Tussen verjaardag en Kerst.

Als ik met Jufo buiten loop dan kijk ik altijd naar die prachtige staart die gracieus heen en weer wappert onder het lopen. Ze is er trots op geloof ik. Voor een hond is de staart net zoiets als de neus voor mensen. Je hebt honden met mooie en lelijke staarten en van alles daartussen. Zo is dat ook bij mensen, je hebt mooie en minder mooie neuzen....

Er is nog iets bijzonders is aan mijn langharige, wolfsgrauwe Duitse Herder. Ze heeft mooie donkere en lichte strepen over haar zachte vacht. Al met al is mijn hond een mooi dier maar vooral een trouwe metgezel waar ik onvoorwaardelijk op kan rekenen. We zijn goede maatjes en dat moet nog maar een tijdje duren.

Oma is jarig geweest en dat leverde cadeaux voor haar op. Maar het grootste cadeau is altijd dat ze met de kleinkinderen iets kan doen. En omdat het tegen Kerstmis loopt krijgen we samen ook vaak iets bijzonders als Kerstversiering. Dit keer een heel apart kerststukje wat weer iets bijdraagt aan de kerstsfeer in huis.

Achter de notebook computer met Liz. Leuke tekeningen maken met het veelzijdige tekenprogramma ArtRage2. Eerst kijkt de kleine meid aandachtig hoe Oma dat toch doet en een half uurtje later hoef je niets meer te vertellen want kleine kinderen nemen dit soort vaardigheden bijzonder snel in zich op.

Fijne zondag!

Tussen verjaardag en Kerst.

Als ik met Jufo buiten loop dan kijk ik altijd naar die prachtige staart die gracieus heen en weer wappert onder het lopen. Ze is er trots op geloof ik. Voor een hond is de staart net zoiets als de neus voor mensen. Je hebt honden met mooie en lelijke staarten en van alles daartussen. Zo is dat ook bij mensen, je hebt mooie en minder mooie neuzen....

Er is nog iets bijzonders is aan mijn langharige, wolfsgrauwe Duitse Herder. Ze heeft mooie donkere en lichte strepen over haar zachte vacht. Al met al is mijn hond een mooi dier maar vooral een trouwe metgezel waar ik onvoorwaardelijk op kan rekenen. We zijn goede maatjes en dat moet nog maar een tijdje duren.

Oma is jarig geweest en dat leverde cadeaux voor haar op. Maar het grootste cadeau is altijd dat ze met de kleinkinderen iets kan doen. En omdat het tegen Kerstmis loopt krijgen we samen ook vaak iets bijzonders als Kerstversiering. Dit keer een heel apart kerststukje wat weer iets bijdraagt aan de kerstsfeer in huis.

Achter de notebook computer met Liz. Leuke tekeningen maken met het veelzijdige tekenprogramma ArtRage2. Eerst kijkt de kleine meid aandachtig hoe Oma dat toch doet en een half uurtje later hoef je niets meer te vertellen want kleine kinderen nemen dit soort vaardigheden bijzonder snel in zich op.

Fijne zondag!

De kortste dag nadert.

Vanmorgen, tijdens het uitlaten van de hond, werd mijn aandacht ineens getrokken door grote groepen overvliegende ganzen. De kenmerkende V-vorm en het krakende gak-gak geluid vanuit die groepen kon je niet ontgaan, ook al ben ik dan slecht horend. Het was een fascinerend gezicht om de ene na de andere groep in zuidelijke richting te zien vliegen. Tot een zeker punt, en daar bogen de voorste groepen ineens af naar het Zuid-Westen en ik zag ze boven het natuurgebied "Het Zwanenwater" wat rondjes vliegen. De ene na de andere groep boog af naar dat gebied, en ik kreeg de indruk dat ze daar zouden landen. Maar nee hoor.... Ze verzamelden zich daar en vlogen weer door, nadat de achterblijvende groepen zich bij de eersten hadden aangesloten en gezamenlijk vlogen ze verder, pal Zuid.

Een donkere wolk vogels tekende zich af tegen de koele blauwe hemel met in de verte een grijze zweem tegen de horizon. Tot ver voorbij Petten, zeker zo'n 6 á 7 kilometer verder kon ik die grote groep nog in de lucht zien. Toen verloor ik ze uit het oog. Ik vraag me af of het misschien toch een voorteken is, dat er geheel onverwacht, nog een koude winter aankomt. De natuur geeft die dingen zelf aan en ik geloof in het instinct van dieren, die reageren altijd op dingen die wij mensen niet meer herkennen. Het doet mij denken aan de ramp die zich over een paar honderdduizend mensen voltrok toen die tsunami zich voltrok in Indonesië, India en Sri Lanka. Het vreemde was, dat kort daarvoor alle dieren, zoals vogels en viervoeters, al lang waren vertrokken naar hoger gelegen gebieden. Ik wil hiermee alleen maar zeggen dat dieren dit soort veranderingen blijkbaar aanvoelen en dat wij mensen dat gevoel al lang zijn kwijtgeraakt, misschien wel nooit hebben gehad.

Even terzijde, waar ik het eigenlijk in eerste instantie over wilde hebben. In deze donkerste dagen van het jaar, kijk ik altijd uit naar het moment dat de aarde zich weer beweegt in de richting die zorgt voor meer licht. Ik vind elk jaargetijde wel mooi hoor, maar mijn voorkeur gaat uit naar het voorjaar. En binnenkort gaan we weer mijn goede kant op.

Klik op de foto voor vergroting.

Op de bovenste twee foto's is te zien dat de dagen overal ter wereld even lang duren, namelijk 12 uur. Dat is op de dag dat de Lente begint (21 maart) en op de dag dat de Herst begint (21 september). Op die twee datums staat de aarde ook het verst van de zon verwijderd (Equinox).

Op de foto links-onder is te zien dat de langste dag op het Noordelijk halfrond is wanneer de Zomer begint (21 juni).

Op de foto rechts onder is te zien dat de korste dag op het Noordelijk halfrond is wanneer de Winter begint (21 december, dit jaar 22 december).

Heel erg technisch gesproken zitten in die datums wel verschillen hoor, maar die ga ik hier niet opsommen of verklaren :-)

De kortste dag nadert.

Vanmorgen, tijdens het uitlaten van de hond, werd mijn aandacht ineens getrokken door grote groepen overvliegende ganzen. De kenmerkende V-vorm en het krakende gak-gak geluid vanuit die groepen kon je niet ontgaan, ook al ben ik dan slecht horend. Het was een fascinerend gezicht om de ene na de andere groep in zuidelijke richting te zien vliegen. Tot een zeker punt, en daar bogen de voorste groepen ineens af naar het Zuid-Westen en ik zag ze boven het natuurgebied "Het Zwanenwater" wat rondjes vliegen. De ene na de andere groep boog af naar dat gebied, en ik kreeg de indruk dat ze daar zouden landen. Maar nee hoor.... Ze verzamelden zich daar en vlogen weer door, nadat de achterblijvende groepen zich bij de eersten hadden aangesloten en gezamenlijk vlogen ze verder, pal Zuid.

Een donkere wolk vogels tekende zich af tegen de koele blauwe hemel met in de verte een grijze zweem tegen de horizon. Tot ver voorbij Petten, zeker zo'n 6 á 7 kilometer verder kon ik die grote groep nog in de lucht zien. Toen verloor ik ze uit het oog. Ik vraag me af of het misschien toch een voorteken is, dat er geheel onverwacht, nog een koude winter aankomt. De natuur geeft die dingen zelf aan en ik geloof in het instinct van dieren, die reageren altijd op dingen die wij mensen niet meer herkennen. Het doet mij denken aan de ramp die zich over een paar honderdduizend mensen voltrok toen die tsunami zich voltrok in Indonesië, India en Sri Lanka. Het vreemde was, dat kort daarvoor alle dieren, zoals vogels en viervoeters, al lang waren vertrokken naar hoger gelegen gebieden. Ik wil hiermee alleen maar zeggen dat dieren dit soort veranderingen blijkbaar aanvoelen en dat wij mensen dat gevoel al lang zijn kwijtgeraakt, misschien wel nooit hebben gehad.

Even terzijde, waar ik het eigenlijk in eerste instantie over wilde hebben. In deze donkerste dagen van het jaar, kijk ik altijd uit naar het moment dat de aarde zich weer beweegt in de richting die zorgt voor meer licht. Ik vind elk jaargetijde wel mooi hoor, maar mijn voorkeur gaat uit naar het voorjaar. En binnenkort gaan we weer mijn goede kant op.

Klik op de foto voor vergroting.

Op de bovenste twee foto's is te zien dat de dagen overal ter wereld even lang duren, namelijk 12 uur. Dat is op de dag dat de Lente begint (21 maart) en op de dag dat de Herst begint (21 september). Op die twee datums staat de aarde ook het verst van de zon verwijderd (Equinox).

Op de foto links-onder is te zien dat de langste dag op het Noordelijk halfrond is wanneer de Zomer begint (21 juni).

Op de foto rechts onder is te zien dat de korste dag op het Noordelijk halfrond is wanneer de Winter begint (21 december, dit jaar 22 december).

Heel erg technisch gesproken zitten in die datums wel verschillen hoor, maar die ga ik hier niet opsommen of verklaren :-)

Kerststemming

De Kerststemming wil nog niet erg bij mij aanslaan. Het lijkt wel of het overal om mij heen een beetje hapert. Al een paar dagen achter elkaar ben ik op verschillende plaatsen winkels en warenhuizen binnengestapt, maar het ziet er allemaal wat zuinig uit moet ik erkennen. Hier en daar hangt nog Sinterklaasversiering en daar tussendoor wat armetierige takjes dennengroen met een verdwaalde kerstbal en een Zwarte Piet. Niet iets waar ik nou een vrolijk Kerstgevoel van krijg. Geen kerstliedjes in het winkelcentrum en in de winkels zelf ook al niet. Het weer werkt natuurlijk ook niet mee. Gisteren een stevige storm met regen en donderslagen. Vandaag nog steeds harde wind , maar vooral regen, veel regen.

Dat ontbrekende kerstgevoel probeerde ik gisteren te compenseren door op het internet iets op te zoeken wat mij verder zou kunnen helpen om in die kerststemming te komen. Tijdens mijn zoektocht gingen mijn gedachten terug naar de Christmas Carols van Charles Dickens. Het schoot mij te binnen dat altijd op tweede kerstdag Het kerstverhaal over Ebenezer Scrooge and the ghost of Jacob Marley op TV wordt uitgezonden. Elk jaar blijft dat leuk en in zekere zin spannend, al weet je al jarenlang hoe het verhaal verloopt.

In Google op de zoekregel; "Charles Dickens" ingetikt, en wat er dan allemaal tevoorschijn komt over die man. Veel over Oliver Twist, A Tale Of Two Cities, The Mystery Of Edwin Drood, The Cricket In The Heart, Great Expectations en natuurlijk van alles en nog wat over de Christmas Carols. En nog veel meer, probeer maar eens :-)

De regen weerhield me er vandaag niet van om toch de deur maar even uit te gaan. Ik moest uiteindelijk toch ook nog een audicien opzoeken om een afspraak te maken voor een uitgebreide gehoortest. Van de verzekering krijg ik een tegemoetkoming in de kosten voor nieuwe hoortoestellen, maar ik moet er zelf een flinke zak geld naast zetten. Maar ach, het is niet anders.

En dan drentel je wat door de regenachtige straatjes en over de marktplaats van Schagen, op zoek naar mooi versierde kerst-etalages en versierde winkels. Maar dat viel nog steeds erg tegen. Alleen op het binnenplein van het winkelcentrum stond wat handel voor de verkoop, maar het mag geen naam hebben.

Het zal wel goed komen met dat Kerstgevoel, gewoon niet meer zoeken.... ineens is het er!

Kerststemming

De Kerststemming wil nog niet erg bij mij aanslaan. Het lijkt wel of het overal om mij heen een beetje hapert. Al een paar dagen achter elkaar ben ik op verschillende plaatsen winkels en warenhuizen binnengestapt, maar het ziet er allemaal wat zuinig uit moet ik erkennen. Hier en daar hangt nog Sinterklaasversiering en daar tussendoor wat armetierige takjes dennengroen met een verdwaalde kerstbal en een Zwarte Piet. Niet iets waar ik nou een vrolijk Kerstgevoel van krijg. Geen kerstliedjes in het winkelcentrum en in de winkels zelf ook al niet. Het weer werkt natuurlijk ook niet mee. Gisteren een stevige storm met regen en donderslagen. Vandaag nog steeds harde wind , maar vooral regen, veel regen.

Dat ontbrekende kerstgevoel probeerde ik gisteren te compenseren door op het internet iets op te zoeken wat mij verder zou kunnen helpen om in die kerststemming te komen. Tijdens mijn zoektocht gingen mijn gedachten terug naar de Christmas Carols van Charles Dickens. Het schoot mij te binnen dat altijd op tweede kerstdag Het kerstverhaal over Ebenezer Scrooge and the ghost of Jacob Marley op TV wordt uitgezonden. Elk jaar blijft dat leuk en in zekere zin spannend, al weet je al jarenlang hoe het verhaal verloopt.

In Google op de zoekregel; "Charles Dickens" ingetikt, en wat er dan allemaal tevoorschijn komt over die man. Veel over Oliver Twist, A Tale Of Two Cities, The Mystery Of Edwin Drood, The Cricket In The Heart, Great Expectations en natuurlijk van alles en nog wat over de Christmas Carols. En nog veel meer, probeer maar eens :-)

De regen weerhield me er vandaag niet van om toch de deur maar even uit te gaan. Ik moest uiteindelijk toch ook nog een audicien opzoeken om een afspraak te maken voor een uitgebreide gehoortest. Van de verzekering krijg ik een tegemoetkoming in de kosten voor nieuwe hoortoestellen, maar ik moet er zelf een flinke zak geld naast zetten. Maar ach, het is niet anders.

En dan drentel je wat door de regenachtige straatjes en over de marktplaats van Schagen, op zoek naar mooi versierde kerst-etalages en versierde winkels. Maar dat viel nog steeds erg tegen. Alleen op het binnenplein van het winkelcentrum stond wat handel voor de verkoop, maar het mag geen naam hebben.

Het zal wel goed komen met dat Kerstgevoel, gewoon niet meer zoeken.... ineens is het er!

De éérste Kerstkaart van 2006!

Wat een verrassing lag er in de brievenbus toen we vanmiddag thuiskwamen. De eerste Kerstkaart, en wel van zover weg! Canada, van onze blogvrienden Ellen en Curtis. Dit is zo geweldig fijn om vriendschappen op te bouwen met mensen die je nog nooit hebt ontmoet. Maar het kan!

Vanavond is het voor de meeste kleine kinderen een groot feest, Sint Nicolaas komt dan op bezoek en deelt cadeautjes en snoepgoed uit. Morgen is dat feest weer voorbij en wordt er alweer uitgekeken naar Het Kerstfeest. De winkeletalages zullen in rap tempo worden omgetoverd van Sinterklaas-, naar Kerstversiering en alles wat daarbij hoort. We wachten even af hoe de winkels er gaan uitzien. Sneeuw zal er waarschijnlijk niet meer vallen bij deze hoge temperaturen, dus dromen we daar maar van.

Ja, door dit kaartje beginnen we meteen al weer aan Kerstmis te denken en daar naartoe te leven. Bedankt Ellen en Curtis.