Sinterklaasavond 2007

De wind giert om het huis en de lucht buiten is erg vochtig. Donkere grijze wolken scheren boven het landschap en een druilerige motregent valt naar beneden . Het is de middag vlak voor Sinterklaasavond. En al deze dingen bij elkaar opgeteld geven mij het gevoel om veilig thuis te blijven.

The wind screams around the house and it is very wet outside. Dark gray clouds fly above the landscape and it drizzles. It is noon before Saint Nicholas evening. And all together it gives me the feeling to stay at home safely.

St. Nicolaas zal het vanavond niet makkelijk hebben in dit weer. Het is te hopen dat hij met zijn paard Americo en zijn zwarte pieten veilig over de daken rijdt om de kleine kinderen hun cadeautjes te bezorgen. De cadeautjes van tegenwoordig zijn ook zo groot en zwaar geworden en ook nog in enorme hoeveelheden, dat hij wel een leger zwarte pieten nodig heeft om dat allemaal op de juiste plekken te krijgen. Het zal dus een drukte vanjewelste worden daarbuiten.

Saint Nicolas will not have an easy evening in this weather. We hope that he, his horse Americo and his black chaps ride safely over the roofs to deliver the children their presents . The presents nowadays are so big and heavy and also in enormous quantities, that he will need an army black chaps to get the presents in time and on the right spots. It will become a bustle.

Ongewild denk ik even terug aan de Sinterklaasavonden uit mijn eigen jeugd. De eerste cadeautjes kreeg ik pas vlak na de oorlog, op 5 december 1945, herinner ik mij. Ik was toen 7 1/2 jaar oud. Het eerste cadeautje dat ik kreeg was een houten Hitler-figuurtje met snorretje en al, en een kleine ladder waarop dat poppetje paste. Het houten poppetje was aan de boven-, en onderkant zodanig ingekerfd dat het precies paste over de treden van de ladder. Als je het poppetje bovenaan op de ladder plaatste, dan duikelde hij rollebollend naar beneden en viel op zijn kop. Ja, de oorlogsstemming zat er nog behoorlijk in. Een tuimelaar heette zoiets geloof ik.

Unintentionally I think back of the saint Nicholas evenings from my own youth. I remember the first presents I got after the war, it was on 5 December 1945. I was then 7 1/2 years old. The first present I got was a wooden Hitler-poppet complete with mustache, and a small ladder on which that wooden poppet fitted. The wooden figure was made at the upper and lower side in such a way that it fitted precisely over the steps of the ladder. When I placed the poppet at the top of the ladder, then it tumbled downwards and fell on its stupid head. Yes, the Dutch were still in a war mood and this was revenche. It was named a tumbler machine I believe.

Dan was er nog een handige buurman die een prachtige groene Amerikaanse Jeep van hout, met twee witte sterren op de zijkant en een grote witte ster op de motorkap. Hij had dit voor mij in elkaar geknutseld en via Sinterklaas bij mij laten bezorgen. Dan waren er de appel en twee
speculaasjes en er moest eerst veel en hard worden gezongen voordat ik dit alles in ontvangst mocht nemen. En geloof me, ik was er zo blij mee, het was een onvergetelijke gebeurtenis. Zo bijzonder zelfs, dat ik het mij nu na 62 jaar nog kan herinneren. Als je vandaag aan kleine kinderen vraagt wat zij vorig jaar voor Sinterklaasgeschenken hebben gekregen, dan weten zij zich dat absoluut niet te herinneren. De tijden zijn veranderd en de geschenken ook, want nu kom je niet weg met minder dan een mobiele telefoon, een computer, spelcomputer, digitale camera's of flatscreen TV. Je moet het maar kunnen betalen.

Fijne avond en veel cadeaus toegewenst.

Then there was a skillful neighbor who made a beautiful green American Jeep of wood, it had two white stars on both sides and a large white star on the hood. He had tinkered this for me and Saint Nicholas delivered it to me. Then there were the apple and two speculaasjes (cookies) but first I had to sing loud and clear many Santa Claus songs before I could take everything in reception. And believe me, for me it was an unforgettable event, and so cheerfully. Even so particular, that I can remember this after 62 years. When you ask children today what presents they got last year from saint Nicholas, then most of them do absolutely not remember what it was. Times have been changed and also the presents, for now you do not slip away with less then a mobile phone, a computer, game computer, digital camera or flat screen TV. They ask Saint Nicholas for presents but you can pay. :-)

Cheerful evening with the kids!

Sinterklaasavond 2007

De wind giert om het huis en de lucht buiten is erg vochtig. Donkere grijze wolken scheren boven het landschap en een druilerige motregent valt naar beneden . Het is de middag vlak voor Sinterklaasavond. En al deze dingen bij elkaar opgeteld geven mij het gevoel om veilig thuis te blijven.

The wind screams around the house and it is very wet outside. Dark gray clouds fly above the landscape and it drizzles. It is noon before Saint Nicholas evening. And all together it gives me the feeling to stay at home safely.

St. Nicolaas zal het vanavond niet makkelijk hebben in dit weer. Het is te hopen dat hij met zijn paard Americo en zijn zwarte pieten veilig over de daken rijdt om de kleine kinderen hun cadeautjes te bezorgen. De cadeautjes van tegenwoordig zijn ook zo groot en zwaar geworden en ook nog in enorme hoeveelheden, dat hij wel een leger zwarte pieten nodig heeft om dat allemaal op de juiste plekken te krijgen. Het zal dus een drukte vanjewelste worden daarbuiten.

Saint Nicolas will not have an easy evening in this weather. We hope that he, his horse Americo and his black chaps ride safely over the roofs to deliver the children their presents . The presents nowadays are so big and heavy and also in enormous quantities, that he will need an army black chaps to get the presents in time and on the right spots. It will become a bustle.

Ongewild denk ik even terug aan de Sinterklaasavonden uit mijn eigen jeugd. De eerste cadeautjes kreeg ik pas vlak na de oorlog, op 5 december 1945, herinner ik mij. Ik was toen 7 1/2 jaar oud. Het eerste cadeautje dat ik kreeg was een houten Hitler-figuurtje met snorretje en al, en een kleine ladder waarop dat poppetje paste. Het houten poppetje was aan de boven-, en onderkant zodanig ingekerfd dat het precies paste over de treden van de ladder. Als je het poppetje bovenaan op de ladder plaatste, dan duikelde hij rollebollend naar beneden en viel op zijn kop. Ja, de oorlogsstemming zat er nog behoorlijk in. Een tuimelaar heette zoiets geloof ik.

Unintentionally I think back of the saint Nicholas evenings from my own youth. I remember the first presents I got after the war, it was on 5 December 1945. I was then 7 1/2 years old. The first present I got was a wooden Hitler-poppet complete with mustache, and a small ladder on which that wooden poppet fitted. The wooden figure was made at the upper and lower side in such a way that it fitted precisely over the steps of the ladder. When I placed the poppet at the top of the ladder, then it tumbled downwards and fell on its stupid head. Yes, the Dutch were still in a war mood and this was revenche. It was named a tumbler machine I believe.

Dan was er nog een handige buurman die een prachtige groene Amerikaanse Jeep van hout, met twee witte sterren op de zijkant en een grote witte ster op de motorkap. Hij had dit voor mij in elkaar geknutseld en via Sinterklaas bij mij laten bezorgen. Dan waren er de appel en twee
speculaasjes en er moest eerst veel en hard worden gezongen voordat ik dit alles in ontvangst mocht nemen. En geloof me, ik was er zo blij mee, het was een onvergetelijke gebeurtenis. Zo bijzonder zelfs, dat ik het mij nu na 62 jaar nog kan herinneren. Als je vandaag aan kleine kinderen vraagt wat zij vorig jaar voor Sinterklaasgeschenken hebben gekregen, dan weten zij zich dat absoluut niet te herinneren. De tijden zijn veranderd en de geschenken ook, want nu kom je niet weg met minder dan een mobiele telefoon, een computer, spelcomputer, digitale camera's of flatscreen TV. Je moet het maar kunnen betalen.

Fijne avond en veel cadeaus toegewenst.

Then there was a skillful neighbor who made a beautiful green American Jeep of wood, it had two white stars on both sides and a large white star on the hood. He had tinkered this for me and Saint Nicholas delivered it to me. Then there were the apple and two speculaasjes (cookies) but first I had to sing loud and clear many Santa Claus songs before I could take everything in reception. And believe me, for me it was an unforgettable event, and so cheerfully. Even so particular, that I can remember this after 62 years. When you ask children today what presents they got last year from saint Nicholas, then most of them do absolutely not remember what it was. Times have been changed and also the presents, for now you do not slip away with less then a mobile phone, a computer, game computer, digital camera or flat screen TV. They ask Saint Nicholas for presents but you can pay. :-)

Cheerful evening with the kids!

I am away for a while

The weather is nice, windy, no rain and the sun is shining for a couple of hours. I'm going outdoors and leave the computer for a while.

Here is some music to entertain yourself if you want to. :-)))

I am away for a while

The weather is nice, windy, no rain and the sun is shining for a couple of hours. I'm going outdoors and leave the computer for a while.

Here is some music to entertain yourself if you want to. :-)))

Rondvaart in Havens Rotterdam (2)

OK, we vervolgen de rondvaart nog even en kijken vanaf de Nieuwe Maas naar de schepen die aan de kades liggen en naar de bedrijvigheden in de havens. Er wordt niet overal gewerkt op zondag, maar op bepaalde plaatsen gaat het werk gewoon door. Wat ik heb gezien heb ik vastgelegd in mijn foto's en daaruit maak ik nu een soort beeldverhaal. Één foto vertelt meer dan 1000 woorden. Nietemin wordt het weer een lang post.

OK, we continue the round trip and from the New Meuse we look at the ships at the wharves and to the activities in the harbor. Sunday is not a labor day, but on particular places work goes on. I have photographed what I saw and from my photographs I am going to make a kind of image story. One photograph tells more than 1000 words. Nevertheless it's going to be a long post again.

Bij het zien van moderne schepen moet ik vaak gissen wat ze kunnen vervoeren of waartoe zij dienen. Dit zijn schepen die ver na mijn tijd als varensgezel zijn gemaakt. Bij dit schip is duidelijk te zien dat het is ingericht voor het vervoeren van containers.

When I see modern ships I often have to guess what they can transport or for what purpose they are build. These modern ships are made far after my time as sailor. It's clear that this ship is made for containers transport.

Ook waar dit schip nu precies voor dient zou ik niet zomaar kunnen zeggen. Duidelijk is, dat het een krachtpatser is. Eerst dacht ik dat het een zeesleper zou kunnen zijn, maar bij nadere beschouwing begon ik weer te twijfelen. Toen gingen mijn gedachten uit naar een schip dat kabels kan leggen of gebruikt kan worden bij rampen om olie van het wateroppervlak te halen. Ik weet het niet, maar het is wel leuk om er naar te raden.

I also don't know for what purpose this ship has been made I can only guess. It 's clear that this one is a bruiser. At first sight I thought that it could be a see going tug, but when I looked a second time I began to doubt again. Then I thought this ship could lay cables in sea or it can be used in case of disasters to get oil from the water surface. I really do not know for what it can be used, but it is nice to guess and let your fantasy go.

Verder langs de oevers varend kregen we ook een fraai uitzicht op wat nog over is uit vroeger dagen, en heel prominent kwam deze molen in zicht. Een unieke molen, zomaar ergens in het haven-, en stadsbeeld van Rotterdam, een stukje oude stad dat ondanks alle nieuwbouw gespaard is gebleven.

Sailing along the river banks we got also an excellent view on city parts from the old days, I mean in particular the view on this mill. An unique mill, just somewhere in the harbor area of Rotterdam. An old part of the city that, despite all new developments, has been saved until now.

Het havengebied van Rotterdam is verdeeld over een uitgebreid gebied. Op vele plaatsen zie je enorme laad-, en losplaatsen waar vooral containers worden verscheept. Talloze hijskranen in alle verscheidenheid staan op de kades te wachten om hun werk te doen.

The harbor territory of Rotterdam has been divided over a very large territory. On many places you see enormous transit places especially for containers. Countless cranes in all variety are waiting on the wharves to do their work.

We zakken nog verder de rivier af, richting Noordzee, maar zover zullen we niet gaan.

We went down the river, in the direction of the North Sea, but we didn't go that far.

Hier zien we weer een enorm terrein waar containers zijn opgeslagen en wachten op verder vervoer. Dat vervoer kan weer per schip plaatsvinden naar het achterland, Duitsland, of met speciale trailers langs de wegen om andere bestemmingen bereiken diep in Europa.

Here you see enormous grounds where containers are waiting for further transportation. That transportation can take place by ships to the hinterland, Germany, or with special trailers along the roads to other destinations deeply in Europe.

Het is nauwelijks te geloven dat zo'n ship blijft drijven met een lading die zo hoog boven het wateroppervlak is geladen. Deze schepen leggen duizenden mijlen af over zee en moeten dan ook nog stormen kunnen doorstaan. Elke dag worden er in Rotterdam zo'n 1100 containers in de haven verwerkt en in totaal komt dat neer op 380.000.000 ton lading per jaar.

It's hardly to believe that such ships remain floating with a cargo that high above the water surface. These ships travel thousands of miles over the oceans and must also endure storms. About 1100 containers become processed in Rotterdam, every day and in total is that about cargo on 380.000.000 tons cargo per year.

Schepen in allerlei formaten en afmetingen waarvan ik niet direct zie waartoe zij dienst doen, maar ze zijn wel indrukwekkend.

Tall Ships in all kinds, formats and dimensions of which I do not see immediately for what purpose or service they are meant to be used, but they are impressive.

Terug aan dek en een doorkijk over het gangboard naar een andere containeropslagplaats. En vanaf hier gingen we weer terug naar de plek vanwaar we waren vertrokken.

On deck, looking through a gangway to another container harbor on starboard. And from here we went back to the spot from where we started.

Aan bakboord zijde werven waar schepen werden gerepareerd. En voor vandaag laat ik het er bij, want het wordt tijd dat ik het verhaaltje ga publiceren anders denken jullie dat ik ben weggelopen, maar niets is minder waar. Misschien komt er nog een derde deeltje om het verhaal af te sluiten, maar zeker weten doe ik het niet. We zien wel.

At port-side where ships were repaired. And for today, 'this is it', it becomes time to publish this second part of this story, otherwise you think that I walked away from it, but nothing is less true. Perhaps there will be a third part of this story to close it down, but that's not certain. We will see.

Have a nice day

Rondvaart in Havens Rotterdam (2)

OK, we vervolgen de rondvaart nog even en kijken vanaf de Nieuwe Maas naar de schepen die aan de kades liggen en naar de bedrijvigheden in de havens. Er wordt niet overal gewerkt op zondag, maar op bepaalde plaatsen gaat het werk gewoon door. Wat ik heb gezien heb ik vastgelegd in mijn foto's en daaruit maak ik nu een soort beeldverhaal. Één foto vertelt meer dan 1000 woorden. Nietemin wordt het weer een lang post.

OK, we continue the round trip and from the New Meuse we look at the ships at the wharves and to the activities in the harbor. Sunday is not a labor day, but on particular places work goes on. I have photographed what I saw and from my photographs I am going to make a kind of image story. One photograph tells more than 1000 words. Nevertheless it's going to be a long post again.

Bij het zien van moderne schepen moet ik vaak gissen wat ze kunnen vervoeren of waartoe zij dienen. Dit zijn schepen die ver na mijn tijd als varensgezel zijn gemaakt. Bij dit schip is duidelijk te zien dat het is ingericht voor het vervoeren van containers.

When I see modern ships I often have to guess what they can transport or for what purpose they are build. These modern ships are made far after my time as sailor. It's clear that this ship is made for containers transport.

Ook waar dit schip nu precies voor dient zou ik niet zomaar kunnen zeggen. Duidelijk is, dat het een krachtpatser is. Eerst dacht ik dat het een zeesleper zou kunnen zijn, maar bij nadere beschouwing begon ik weer te twijfelen. Toen gingen mijn gedachten uit naar een schip dat kabels kan leggen of gebruikt kan worden bij rampen om olie van het wateroppervlak te halen. Ik weet het niet, maar het is wel leuk om er naar te raden.

I also don't know for what purpose this ship has been made I can only guess. It 's clear that this one is a bruiser. At first sight I thought that it could be a see going tug, but when I looked a second time I began to doubt again. Then I thought this ship could lay cables in sea or it can be used in case of disasters to get oil from the water surface. I really do not know for what it can be used, but it is nice to guess and let your fantasy go.

Verder langs de oevers varend kregen we ook een fraai uitzicht op wat nog over is uit vroeger dagen, en heel prominent kwam deze molen in zicht. Een unieke molen, zomaar ergens in het haven-, en stadsbeeld van Rotterdam, een stukje oude stad dat ondanks alle nieuwbouw gespaard is gebleven.

Sailing along the river banks we got also an excellent view on city parts from the old days, I mean in particular the view on this mill. An unique mill, just somewhere in the harbor area of Rotterdam. An old part of the city that, despite all new developments, has been saved until now.

Het havengebied van Rotterdam is verdeeld over een uitgebreid gebied. Op vele plaatsen zie je enorme laad-, en losplaatsen waar vooral containers worden verscheept. Talloze hijskranen in alle verscheidenheid staan op de kades te wachten om hun werk te doen.

The harbor territory of Rotterdam has been divided over a very large territory. On many places you see enormous transit places especially for containers. Countless cranes in all variety are waiting on the wharves to do their work.

We zakken nog verder de rivier af, richting Noordzee, maar zover zullen we niet gaan.

We went down the river, in the direction of the North Sea, but we didn't go that far.

Hier zien we weer een enorm terrein waar containers zijn opgeslagen en wachten op verder vervoer. Dat vervoer kan weer per schip plaatsvinden naar het achterland, Duitsland, of met speciale trailers langs de wegen om andere bestemmingen bereiken diep in Europa.

Here you see enormous grounds where containers are waiting for further transportation. That transportation can take place by ships to the hinterland, Germany, or with special trailers along the roads to other destinations deeply in Europe.

Het is nauwelijks te geloven dat zo'n ship blijft drijven met een lading die zo hoog boven het wateroppervlak is geladen. Deze schepen leggen duizenden mijlen af over zee en moeten dan ook nog stormen kunnen doorstaan. Elke dag worden er in Rotterdam zo'n 1100 containers in de haven verwerkt en in totaal komt dat neer op 380.000.000 ton lading per jaar.

It's hardly to believe that such ships remain floating with a cargo that high above the water surface. These ships travel thousands of miles over the oceans and must also endure storms. About 1100 containers become processed in Rotterdam, every day and in total is that about cargo on 380.000.000 tons cargo per year.

Schepen in allerlei formaten en afmetingen waarvan ik niet direct zie waartoe zij dienst doen, maar ze zijn wel indrukwekkend.

Tall Ships in all kinds, formats and dimensions of which I do not see immediately for what purpose or service they are meant to be used, but they are impressive.

Terug aan dek en een doorkijk over het gangboard naar een andere containeropslagplaats. En vanaf hier gingen we weer terug naar de plek vanwaar we waren vertrokken.

On deck, looking through a gangway to another container harbor on starboard. And from here we went back to the spot from where we started.

Aan bakboord zijde werven waar schepen werden gerepareerd. En voor vandaag laat ik het er bij, want het wordt tijd dat ik het verhaaltje ga publiceren anders denken jullie dat ik ben weggelopen, maar niets is minder waar. Misschien komt er nog een derde deeltje om het verhaal af te sluiten, maar zeker weten doe ik het niet. We zien wel.

At port-side where ships were repaired. And for today, 'this is it', it becomes time to publish this second part of this story, otherwise you think that I walked away from it, but nothing is less true. Perhaps there will be a third part of this story to close it down, but that's not certain. We will see.

Have a nice day

Rondvaart in Havens Rotterdam (1)

Jongstleden zondag was een prachtige dag en er was reden genoeg om nog een keer de trein te nemen richting Rotterdam. De vorige keer dat ik Rotterdam bezocht was 3 maanden geleden, toen bezocht ik diergaarde Blijdorp. Na vele jaren afwezigheid was dit een hernieuwde kennismaking met de stad waar ik bijna 69 jaar geleden ben geboren. De stad was voor mij onherkenbaar veranderd en ik wilde graag uitzoeken of ik nog herkenningspunten kon terugvinden.

Last Sunday was a beautiful day and reason enough for me to take the train direction Rotterdam. The previous time I visited Rotterdam was 3 months ago, when I went to the Zoo Blijdorp. After many years of absence this first visit was a renewed acquaintance with the city where I was born, 69 year ago. The city had been changed unrecognizable for me and I wanted to sort out I could find a few places could recognize.

Toen kwam de gedachte bij mij op om nog een keer terug te gaan naar Rotterdam en die herkenningspunten te zoeken bij de havens. Gedurende de tijd dat ik gevaren heb op de kustvaart, en op een kleine sleepboot van rederij Smit uit Rotterdam, heb ik de havens als 16-17 jarige jongen goed leren kennen. Later ook weer toen ik bij de Marine heb gevaren en regelmatig in Rotterdam lag. Bovendien woonden mijn Opa en Oma in de stad en ook nog een paar broers van mijn Vader.

Then thoughts came up to go back to Rotterdam and to find some recognition points at the harbor. I have learned to know the harbors as a 16-17 years old boy during the time that I was a sailor on coasters, and also on a small tugboat in Rotterdam's harbor, owned by a company called 'Smit, Rotterdam'. Also later on when I was in the Navy and our ship lay regularly in Rotterdam. Moreover my Grandpa and Grandmother lived in the city and also a few brothers of my Father.


Je kunt een stad en de havens het beste overzien vanaf het water, dus stapte ik bij Leuvehaven, precies onder de Erasmusbrug, op een Spido rondvaartboot. Vanaf zo'n boot kun je de skyline van Rotterdam het beste overzien.

You can survey the city and the harbor best from the water. So, at Leuvehaven, exactly under the Erasmusbrug, I stepped on a Spido round trip boat. From such boats, you can overlook the skyline of Rotterdam best.


Ook al staat de zon laag aan de hemel in deze tijd van het jaar, hij scheen helder en er stond een lekker frisse wind. Echt weersomstandigheden waar ik mij goed bij voel, dus ging ik een mooi plekje zoeken op een bovendek, heerlijk in de zon en buitenlucht.

Even when the sun is standing low in the sky in this time of the year, the sunlight was bright and a fresh wind blew through my hair. Real weather conditions in which I feel good. Thus I found myself a beautiful spot on an upper deck, delightfully in the sun and in the open air.

Waar in mijn herinnering vroeger de Maasbrug was, daar zag ik nu in de verte een heel ander silhouet, dat van deWillemsbrug. Links de oude brug, rechts de nieuwe brug.

Where in my memory previously the Meuse bridge was, I saw now a complete different silhouette of the Willemsbrug (bridge) in the distance. On the left the old bridge, on the right the new red bridge in the distance.

En verder, de kades volgebouwd met hoge gebouwen waarvan ik niet weet wat zich achter die ramen bevindt.

And quays with tall buildings of which I have no idea what's behind the windows.

En dan de Erasmusbrug gezien vanaf het water. Het is een heel bijzonder en imposant bouwwerk om te aanschouwen. Tijdens de rondvaart worden er allerlei wetenswaardigheden in het Nederlands, Frans, Duits en Engels omgeroepen. En één van die wetenswaardigheden was, dat de bouw van de brug in 1996 gereed is gekomen, hij 800 meter lang is en de gebogen drager 139 meter hoog is. Maar via Google Search vind je ongetwijfeld alle details met getallen en beschrijvingen.

And then the Erasmusbrug as seen from the water. It is a particularly and impressive construction work. During the round trip by boat all kinds of things worth of knowing were announced in Dutch, French, German and English. And one of those things worth of knowing were the facts that the construction of the bridge was finished in 1996, the bridge 800 meters long is and the bowed carrier is 139 meters high. But by means of Google Search you find undoubtedly all details with numbers and descriptions.

En ja hoor, daar zag ik de ontluchtingstorens van de Maastunnel, nu een beetje verscholen achter bomen. En op de achtergrond de Euromast, die nu bijna twee keer zo hoog is als toen ik hem voor het eerst zag. Twee bouwwerken die ik kende vanuit mijn jonge jaren, nu omringd door heel veel nieuwe gebouwen.

And yes, than I saw one of the towers for transporting fresh air into the Meuse tunnel, a little bit hidden behind trees. And in the background the Euro mast, now almost twice as high as when I saw it for the first time. Two buildings, that I recognized from my younger years, now surrounded by a lot of new buildings.

Er was nog zoveel meer te zien vanaf het water, en ik zou dat allemaal wel in 1 keer willen vertellen, maar dat gaat niet. Ten eerste wordt het verhaal alweer veel te lang en ten tweede, ik moet het ook allemaal nog eens proberen te vertalen in begrijpelijk Engels. Laat ik eerst even wachten op een paar reacties om te zien of dit verhaaltje nog een vervolg moet krijgen. Daarna racen we misschien verder achter dit snelle bootje aan om nog een kijkje te nemen in de containerhaven.

There is much more what I have seen from the water, and I would tell it all in 1 round, but that does not work. Firstly, the story becomes again too long and secondly, I have to translate all this writing into understandable English. Firstly, I'll wait for a few reactions to see if this story needs a continuation. If so, we race perhaps behind this fast boat to see more of the container harbor.