Wednesday, 4 August 2010

Amsterdam Zoo - Artis

Entree en Kassa's van Artis
Maandag 2 augustus 2010.
Wat mij nu is overkomen is geen aanmoediging om weer een blogpost te schrijven. Ik had een heel uitgebreid verhaal geschreven om uiteen te zetten waarom ik zo lang niets van mij heb laten weten en nu.... net toen ik helemaal klaar was verdween plotseling al mijn tekst. Ik heb nog geen idee waardoor dat is gekomen en waarschijnlijk kom ik daar ook nooit achter. Maar niettemin zal ik mijn best doen om het verhaal opnieuw te schrijven. Door allerlei gebeurtenissen ben ik niet in staat geweest om over leuke of interessante onderwerpen te schrijven in mijn weblog. Door ziekte van mensen uit mijn directe omgeving, het overlijden van een goede vriend als gevolg van kanker, het overlijden van onze hond waar wij heel erg aan gehecht waren, en nu weer het overlijden van één van mijn blogvrienden. Dit alles heeft mij er van weerhouden om iets zinnigs te doen op de computer. Maar nu wil ik weer verder en de draad weer oppakken. Er is nog wel iets te vertellen over de dingen waar ik mee bezig ben geweest en laat ik beginnen met het laatste, .... mijn bezoek aan Artis.

Monday, August 2, 2010.

I don't know what happened to my text but it's not encouraging to write a blog post. I wrote quite an extensive story to explain my absence for such a long time and then suddenly... all my text disappeared. I have no idea what went wrong and I will never know I guess. Nevertheless I want to do my best to write the blog again. Caused by different events I wasn't able to write about amusing or interesting subjects in my weblog. The death of a good friend as a consequence of cancer, the serious illness of a neighbour, the death of our dog who meant a lot to us, and now the death of one of my blog friends. All these things held me back to do something sensible on the computer. Now I want to pick up the thread again, we must go further. There is always something to tell about the things which keep me busy, let's start with the last one,.... my visit to the Amsterdam Zoo, Artis.

Van Artis had ik altijd beelden uit mijn kinderjaren in gedachten. Beelden over olifanten waarop je een ritje op hun rug mocht maken, apen, wolven en andere wilde dieren, maar het "wilde" was er nu af. Er lagen nu een paar uitgetelde leeuwen lui naar de bezoekers te kijken en misschien een afweging makend over een mogelijke prooi.

Artis, I had always images in mind from my childhood. Images about elephants, on which I made a ride on their back, monkeys, wolves and other wild animals, but the "wild" wasn't visible now. A couple of lions, looking lazily at the visitors and probably making an assessment for a possible prey.

Mijn belangstelling gaat ook uit naar kleine diersoorten zoals deze kameleon, die op jacht is naar een vlieg welke hij enkele seconden later met zijn lange tong verschalkte.

Now my interest goes also to small animal species such as this chameleon, hunting a fly which he caught a few seconds later with his long tongue.

Een bezoek aan de dierentuin is nog steeds een geweldige ervaring voor kinderen. Ik zag veel jonge ouders, opa's en oma's met hun kinderen of kleinkinderen maar ook dit groepje onder begeleiding... Het enthousiasme van de kinderen was zo leuk om te zien en wat opviel was hoe aandachtig ze luisterden naar de aanwijzingen van de begeleider. Later op de dag kwam ik dit groepje nog een paar keer tegen en het plezier dat zij hadden was aanstekelijk.

A visit at the zoo is still a tremendous experience for children. I saw a lot young parents with their children and grandpas and grandmothers with their grandchildren and also this group under accompaniment... The enthusiasm of the children was so nice to look at and it was amazing how attentive they listened to the indications of the companion. Later on the day I met this group again and the pleasure they had was infectious.

De zeeleeuwen worden een paar keer per dag gevoerd en de dierenverzorger maakte er een leuke show van. De di eren waren hier aan gewend en niets wees er op dat ze dit niet leuk vonden. Het was een spel geworden tussen mens en dier en met hun zwemkunst en geluiden vermaakten zij de mensen die hiernaar keken.

The sea-lions were fed several
times a day and the animals caretaker made an amusing show of it. The animals enjoyed the play and they had fun too. They enjoyed the fish and the attention they got. It was a game between man and animal and with their swimming art and the happy sounds they produced it seemed they were really happy.


Dan geheel onverwacht begon het te spetteren en iedereen zocht een plekje om te schuilen. Op dat moment liep ik net in de buurt van het "Vlinderpaviljoen" en vluchtte naar binnen. Let eens op de moeder met dochter en buggy op de achtergrond. Ik vroeg mij af of zij droog binnen zouden komen :-)

Then unexpectedly it began to spatter and everybody sought a place to shelter. On that moment I walked in the neighbourhood of the "Butterfly Pavilion" and fled into it. Look at the mother and daughter with buggy in the background. I was thinking to myself "can they make it to shelter in time : -)"


Plotseling openden de hemelpoorten zich en viel er een enorme plons gewijd regenwater over alles wat zich aan de buitenkant van het vlinderpaviljoen bevond. Ik moest onmiddellijk denken aan een blogvriendin (Bobbie) in Canada. Zij had eerder aangekondigd om een regendans uit te voeren, maar ik denk dat die bestelling op de verkeerde plaats werd bezorgd. :-)

Suddenly the heaven gates opened itself and an enormous splash of blessed rainwater fell over everything outside the butterfly pavilion. I had to think immediately of a blog friend (Bobbie) in Canada. Earlier she had announced to do a rain dance, but I think that her order became delivered on the wrong place.

De moeder met haar dochter en baby in de buggy waren net te laat om aan deze zegeningen te ontkomen. Drijfnat kwamen zij binnen maar gelukkig konden zij er uiteindelijk hartelijk om lachen. dit zijn van die onvergetelijke momenten waar jaren later nog over wordt verteld.

The mother with her daughter and baby in the buggy were too late to escape these blessing from Heaven. Drenched they came inside the building, but finally they could laugh about it.
These moments are unforgettable and will be remembered for a long time and will be told years later.

Eenmaal binnen in het warme en vochtige Vlinderpaviljoen vlogen de vlinders overal tussen planten en bloemen. Sommigen waren te fotograferen omdat ze af en toe ergens neerstreken, maar er waren ook heel grote blauwe vlinders die geen moment stil zaten. Ze vlogen maar rond, hoog tussen de toppen van planten en bomen, zonder een ogenblik te rusten.

Inside the warm and wet Butterfly Pavilion the butterflies flew everywhere between plants and flowers and around my head. Some could be photographed because they settled somewhere, but there were also large blue butterflies who never stopped flying they flew restless around all the time, high between the tops of plants and trees, without a moment of rest.

Aan het water....


Intussen was de regenbui overgetrokken en vervolgde iedereen zijn weg langs de mooiste plekjes in de oudste dierentuin van Nederland.


In the meantime it stopped raining and everybody continued their way along the most beautiful spots in the oldest Zoo of the Netherlands.

Op het water....




Hier vroeg ik mij af "Wie kijkt er nu naar wie? :-)

Here I asked myself "Who is here looking at who? : -)


Deze grote kerel liet af en toe zijn gezag gelden door op bepaalde momenten een paar flinke meppen uit te delen aan de vrouwen en hun kroost.

At particular moments this BIG fellow underlined and affirmed his authority to give a few robust smacks to his wifes and their offspring.


Hij werd met veel ontzag benaderd en verwend als een koning.

His family approached him with a lot of awe and respected him as a King.


Nog even een portie Poffertjes en een frisdrankje nuttigen en dan weer op huis aan. Het was een lange en vermoeiende dag, maar zeer de moeite waard. Ik heb weer genoten door het gedrag van mensen te observeren net als de dieren in de dierentuin deden. :)

At the end of this day trip a portion "Real Dutch Poffertjes", a soft drink and then going home again. It was a long and tiring day, I have enjoyed and observed mens behaviour like the animals do when they are looking at people in the Zoo. :)

Op weg naar tramlijn 9, naar het Centraal Station en weer naar huis.

On the way to tram line 9 and the Central Station where the train was waiting.