Omniversum - The Hague

25 Februari, de dag dat rond 10:30 uur een vliegtuig van Turkish Arlines neerstorte nabij het vliegveld Schiphol. De trein waarin ik zat, op weg naar Den Haag, reed op dat tijdstip in de omgeving van Haarlem. Natuurlijk hebben wij op dat moment van het ongeval helemaal niets vernomen. Ik hoorde pas bij aankomst in Den Haag wat er was gebeurd en zo'n gebeurtenis die zo dichtbij plaatsvind grijpt je toch aan. Er verschijnen nog steeds berichten in de nieuwsmedia en ik volg het net als iedereen.

25 February, the day that around 10:30 AM an air plane of Turkish Airlines crashed nearby Schiphol airport. The train in which I travelled to The Hague was at that moment in the surroundings of Harlem. Of course, nobody in the train had any idea of what happened in that terrible accident a few kilometres from where we were. I heard by arrival in the Hague what happened and such an event, so nearby that tells on you.
There's still news in the media and I follow the news just like everybody does.

Zoals ik vorige week al vertelde, wilde ik graag in het Omniversum de grootbeeldfilm in IMAX-formaat gaan zien over het leven van Vincent van Gogh. In mijn beleving zijn deze grootbeeldfilms telkens een bijzondere gebeurtenis. De projecties op het immense beeldscherm van 840 M² in de halfronde koepel van het Omniversum, wekken de ilusie dat je IN de film zit wanneer het beeld wordt verspreid over 180°. De film over Vincent van Gogh plaatst je midden in zijn schilderijen en je bevind je tussen de fantastische kleuren die je rondom je heen ziet. Het was geweldig om te zien op welke plaatsen Vincent van Gogh precies heeft gestaan en heeft geschilderd. Onbewust gingen mijn gedachten terug naar de jaren 1993 en 1994 toen ik voor het eerst samen met mijn Vader naar dit theater ging. Ik herinner mij hoe hij genoot van de films die toen actueel waren en hoe wij er later over spraken. Deze film zou hij ook geweldig hebben gevonden omdat die zou aansluiten op zijn eigen hobby, schilderen.

Like I told you last week, I was eager to see the IMAX film about the life of Vincent van Gogh on the giant film screen in Omniversum. In my perception are these IMAX movies each time a particular event. The projections on the immense screen of 840 M² in the half-round dome of the Omniversum, creates the illusion that you're IN the film to be a part of it when the images are spread over 180°. The film about Vincent van Gogh places you in the middle of his paintings and you find yourself between the fantastic colours that surround you. It was great to see the spots where Vincent van Gogh precisely stood and painted his marvellous paintings. Unwittingly my thoughts went back to the years 1993 and 1994 where I went for the first time to this theatre together with my Father. I remind me how he enjoyed the movies who were topic in those years and how we talked about it when we came home. He would also have enjoyed this film tremendously because it connected to his own hobby.... paint and pictures.


Na afloop van de eerste film, heb ik na een korte onderbreking en een kop koffie, gekeken naar de tweede film, "Animal Island" of ook wel Surviving Island genoemd. De film verhaalt over de overleving van dieren zoals diverse soorten pinguins, zeeolifanten, pelsrobben en verschillende soorten albatrossen. Dit alles speelde zich af op het eiland South Georgia in Antarctica. Het indrukwekkendst waren vooral de gevechten tussen zeeoliefanten om hun territorium en wijfjes te verdedigen . Toen deze kolossen, van soms meer dan 4000 kilo, bijtend op elkaar inbeukten en het geluid daarbij de beelden versterkten, zag ik de mensen op de rijen naast mij in elkaar duiken en hoorde ik vrouwen gillen. De film geeft een goed beeld van de keiharde werkelijkheid om te overleven onder extreme omstandigheden. De natuur is prachtig, maar is ook meedogenloos als het op overleven aankomt. Ook heel erg indrukwekend is het als je meevliegt in een helicopter, vliegend over onhergzame gebieden. En als je over bergwanden vliegt en plotseling in de diepte onder je kijkt in een afgrond. Je beweegt onwillekeurig mee als de helicopter een bocht maakt naar links of naar rechts, of je grijpt je stoelleuning vast als hij in duikvlucht naar de aarde vliegt. Sensationeel!

After this first film, there was a short interruption and I headed to the coffee corner for a cup of coffee. Then it was time to look at the second film, "Animal Island", also called Surviving Island. This film tells about the survival of animals such as various kinds of penguins, sea elephants, seals and several kinds of albatrosses. Everything was filmed on the island South Georgia in Antarctica. Impressively were the fights between the sea elephants to defend their territory and women. I saw people dive backwards on the rows next to me and I heard women scream, when these colossus, with their weight of more than 4000 kilos were pounding and biting each other. The images were strengthened by the heavy sounds that came out the speakers in the theatre. This film gives a good image how these animals survive in the hard reality and under extreme circumstances. Natures is beautiful, but it is also merciless where it reaches a point to survive. It is also quite impressive to fly in the front seat of a helicopter, flying over inhospitable areas. When flying over mountains and looking over the edge of a mountain, suddenly you look in the depth beneath you in an abyss. That's a real kick. You move involuntary as the helicopter makes a curve to the left or to the right, or you grab your chair as the helicopter makes a dive to the earth. Sensational!

Tenslotte na nog een korte onderbreking ben ik gaan kijken naar de film "Dolphins", een prachtige documentaire over dolfijnen. De opnamen waren gemaakt rond de Bahama's en in Patagonië, Argentinië. Het was op sommige momenten ontroerend om te zien hoe intelligent deze dieren zijn en hoe zij een vriendschapsband kunnen opbouwen met de mens. Ook hier krijg je weer het gevoel dat je je temidden van deze dieren bevindt, je zwemt en speelt mee en soms werd er een ballet opgevoerd door deze dieren. Je bent even in een droomwereld waar alles even mooi lijkt en toch besef je dat overal gevaren schuilen.

Ultimately after yet another short break I saw the third and last film for that day, "Dolphins", a beautiful documentary about the life of dolphins and the question: "can they communicate with people?". The recordings had been made in the surroundings of the Bahama's and in Patagonia, Argentina. On some moments it was moving to see how intelligent these animals are and how they can build up a friendship a with human beings. Also here you get the feeling to swim and play between these animals on certain times they performed a kind of water ballet. You are in a dream world where everything seems to be just fine and at the same time you realize that in the real world you are everywhere surrounded by dangers.

Die paar uur kijken naar prachtige beelden hebben mij goed gedaan. Ik ben weer op plaatsen geweest waar ik nooit van mijn leven zou kunnen komen. Ik heb deze middag intens genoten en alles beleefd alsof het echt was. Thuisgekomen ben ik op de bank geploft en heb verteld hoe mijn dag verlopen was en we hebben er samen nog even fijn over nagepraat.

Fijn weekend toegewenst.

The few hours I spent looking at those beautiful images was a good time. Now I have been to places where I can not go to during the rest of my life. I enjoyed everything intensively and experienced what happened as if it really happened real. When I came home I plumped down on the bench and told my wife how my day was and we had a nice talk about everything I had seen.

Wishing you a good weekend.


For Trailers and information visit the links below.

http://www.omniversum.nl/index_uk.html

http://www.omniversum.nl/films/gogh2/index.php?m=f&l=

click on "Programme"

Choose one of the eight icons

Choose "Trailer"

Choose Klein (Small) or Groot (Big) for the Media player

Museon Den Haag - Museon The Hague

Afgelopen woensdag ben ik naar Den Haag gereisd met de bedoeling de IMAX film over Vincent van Gogh te gaan zien op het filmdoek in de reuzenkoepel van Omniversum. Maar dat liep anders dan de bedoeling was. Even was ik vergeten dat de crocusvakantie al was begonnen en dat had tot gevolg dat de kaartjes voor de vroege voorstelling al waren uitverkocht. Het leek mij geen goed idee om te wachten tot de late middagvoorstelling en al helemaal niet om in de late avonduren te gaan kijken. Aan het reserveringsloket kocht ik meteen maar de toegangskaarten voor volgende week woensdag, dus dan ga ik nogmaals de treinreis maken naar Den Haag, maar nu met de zekerheid dat ik de mooiste plaats heb gereserveerd in dit wonderbaarlijke theater.

Last Wednesday I travelled to The Hague with the intention to see the IMAX film "Vincent van Gogh" on the giantic film screen in the cupola of Omniversum The Hague... But that went differently.... I had forgotten the crocus holiday and the result was that the tickets for the early show had been sold off. It seemed to me it was not a good idea to wait for the late afternoon show and not at all in the late evening. At the reservation counter I bought tickets for Wednesday next week, therefore I will travel by train to The Hague once again, but now with certainty that I have reserved the best seat in this miraculous theatre.

Ik moest dus mijn plan wijzigen en besloot daarom maar om naar het naastgelegen Museon te gaan. De naam Museon is een samenvoeging van de woorden Museum en Onderwijs. In het Museon heb ik een prachtige middag beleefd. Natuurlijk wemelde het er van de kinderen, maar ook evenzoveel ouders en opa's en oma's en gewone bezoekers zoals ik. Ik ontdekte dat het Museon een heel bijzonder museum is. De programma's zijn heel gevarieerd en gericht op het vergaren van kennis. Niet alleen voor leerlingen van het basisonderwijs maar zeker ook voor het voortgezet onderwijs en voor PABO leerlingen die later zelf les willen gaan geven.

For this reason I had to change my plan and I decided to go to the Museon, next building to the Omniversum. The name Museon is an aggregation of the words Museum and education (onderwijs). I had a good time in the Museon. Of course there were a lot children, but also parents, grandparents and ordinary people like me. I discovered that the Museon is a particular museum. Programs are varied and targeted on gathering knowledge, not only for primary education but also for high school students and students who want to become teachers themselves.

Het hoofdthema is nu tot 31 mei "Ontdek de geheimen van de Diepzee". Alleen deze titel heeft al een grote aantrekkingskracht op kinderen. Op grote schaal worden voorbeelden tentoongesteld met korte duidelijke uitleg, maar nog veel leuker voor kinderen is dat zij interactief bezig kunnen zijn en zich in een fantasierijke wereld kunnen begeven.

The main topic now is up to 31 May " Discover the mysteries of the Deep Sea". Only the title may have a large attraction on children. Many examples are exhibited with short, clear explanations, but the funniest thing for children is that they can play interactively with all kinds of instruments and transfer themselves in an unknown fantasy world.

Voorbeelden van diepzee capsules waarmee mensen, camera's en andere apparaten, tot op 4 kilometer diepte kunnen worden gebracht. Daarmee wordt de zeebodem en het leven onder dergelijke extreme omstandigheden waargenomen en onderzocht.

Examples of deep sea capsules where people, cameras and other apparatus can be brought to the sea floor up to 4 kilometres depth to observe and examine the living under extreme circumstances.

Nog spannender wordt het als zelfs de kleinsten achter de knoppen en beeldschermen kunnen gaan zitten en zelf "hun" ontdekkingsreis kunnen gaan maken. Vanachter het paneel sturen zij hun diepzee capsule naar plaatsen op de zeebodem om daar allerlei exotische dieren op hun beeldscherm te ontdekken. Ik stond versteld te kijken met welk een gemak de kleintjes van deze tijd kunnen omgaan met moeilijke technieken. Wat een verschil met de dingen en omstandigheden waarmee ik zelf ben opgegroeid.

It becomes more exciting when even the smallest children can sit at the desks and play with the devices, screens and knobs to create their own discovery journey. From behind the panel they manoeuvre their capsule to places above the sea floor to discover all kinds of exotic animals which become visible on their screens. I stood there, watching those kids from a distance and it was amazing to see how the children of this time can handle some difficult techniques. What a difference with the things and circumstances I grew up with.

Er is kort geleden weer een hele discussie op gang gekomen tussen bepaalde bevolkingsgroepen over het onstaan van de wereld en de mens. Christenen en Joden geloven dat God de wereld, de mens en al wat leeft in 6 dagen heeft geschapen en de 7de dag als rustdag heeft aangemerkt. De schepping van de mens wordt in de Tora en in de Bijbel beschreven in Genesis 1:27-31. Islamieten geloven dat Allah de wereld en de mens heeft geschapen, maar in de Qor-aan wordt geen melding gemaakt van een tijdsduur (23:13-14). En dan is er nog de benadering van Darwin die het ontstaan van de moderne mens aantoont in zijn evolutie theorie. Ik neem kennis van al wat mij wordt aangeboden en baseer daarop mijn eigen mening. :-)

Recently a renewed discussion started between certain population groups concerning the creation of the world and humanity. Christians and Jews believe that God has created the World, humans and all what lives in 6 days and made the 7th day as a rest day. The creation of humans is described in the Torah and in the Bible in Genesis 1:27 - 31. Muslims believe that Allah has created the World and humans, but there is no report in the Qor-aan (Koran) about the duration in time (23: 13-14). And then there is the approach of Darwin in his evolution theory. All these groups have their own truth in which they believe in and they disagree strongly with each other. It becomes more confusing when we realize that each religion is divided in many sub groups and each of those sub groups created their own new truth. We find this phenomenon in the Jewish community, the Christian community and in the Islamic world. So there is enough to discuss or even to kill each other or to start a devastating war. I'll take notice of everything what is offered and take the freedom to build my own opinion on that . : -)

De gevarieerdheid aan onderwerpen en activiteiten kent nauwelijks grenzen. Het Museon biedt de mogelijkheid een ware ontdekkingstocht te maken door de tijd. Je kan er kennis opdoen over hoe de mensen duizenden jaren geleden leefden in Europa. Via vitrines met oudheidkundige vondsten, beeldschermen waarop videobeelden worden getoond en foto's wordt een beeld gecreëerd van de wereld waarin wij nu leven.

The variety of subjects and activities is almost unlimited. The Museon offers the possibility to make a real discovery excursion through the time. You can acquire knowledge concerning how people lived in Europe thousands of years ago. By means of showcases with archaeology finds, screens on which video pictures are shown, and photos and pictures of the world in which we live now and its history.

Click here or in this photo to link you to the Natural History Musem

De door de BBC Wildlife Magazine georganiseerde wedstrijd "Wildlife Photographer of the Year", toont hier in een bijzondere tentoonstelling een verzameling foto's, die soms onder de meest barre omstandigheden tot stand zijn gekomen. Lange reizen door haast onbegaanbare oorden en dagenlang wachten op dat ene moment om die foto te maken die je beroemd kan maken. Het is zeker de moeite waard om de bijschriften naast de foto's te lezen, dan pas begrijp je de bedoelingen van de fotograaf goed.
De winnaar van 2008 is de Amerikaan Steve Winter met zijn prachtige foto "Snowstorm Leopard", genomen in het Hemis High Altitude National Park in het Himalayagebergte.

The by BBC Wildlife Magazine organized photo competition " Wildlife Photographer of the Year", shows in a particular exhibition a collection exceptional photos, sometimes made under extreme circumstances. Long travels over almost impassable roads, then waiting for days or sometimes weeks to shoot that one and only photo which can make you famous. It is certainly worth to read the inscriptions beside the photos, then you understand the intentions of the photographer better. The winner of 2008 is the American photographer Steve Winter with his splendid photo " Snowstorm Leopard" , taken in the Hemis High Altitude National Park in the Himalayas.

Of het nu gaat over de vraag wat een Andrewsarchus was, of over de vraag waarom ijsberen geen pinquins eten. Wat we ook moeten weten is, dat er nog miljarden dinosaurussen leven. De vogels die wij kennen zijn er regelrechte afstammelingen van.

If it now concerns the question what an Andrewsarchus was, or concerning the question for what reason a polar bear does not eat penguins. What we certainly have to know is that there are still billions dinosaurs living around us. The birds we know and see around our houses are straight descendants of them.

Waarom sommige vogels zoals de Dodo, Kiwi en Struisvogels gestopt zijn met vliegen of, hoe ziet bergkristal er uit en waarvoor kan het worden gebruikt. Op al deze vragen wordt antwoord gegeven in het Museon.

Why some birds such as the Dodo, Kiwi and Ostriches stopped flying or, how rock crystal looks and for what it can be used. On all these questions the answer can be found in the Museon.

Ik heb een leerzame en overgetelijke middag gehad en heb me uitstekend vermaakt. Weer een ervaring rijker sluit ik hierbij mijn verhaal af met een prachtige kopie van een grotschildering uit de oudheid.

I have had an instructive and unforgettable afternoon and have amused myself. An experience richer and I concludes this tale with a splendid copy of a cave drawing.


Have a Great Weekend.

Koude Frisse Lucht - Cold Fresh Air

Wanneer mijn hoofd vol raakt met negatieve gedachten, dan moet ik naar buiten om ze kwijt te raken. En waar kan ik dan beter naar toe gaan dan naar de zee. Lopen langs het strand, over de dijk of langs de haven.

When my head is filled with negative thoughts, then I must go outside to get rid of them. And where can I find a better place then to go to the sea, walking along the beach, on the dike or along the ships in the harbour.

Afgelopen zondag ben ik met de auto naar mijn neef in Friesland geweest, want die had ik al een hele tijd niet gezien. Maar het vervelende is, dat ik na zulke autoritten de volgende dag veel tijd nodig heb om van de inspanningen te herstellen. Het klinkt overdreven, maar ik heb het grootste deel van de dag geslapen en was echt doodmoe.

Last Sunday I have been to my cousin in the province Friesland because I had not seen him for a long time. But the annoying side effect is, that I needed the next day much time to rest after the efforts. It sounds excessive, but I was really dog tired and stayed in bed most of the day.

Vanmorgen dacht ik bij mezelf: "Blijf niet thuis zitten, ga naar buiten en laat alles van je afwaaien". Zo gedacht, zo gedaan. Het waait vandaag stevig en het voelt koud aan. Eerst ben ik naar Huisduinen gereden en parkeerde mijn auto boven aan de Dijk met uitzicht over Het Marsdiep. Een paar kleine scheepjes doorkliefden de golven en ik zag hoe het boegwater hoog opspatte. De wind raasde om mijn auto en achter mij hoorde ik vanuit het dorp de kerkklok
luiden.

This morning I thought " Do not stay at home, go outside and let everything blow off out of your head", and so I did. The wind blows firmly today and it feels cold. Firstly I went to Huisduinen (a village) and parked my car on the dike with a view over the Marsdiep (waterway). A couple small boats ploughed the waves and I saw how the bow-waves splashed into the air. The wind raged around my car and behind me I heard the church bell sound in the village.

Ik startte mijn auto weer en reed aan de voet van de Dijk richting Den Helder, op weg naar de haven. Een plek waar ik al vanaf mijn schooljeugd regelmatig naartoe ga als ik ergens over wil nadenken. Eerst ging ik kijken bij de grote sluis die de haven verbind met het Noord-Hollands kanaal, keerde de auto en reed terug langs de vissershaven. Er lag geen enkel schip meer binnen, allen waren vertrokken om de hele week tot minstens vrijdag op zee te vissen. Ik zag een vloot off-shore schepen in het andere deel van de haven liggen, maar dat gedeelte was helemaal afgezet met een groot hek. De plek waar ik vroeger als jochie steentjes vanaf de wal in het water schopte is niet meer toegankelijk voor publiek en is totaal veranderd, net als de schepen die er nu aangemeerd liggen.

I started the motor of my car and drove along the foot of the dike to the port of Den Helder, a spot where I regularly go to when I want to reflect my thoughts. Firstly I had a look at the large sluice which links the port with the North Holland canal and I drove back along the fisherman port. All fisher ships were off the harbour and fishing at least till Friday. I saw a fleet offshore ships (oil branch) in another part of the harbour, but that part had been entirely surrounded by a large fence. The spot where I, as lad in former days, kicked pebbles into the water, is no longer accessible for public and the whole scene has been totally changed, just like the moored ships.

Harbour Office, Den Helder

Ik heb een paar uur rondgedwaald langs de schepen en kreeg het ondertussen behoorlijk koud. Het werd weer tijd om naar huis te gaan om de hond uit te laten.

I have wandered a couple of hours along the ships and in the meantime I became cold. Time to go home to walk the dog.

Excuse me for the delay to publish this post.

Film: Open Season

Watching this comedy animation film (2006) was all I did yesterday night and I had a good time. :-)

Look under "Video & Pictures" for trailers and video clips.

http://www.sonypictures.com/movies/openseason/site/openseason_main.html

Have a nice weekend!

De tandarts - The dentist

Smile!.... haha.. aaaah....

Ik had twee nieuwe kronen nodig aan de rechterkant van mijn bovengebit. Daarom moest ik 5 januari naar de tandarts om de originele kronen te laten verwijderen. Daar komt gewoonlijk nog een ander verhaal aan te pas. Bij dit eerste bezoek aan de tandarts, werden de zenuwen in de wortelkanalen dood gemaakt, het wortelkanaal gedeeltelijk leeggeboord en werd er daarna een noodvulling aangebracht. Gelukkig allemaal met een flinke plaatselijke verdoving zodat ik er nagenoeg niets van merkte. Daarna moest ik weer "happen" in een of andere taaie substantie om een afdruk te maken van het gebit dat er nog stond. Nu werd het aan de tandtechniker overgelaten om de twee nieuwe kronen passend te maken. :-)

I needed two new crowns on the upper right-hand set of my teeth. Therefore the dentist had to remove the original crowns on January 5. Usually there is more to do then just that. During the first visit to the dentist, he made the nerves in the root canals dead, drilled the root canals to make them partly empty, and then he placed temporary stuffing. Fortunately all this happened with a robust local anaesthesia so that I almost did not notice anything. After that I had to "bite" in some tough substance to make a print of the teeth who were left. Now everything was ready for the dental mechanic to make the two new crowns fitting. : -)

Bij het tweede bezoek op 16 januari werden de wortelkanalen nogmaals uitgeboord en verder bewerkt ter voorbereiding om de nieuwe kronen te plaatsen. Deze ingreep was minder heftig dan de eerste keer.

The second visit to the dentist was on 16 January, the root canals became once again drilled and some extra preparations were made for placing the new crowns. This intervention was less vehemently then the first time.

En uiteindelijk op 19 januari werden de nieuwe kronen moeiteloos geplaatst. Het heeft een paar centen gekost maar het ziet er weer goed uit en ik heb geen kiespijn meer en kan breder lachen wanneer ik de Hunter conversaties met Memaw lees.

And finally on january 19 the new crowns were placed effortlessly. All together It has cost a few pennies but I have no toothache any longer and I have a broader smile when I read Hunter's conversations with Memaw.

Utrecht

Woensdag, 14 januari ben ik naar Utrecht gereisd om nog eens rond te lopen in de omgeving waar mijn ouders in deze oude stad hebben gewoond. In die jaren hebben zij in mintens 6 verschillende huizen gewoond. De ene verhuizing volgde op de andere en die verhuisfeesten gingen maar door, maar op zeker moment zonder mij. :-)

Wednesday, January 14, I traveled by train to Utrecht to walk around in the surroundings where my parents lived in this old city. My parents lived in at least 6 different houses. One removal followed by another and those moving parties went on and on..... until a certain point without me.

De foto's die ik hier laat zien zijn allemaal gemaakt in de directe omgeving van het huis waar ik de beste herinneringen aan heb overgehouden. De woning in de Lange Nieuwstraat is de plaats waar de meest ingrijpende veranderingen in mijn leven hebben plaatsgevonden en deze buurt heeft nog altijd zijn aantrekkingskracht op mij behouden.

The photographs I'll show here were all taken in the direct surroundings of the neighbourhood of one particular house in the centre of the city. I keep the best memories of this house in de Lange Nieuwstraat (Long Newstreet). This was the place where the most radical changes in my life took place and this neighbourhood kept always its attraction on me.

Mijn ouders woonden midden in de binnenstad van Utrecht, vlak naast de Kathedraal en aan het einde van de straat hadden we uitzicht op de de Dom die hoog boven de stad uitrijst. De oude stad heb ik altijd erg mooi gevonden, de oude woningen, de smalle straatjes en stegen en de grachten met zijn kelders doen mij in mijn verbeelding altijd terugdenken aan middeleeuwse tijden waarvan ik op school leerde en uit boeken.

My parents lived in the middle of the downtown of Utrecht, a few houses next to the Cathedral and at the end of the street we had a view on the the Dom tower who rises high above the city. I always liked the old city very well, the old houses, the narrow streets and alleys and the canals with its cellars In my imagination I always think back at medieval times from which I learned at school and from books.

Maar wanneer je aan de rand van de oude binnenstad komt, dan zie je de overgang naar een latere periode. Grote panden, waarvan aangenomen kan worden, dat zij in de eerste helft van de 19de eeuw bewoond zijn geweest door zeer welgestelde mensen. Nu zijn deze enorme panden voornamelijk ingericht als kantoren en dergelijke.

At the edge of the old downtown then you see the transition to a later period. Large houses of which can be accepted that they have been inhabited by very wealthy people in the first half of the 19de century. Now these enormous houses have been organized mainly as offices and such things.

Ik ontdekte dat er actief gewerkt werd aan het opknappen en verbouwen van de oude panden. Men is gelukkig heel zuinig op deze mooie plekjes en het verdient waardering dat er zo goed onderhoud wordt gepleegd aan al die kleine huisjes en woonhofjes.

I discovered that they actively worked on programs for tidying up the surroundings and cultivating old pawns. Fortunately they are taking care on these beautiful places and it deserves appreciation that there is committed this way maintenance to all those small maisonettes.






Tegenover het hierboven getoonde monumentale pand aan Lepelenburg, staan een rij kleine woningen die er indrukwekkend mooi uitzien. Naast deze kleine woningen vind je deze steeg, en mij realisiserend dat dit vroeger toch wel heel erg smal en klein geweest moet zijn om in te wonen, zag ik dat het huisje nu nog bewoond werd. Vermoedelijk door studenten, maar zeker weten doe ik dat niet.

Opposite the here shown monumental building at "Lepelenburg" there is a row of small houses that look impressively well. Next to these small houses there is this alley, and I realized that this was previously a very narrow and small place to live in. I saw that the house now became inhabited again!. Presumably by students, but I'm not convinced of that.

Aan de linkerkant bij de imposante deur hangt een bord met de volgende tekst:

BRUNTENHOF

Vijftien in 1621 door Frederik Brunt ter plaatse van het middeleeuwse Klein Lepelenburg gebouwde kameren. Op nummer 5 staat het hoofdgebouw met monumentale poort. Tussen 1979 en 1981 werd het complex gerestaureerd.

ANWB

On the left side next to the imposing door, there is a plate with this text:

BRUNTENHOF
Fifteen in 1621 by Frederik Brunt on the spot of the medieval Small Lepelenburg built rooms. On number 5, stands the main building with the monumental gate. Between 1979 and 1981, the complex has been restored.

ANWB

Langs de grachten in de oude binnenstad zie je overal kelders waarin vroeger handelswaar werd opgeslagen en bewaard. De aan-, en afvoer van goederen vond voornamelijk plaats via de grachten. Dit is een kijkje op de "Nieuwe Gracht", die ligt aan de achterzijde van de straat, niet ver van het huis waar mijn ouders hebben gewoond.

Along the canals in the old downtown there are everywhere cellars in which trade goods were, and still are, stored. In the past most goods were mainly transported via the canals by boats. This is a view over the "New Canal", that lies at the back side of the street where my parents lived.

En dit is de "Oude Gracht", die niet ver van het huis aan de voorzijde lag. Deze gracht is 2x zo breed en ook weer beroemd om de vele kelders, waar tegenwoordig veel horecagelegenheden in zijn gevestigd.

And this is the "Old Canal" that lay at the front side, not far from the house where my parents lived. This canal is twice as broad as the other canal and this one is also famous for the cellars in which pubs and small catering businesses are established.

De grachten slingeren zich door de hele binnestad en bepalen het karakter van de oude binnenstad van Utrecht. Hier kun je goed zien hoe de handelswaar werd aangevoerd over het water....

The canals wending through the old part of the city, maintaining the character of old downtown of Utrecht. Here you have a good view on how trade goods were transported over the water on the back side ....

.... en aan de voorzijde in de smalle winkelstraten werd verhandeld aan het publiek. De winkels zijn gebeleven en worden elke dag druk bezocht. Ik kan mij nog goed herinneren dat op deze plek vrienden van mijn ouders woonden die een rijwielhandel hadden.

.... and in the narrow shopping streets at the front side, were traded to the public. The stores are still here and do good businesses each day. It remind me that friends of my parents, who lived here, had a bicycle trade in one of these shops.

Een doorkijkje onder de huizen van de "Lijnmarkt". Het doet mij altijd denken aan Venetië waar de huizen ook rechtstreeks aan het water liggen.

A view from under the houses of the "Lijnmarkt". It makes me always think of Venice where the houses also are built directly at the waterfront.

Even verderop staat, hier rechts, het imposante Gemeentehuis van Utrecht. Hier zijn mijn vrouw en ik getrouwd in december 1957. Dat is lang geleden..... De trouwzaal is aan de achterzijde, maar op het moment dat ik deze foto's maakte niet goed bereikbaar, doordat er werkzaamheden plaatsvonden.

Just a little bit further, on the right, the impressing city Hall of Utrecht. Its here where my wife and I got married in December 1957. That is a long time ago.... The hall where the ceremony took place is at the back side of this building, but on the moment that I took these photographs it wasn't accessible, because some activities took place there.

Het Gemeentehuis, hier gezien aan de voorzijde. Het is goed te zien hoe de verbinding van de Oude Gracht onder de straten en huizen doorloopt en overal nog steeds al die kelderruimtes

The City Hall, here seen at the front side . Look how the connections of the Old Canal goes under the streets and houses and everywhere cellar spaces.

In het voorjaar en op zomerse dagen is het hier een drukte van jewelste, marktkramen, druk bezochte winkels en langs de gracht stampvolle terrasjes. In al die jaren is er wel iets veranderd, maar de gezellige sfeer is er tot nu toe wel gebleven.

In the Spring and on summery days, it's a bustling space here, market booths, crowded stores and along the canal packed terraces. In all those years some things has been changed, but the pleasant atmosphere remained.

Film: The Secret Of Roan Inish

Gisteravond heb ik deze film van het begin tot het einde gezien en het was een geweldige film. Het is een betoverende fabel. Het verhaal speelt zich af op enkele afgezonderde eilanden in Ierland en het gaat over een "Selkie", half mens, half zeehond en de hoofdpersoon, een meisje van 10 jaar oud. De grootvader van dit meisje, een oude eilandbewoner van Roan Inish, vertelt oude verhalen die aansluiting vinden op het heden in de film. Ik ben gek op oude Ierse vertellingen en Ierse muziek, dus mijn avond was goed.
Hier is de trailer van de film en op internet zijn nog meer fragmenten te vinden over deze film, maar als je de film in zijn geheelkunt bekijken dan zou ik dat zeker doen.

Yesterday evening I have seen this great film from the beginning to the end. It is an enchanting fable. The tale takes place on some isolated islands in Ireland and it concerns the secrets around a "Selkie" , half human, half seal and the principal character, a little girl of 10 years old. The grandfather of this little girl, an old islander of Roan Inish, is a great story teller. He tells old tales which find connection in the present time of the film. I am crazy about old Irish stories and Irish music, therefore my evening was great. Here is the trailer of the film and there are still more fragments on Internet concerning this film
I certainly recommend the film and maybe you can watch the film in one part somewhere.