laag en scheen mij in de rug. Ik keek naar de lange schaduw die ik, naar het scheen, achterna liep. In een gedachtenkronkel dacht ik een moment aan een verhaal of een gedicht dat ik mij niet meer kan herinneren maar waarvan de essentie was, dat iemand beschreef hoe hij probeerde zijn eigen schaduw in te halen. Een boeiende gedachte..... Tevens vroeg ik mij af hoe lang mijn schaduw was op dit uur van de dag. Ik stopte en keek naar het punt waar het topje van mijn hoofd eindigde op de straat. Dit punt markeerde ik in gedachte en begon te lopen naar dat vaste punt terwijl ik het aantal passen telde. Ik kwam tot 12 flinke stappen, dat is dus ongeveer 12 meter. Als je dat rechtop zet is dat een flinke kerel :-)

The sun stood very low and shine on my back. I looked at the long shadow that I followed in front of me. In twisted thoughts, I thought a moment on a story or a poem, that I can not remember in detail, but the story line was, that someone described how he tried to pass his own shadow, fascinating thoughts....
I also asked myself how long my shadow was on this hour of the day. I stopped and looked at the point on which the top of the shadow of my head ended on the street. I marked this point in my thoughts and began to walk to that fixed point, meanwhile I counted my steps.. I counted 12 robust steps, that's approximately 12 meters. If you put this length upright then you have a robust tall fellow: -)

Ik sloeg rechtsaf een andere straat in en was mijn eigen schaduw kwijt omdat die was verdwenen achter hoge struiken. Ik sloeg weer rechtsaf op weg naar huis, hierbij scheen de zon verblindend pal in mijn gezicht. Ik draaide mij even om terwijl ik probeerde te wennen aan het felle zonlicht. Meteen viel mij op dat mijn schaduw mij nu achtervolgde, het hielp niets of ik nu sneller liep of van mijn pad afweek. De schaduw bleef aan mijn voeten kleven tot ik thuis kwam.

I went into another street on the right and got rid of my own shadow because it was disappeared behind high bushes. On my way home, a little bit further I went again to the right into another street, hereby the sun was dazzling directly my eyes. I turned my head and meanwhile I tried to get used to the fierce sunlight. At the same time I saw that my shadow now pursued me, nothing helped if I walked fast or deviated from my path. The shadow was sticked at my feet, I couldn't get rid of it :-).

De foto heb ik even geleend van het internet want ik had mijn eigen camera even thuis gelaten, maar het effect was precies hetzelfde. De maker van de fot wordt vriendelijk bedankt. :-)

Mmmm. ..... wat een nonsens verhaal, maar uiteindelijk ..... :O)

I borrowed the photograph from someone on the internet for I had left home my own camera, but the effect was exactly the same. The maker of the photo becomes kindly thanks. : -)

Mmmm...... what a nonsens story but after all ..... :O)

Mijn schaduw en ik - Me and my shadow

Vanmorgen toen ik wakker werd en door het venster naar buiten keek, zag ik dat het een mooie dag ging worden. Op de daken van huizen en garageboxen lag een laag ijs, maar geen sneeuw. Een strak blauwe lucht en zonneschijn gaven mij meteen een goed gevoel. Na een kop koffie en een licht ontbijt was het tijd om de hond uit te laten.

I woke up this morning, looked outside through the window and I saw it would become a beautiful day. On the roofs of houses and garages I saw an ice layer but no snow. The blue sky and sunshine at the same time gave me a good feeling. After a mug of hot coffee and a light breakfast it was time to walk the dog.

Het eerste wat de hond doet zodra we de deur uitstappen is luid blaffen. Op die manier wordt de dag begroet en weten de buren dat ze er nog te is. Dan lopen we de eerste meters naar de overkant waar enkele struiken staan, daar worden alle kleine takjes en sprietjes aan een minutieus onderzoek onderworpen. Elk blaadje en takje wordt aandachtig besnuffeld en dat kan enige tijd in beslag nemen waarbij ik geduldig toekijk. Dan gaan we verder en herhaalt dit tafereel zich een aantal keren. Dan komt er een moment dat de dagelijkse behoefte moet worden gedaan en dat gebeurt meestal op een vaste plek tussen de struiken. Het is mijn gewoonte om dit op te ruimen in een speciaal plastic zakje en dan in de prullenbak te gooien.

As soon as I open the front door, the first thing the dog does is loud barking. That's the way she welcomes the new day and let the neighbours know that she's still here. It only takes a few seconds. Then we walk to the other side, over the field in front of our house, to the bushes. There all small branches and blades of grass become subjected at a meticulous examination. Each leaf and branch becomes attentive sniffed at and that can take time by which I patiently wait and watch. Then we walk further and this scene repeats itself a few times. Then comes a moment, that the daily need must be done, and that happens mostly on a fixed spot between the bushes. It is my habit to clear away this sh... in a special plastic bag and then throw it in the dustbin.

De zon stond erg laag en scheen mij in de rug. Ik keek naar de lange schaduw die ik, naar het scheen, achterna liep. In een gedachtenkronkel dacht ik een moment aan een verhaal of een gedicht dat ik mij niet meer kan herinneren maar waarvan de essentie was, dat iemand beschreef hoe hij probeerde zijn eigen schaduw in te halen. Een boeiende gedachte..... Tevens vroeg ik mij af hoe lang mijn schaduw was op dit uur van de dag. Ik stopte en keek naar het punt waar het topje van mijn hoofd eindigde op de straat. Dit punt markeerde ik in gedachte en begon te lopen naar dat vaste punt terwijl ik het aantal passen telde. Ik kwam tot 12 flinke stappen, dat is dus ongeveer 12 meter. Als je dat rechtop zet is dat een flinke kerel :-)

The sun stood very low and shine on my back. I looked at the long shadow that I followed in front of me. In twisted thoughts, I thought a moment on a story or a poem, that I can not remember in detail, but the story line was, that someone described how he tried to pass his own shadow, fascinating thoughts....
I also asked myself how long my shadow was on this hour of the day. I stopped and looked at the point on which the top of the shadow of my head ended on the street. I marked this point in my thoughts and began to walk to that fixed point, meanwhile I counted my steps.. I counted 12 robust steps, that's approximately 12 meters. If you put this length upright then you have a robust tall fellow: -)

Ik sloeg rechtsaf een andere straat in en was mijn eigen schaduw kwijt omdat die was verdwenen achter hoge struiken. Ik sloeg weer rechtsaf op weg naar huis, hierbij scheen de zon verblindend pal in mijn gezicht. Ik draaide mij even om terwijl ik probeerde te wennen aan het felle zonlicht. Meteen viel mij op dat mijn schaduw mij nu achtervolgde, het hielp niets of ik nu sneller liep of van mijn pad afweek. De schaduw bleef aan mijn voeten kleven tot ik thuis kwam.

I went into another street on the right and got rid of my own shadow because it was disappeared behind high bushes. On my way home, a little bit further I went again to the right into another street, hereby the sun was dazzling directly my eyes. I turned my head and meanwhile I tried to get used to the fierce sunlight. At the same time I saw that my shadow now pursued me, nothing helped if I walked fast or deviated from my path. The shadow was sticked at my feet, I couldn't get rid of it :-).

De foto heb ik even geleend van het internet want ik had mijn eigen camera even thuis gelaten, maar het effect was precies hetzelfde. De maker van de fot wordt vriendelijk bedankt. :-)

Mmmm. ..... wat een nonsens verhaal, maar uiteindelijk ..... :O)

I borrowed the photograph from someone on the internet for I had left home my own camera, but the effect was exactly the same. The maker of the photo becomes kindly thanks. : -)

Mmmm...... what a nonsens story but after all ..... :O)

Kerstavond - Christmas Evening

Op deze Kerstavond gaan mijn gedachten uit naar iedereen die mij dierbaar is. En daarom dit filmpje om te laten zien dat we heel veel Kerstkaarten hebben ontvangen, het zijn er bij elkaar wel zo'n 70. Iedereen bedankt voor het moment dat jullie aan ons hebben gedacht.

On this Christmas Eve, my thoughts go to all who are dearly to me. And therefore I made this afternoon this video to show you how many Christmas cards we have received. All together approximately 70! Thanks everybody, thanks for the time that you were thinking of us.

Kerstavond - Christmas Evening

Op deze Kerstavond gaan mijn gedachten uit naar iedereen die mij dierbaar is. En daarom dit filmpje om te laten zien dat we heel veel Kerstkaarten hebben ontvangen, het zijn er bij elkaar wel zo'n 70. Iedereen bedankt voor het moment dat jullie aan ons hebben gedacht.

On this Christmas Eve, my thoughts go to all who are dearly to me. And therefore I made this afternoon this video to show you how many Christmas cards we have received. All together approximately 70! Thanks everybody, thanks for the time that you were thinking of us.

Rev. Billy of the Church of Stop Shopping :-)

Gisteravond heb ik minstens een uur lang met verbazing naar de TV gekeken. Op de VPRO zender werd een compilatie uitgezonden over de kruistocht van Ds. Billy of the Church of Stop Shopping. Ik heb mij kostelijk vermaakt met deze Amerikaanse komiek, die strijd voert tegen de idioterie van het kopen van allerlei onzinnige rotzooi voor de kerstdagen. Het verhaal werd komisch gebracht, maar het heeft wel degelijk een diepere betekenis. Ik vond direct al op YouTube veel filmpjes en wie naar dit filmpje hier kijkt kan direct een keuze maken uit een scala fragmenten. Trek je eigen conclusie en denk ook even na over wat Kerstmis eigenlijk betekent en wat er gevierd zou moeten worden. Veel kinderen weten dat al niet meer en denken dat het feestje alleen over kado's en eten gaat, maar in mijn beleving gaat het om heel wat anders. Zoek maar eens een paar leuke fragmenten uit om je er mee te vermaken.



Last night I watched with amazement TV for at least one hour. The VPRO TV-station broadcasted a compilation about the battle against shopping of Rev. Billy of the Church of Stop Shopping. This American comedian leads an amusing, but nevertheless serious fight against the idiotic habit of buying all kind of useless rubbish and food for Christmas.The story was brought comically, but it certainly has a deeper meaning. On YouTube I found many parts of the film and who watches the small film here, can also make a choice from other fragments. Just make your own conclusions and think afterwards about what Christmas actually means and what should be celebrated. Many children don't know that and think that Christmas is only about gifts and eating, but in my perception it's more. My advice is few some amusing fragments and enjoy. :-)