Nieuwjaarsduik in Julianadorp

Voordat ik verder ga met het verhaal over het Spoorwegmuseum wil ik toch eerst deze belevenis kwijt over de Nieuwjaarsduik in de Noordzee bij Julianadorp. Het betekent dat ik eigenlijk meer verhalen in mijn hoofd heb, dan tijd om ze allemaal op te schrijven. Maar eerst dit dus. :-)

Before I continue the story about the railroad museum I want to tell this experience about the New Year Dive (Nieuwjaarsduik) in the North Sea nearby Julianadorp. It means actually that I have more stories in my head, then time to write them. Firstly this one..... thus. : -)

De eerste dag in 2008 is voor mij begonnen met een flinke wandeling met mijn hond Jufo. Maar ik ontkom er niet aan om eerst mijn vriendjes achter het hek te begroeten en een wortel, stukjes appel en een paardensnoepje te geven. Ook voor hen is ook een nieuw jaar begonnen, al zegt het ze niets, maar dat ze het leuk vinden dat ik bijna elke dag even langskom, dat is aan hun gedrag duidelijk te merken.

The first day in 2008 began for me with a long walk with my dog Jufo. But before that, I could not escape to my little friends behind the fence. Firstly I had to greet them and gave them a carrot, a piece of apple and a horse candy. Also for them a new year begun, I know, it says nothing to them, but they always show me how they like to see me almost every day when I come by. I notice that by their behavior and how they look at me.

De eerste dag in het nieuwe jaar is ook de dag waarop een aantal mensen een duik nemen in het ijskoude water van de Noordzee. En dat gebeurt dan onder enorme publieke belangstelling. Velen trekken er op uit om naar dit ijskoude schouwspel te gaan kijken. En geloof me, het is ook een leuke happening.

The first day in a new year is also the day on which a number of people take a dive in the ice-cold water of the North Sea. And that happens then under enormous public interest. Many go to look at this ice-cold spectacle. And believe me, it is also an amusing happening.

Groot en klein, met of zonder kinderen en huisdieren, trekken naar het strand bij Julianadorp, waar het spektakel om 13:00 uur begon.

People with or without children and pets, went to the beach at Julianadorp, where about 13:00 hours the spectacle began.

Individueel of in groepen trokken vele honderden mensen naar het strand. Het weer was uitstekend, wel koud natuurlijk, maar er stond geen wind en het was droog, dus voor de toeschouwers ideaal weer.

As an individual or in groups many hundreds people went to the beach. The weather was excellent, cold, dry and no wind, thus ideal weather for spectators.

Op het strand aangekomen zochten de deelnemers een geschikt plekje om kleding en tassen te parkeren. Dat gebeurt natuurlijk onder het toeziend oog van een begeleider.

On the beach, the participants sought a suitable spot to park their clothing and bags. Naturally under the care taking from a companion.

Ondertussen werd er veel gelachen om de grappen van een aantal "duikers". Er roffelde een groep op allerlei verschillende trommels en dat bleef niet onopgemerkt. Er werd flink hard getrommeld en op het rythme gedanst rond een vuur.

Meanwhile they had a lot of fun, many jokes were told by a number of "divers". A group drummed on different drums and that did not stay unnoticed. They drummed vigorously and loud and danced on the rhythm around a bonfire.

Het publiek had een plek gezocht vanwaar ze goed konden zien wat er ging gebeuren. Sommigen bekeken het vanuit de hoogte, maar de meesten hadden zich dicht bij de vloedlijn opgesteld. Onder luid geroffel en grappen makend, zette zich een stoet mensen in beweging en die liepen rustig in de richting van de zee.

The public had found a spot from where they could see what was going to happen there in the water. Some looked at it from above, but most had taken up a position close to the tide line. Under loud rub-a-dub of the drums and making jokes, the procession of people started to move and they walked calm in the direction of the sea.

Maar dan plotseling, dicht bij het water, sprongen de eersten weg en renden op volle snelheid het ijskoude water in. Het is dan de bedoeling dat iedereen dan ver de zee inloopt en drie keer kopje onder gaat. Daarna teruglopen naar het strand.

Then suddenly, close to the water, the first people ran on full speed into the ice-cold water. The intention is that everybody goes into the sea as far as possible, then dive three times with the head under water. After that walk (or run) back to the beach.

En direct daarna denderde de hele meute in hoog tempo het water in en geloof me dat het koud was hoor. De deelnemers waren van alle leeftijden, van heel jong tot flink op leeftijd en alles daartussen, om dat zo maar eens uit te drukken.

Immediately after the first group, the whole pack thundered in high tempo into the water and believe me that water was cold. The participants were of all ages, from quite young till aged and everything between that.

De eersten die te water waren gegaan kwamen alweer terug toen er nog velen op weg waren om hun duik te gaan maken, dus liepen ze dwars door elkaar heen. En dit alles gaf een spetterende aanblik.

The first people who went into the water came already back now but many were still on their way to make a dive, they walked and ran in all directions. And this was a spattering sight.

De labrador van dit meisje had het geweldig naar zijn zin. Hij genoot als geen ander, uitgelaten worden in zijn element, het water. Na het bad werden snel handdoeken omgeslagen en werden de deelnemers flink afgedroogd om te voorkomen dat ze kou zouden vatten.

The labrador of this girl was tremendously happy. He enjoyed itself as no one else, shown out in its favorite element, the water. After the bath, towels were handed to the participants and they were vigorously dried to prevent that they would catch a cold.

De meesten moesten zich weer aankleden op het strand, maar sommigen hadden gezamenlijk voorzieningen getroffen om dat in een soort overdekte tent te doen.

Most participants had to dress themselves on the beach, but some had jointly foreseen in a kind of covered tent.

Er werd nog wat rondgekeken en er werd wat nagepraat over hoe alles werd ervaren, en geleidelijk aan gingen de mensen weer terug op weg naar huis of verder op familiebezoek.

Some people looked around a bit and had a chat about how everything was experienced, and gradually they went on their way back home or to make a family visit.

De deelnemers kregen nog een beker warme chocolademelk aangeboden, waar gretig gebruik van werd gemaakt. Daarna loste de menigte zich weer op en zag je de parkeerplaats weer leegstromen. Dit was mijn eerste dag van het nieuwe jaar. :-)

The participants yet got offered a cup hot chocolate milk, of which they eager made use of. After that the crowd split and the parking space became empty. This was my first day of the new year. :-)

Nieuwjaarsduik in Julianadorp

Voordat ik verder ga met het verhaal over het Spoorwegmuseum wil ik toch eerst deze belevenis kwijt over de Nieuwjaarsduik in de Noordzee bij Julianadorp. Het betekent dat ik eigenlijk meer verhalen in mijn hoofd heb, dan tijd om ze allemaal op te schrijven. Maar eerst dit dus. :-)

Before I continue the story about the railroad museum I want to tell this experience about the New Year Dive (Nieuwjaarsduik) in the North Sea nearby Julianadorp. It means actually that I have more stories in my head, then time to write them. Firstly this one..... thus. : -)

De eerste dag in 2008 is voor mij begonnen met een flinke wandeling met mijn hond Jufo. Maar ik ontkom er niet aan om eerst mijn vriendjes achter het hek te begroeten en een wortel, stukjes appel en een paardensnoepje te geven. Ook voor hen is ook een nieuw jaar begonnen, al zegt het ze niets, maar dat ze het leuk vinden dat ik bijna elke dag even langskom, dat is aan hun gedrag duidelijk te merken.

The first day in 2008 began for me with a long walk with my dog Jufo. But before that, I could not escape to my little friends behind the fence. Firstly I had to greet them and gave them a carrot, a piece of apple and a horse candy. Also for them a new year begun, I know, it says nothing to them, but they always show me how they like to see me almost every day when I come by. I notice that by their behavior and how they look at me.

De eerste dag in het nieuwe jaar is ook de dag waarop een aantal mensen een duik nemen in het ijskoude water van de Noordzee. En dat gebeurt dan onder enorme publieke belangstelling. Velen trekken er op uit om naar dit ijskoude schouwspel te gaan kijken. En geloof me, het is ook een leuke happening.

The first day in a new year is also the day on which a number of people take a dive in the ice-cold water of the North Sea. And that happens then under enormous public interest. Many go to look at this ice-cold spectacle. And believe me, it is also an amusing happening.

Groot en klein, met of zonder kinderen en huisdieren, trekken naar het strand bij Julianadorp, waar het spektakel om 13:00 uur begon.

People with or without children and pets, went to the beach at Julianadorp, where about 13:00 hours the spectacle began.

Individueel of in groepen trokken vele honderden mensen naar het strand. Het weer was uitstekend, wel koud natuurlijk, maar er stond geen wind en het was droog, dus voor de toeschouwers ideaal weer.

As an individual or in groups many hundreds people went to the beach. The weather was excellent, cold, dry and no wind, thus ideal weather for spectators.

Op het strand aangekomen zochten de deelnemers een geschikt plekje om kleding en tassen te parkeren. Dat gebeurt natuurlijk onder het toeziend oog van een begeleider.

On the beach, the participants sought a suitable spot to park their clothing and bags. Naturally under the care taking from a companion.

Ondertussen werd er veel gelachen om de grappen van een aantal "duikers". Er roffelde een groep op allerlei verschillende trommels en dat bleef niet onopgemerkt. Er werd flink hard getrommeld en op het rythme gedanst rond een vuur.

Meanwhile they had a lot of fun, many jokes were told by a number of "divers". A group drummed on different drums and that did not stay unnoticed. They drummed vigorously and loud and danced on the rhythm around a bonfire.

Het publiek had een plek gezocht vanwaar ze goed konden zien wat er ging gebeuren. Sommigen bekeken het vanuit de hoogte, maar de meesten hadden zich dicht bij de vloedlijn opgesteld. Onder luid geroffel en grappen makend, zette zich een stoet mensen in beweging en die liepen rustig in de richting van de zee.

The public had found a spot from where they could see what was going to happen there in the water. Some looked at it from above, but most had taken up a position close to the tide line. Under loud rub-a-dub of the drums and making jokes, the procession of people started to move and they walked calm in the direction of the sea.

Maar dan plotseling, dicht bij het water, sprongen de eersten weg en renden op volle snelheid het ijskoude water in. Het is dan de bedoeling dat iedereen dan ver de zee inloopt en drie keer kopje onder gaat. Daarna teruglopen naar het strand.

Then suddenly, close to the water, the first people ran on full speed into the ice-cold water. The intention is that everybody goes into the sea as far as possible, then dive three times with the head under water. After that walk (or run) back to the beach.

En direct daarna denderde de hele meute in hoog tempo het water in en geloof me dat het koud was hoor. De deelnemers waren van alle leeftijden, van heel jong tot flink op leeftijd en alles daartussen, om dat zo maar eens uit te drukken.

Immediately after the first group, the whole pack thundered in high tempo into the water and believe me that water was cold. The participants were of all ages, from quite young till aged and everything between that.

De eersten die te water waren gegaan kwamen alweer terug toen er nog velen op weg waren om hun duik te gaan maken, dus liepen ze dwars door elkaar heen. En dit alles gaf een spetterende aanblik.

The first people who went into the water came already back now but many were still on their way to make a dive, they walked and ran in all directions. And this was a spattering sight.

De labrador van dit meisje had het geweldig naar zijn zin. Hij genoot als geen ander, uitgelaten worden in zijn element, het water. Na het bad werden snel handdoeken omgeslagen en werden de deelnemers flink afgedroogd om te voorkomen dat ze kou zouden vatten.

The labrador of this girl was tremendously happy. He enjoyed itself as no one else, shown out in its favorite element, the water. After the bath, towels were handed to the participants and they were vigorously dried to prevent that they would catch a cold.

De meesten moesten zich weer aankleden op het strand, maar sommigen hadden gezamenlijk voorzieningen getroffen om dat in een soort overdekte tent te doen.

Most participants had to dress themselves on the beach, but some had jointly foreseen in a kind of covered tent.

Er werd nog wat rondgekeken en er werd wat nagepraat over hoe alles werd ervaren, en geleidelijk aan gingen de mensen weer terug op weg naar huis of verder op familiebezoek.

Some people looked around a bit and had a chat about how everything was experienced, and gradually they went on their way back home or to make a family visit.

De deelnemers kregen nog een beker warme chocolademelk aangeboden, waar gretig gebruik van werd gemaakt. Daarna loste de menigte zich weer op en zag je de parkeerplaats weer leegstromen. Dit was mijn eerste dag van het nieuwe jaar. :-)

The participants yet got offered a cup hot chocolate milk, of which they eager made use of. After that the crowd split and the parking space became empty. This was my first day of the new year. :-)

Spoorwegmuseum in Utrecht (1)

Kerstmis is weer voorbij, maar wij hebben direct daarna altijd nog een feestje, de dag ná Kerstmis dan is onze dochter jarig en om dat te vieren zijn we met de trein naar Utrecht gereisd. Daar zouden we elkaar ontmoeten in het Spoorwegmuseum, een leuke plek waar vooral de kleinkinderen zich uitstekend konden vermaken.

Christmas is over, but right after Christmas we have always another happening, the 27th is our daughter's birthday and we went by train to Utrecht to celebrate this. There we should meet each other in the railroad museum, a nice place to stay especially for our grandchildren where they could amuse themselves.


De reis van Schagen naar Utrecht duurde bijna 2 uur, maar het laatste traject van het Centraal Station in Utrecht naar het museumstation Station Maliebaan moest worden afgelegd met een oude trein, en dat duurde erg lang.

The trip from Schagen to Utrecht lasted almost 2 hours, but the last route from the Central Station in Utrecht to the museum at Maliebaan Station must be done by an old train, and that lasted very long.

Om het wachten op het station wat leuker te maken, deelde spoorwegpersoneel snoepgoed uit aan de wachtende kinderen. En toen de trein kwam en iedereen was ingestapt, boemelde het ding, met veel vertragingen op weg naar het oude station aan de Maliebaan.

To break waiting time on the station, railroad personnel offered in the meantime candy for the waiting children. Then the train arrived at the station and everybody hopped in and took a seat, the old train found its way, with many delays, to the Maliebaan Station.

Daar aangekomen was het een totale verrassing om te zien hoeveel mensen er toestroomden om binnen te komen. De menigte uit de oude trein vormde een lange rij, maar bovendien sloten veel bezoekers zich aan die met de auto waren afgereisd. Dat leverde lange rijen wachtende mensen op en we stonden minstens nog een kwartier buiten in de kou. Maar ach, je moet er wat voor overhebben om je dochters verjaardag te vieren en ook om de kleinkinderen weer even te zien.

When we arrived at the Maliebaan Station we were totally surprised to see so many people who wanted a ticket for this museum. The crowd who travelled with the old train formed a long row, but moreover many visitors arrived by car. That resulted in long rows of waiting people and we stood at least a quarter of an hour outside in the cold. O yes, sometimes one has to endure something to celebrate daughter's birthday and also to see the grandchildren.

Eindelijk, vanuit de koude buitenlucht kwamen we in de prachtige verwarmde stationshal. Hier moest eerst een toegangsbewijs worden gekocht en daarna konden we de grote hal definitief betreden. Een enorme kerstboom, met kerstballen nog groter dan een voetbal, stond midden in de hal. Ook in andere ruimtes stonden prachtig opgetuigde kerstbomen. En buiten bleef het publiek maar toestromen.

At last, we came from the cold air outside in the beautiful and heated station hall. Firstly, we had to buy a ticket before we definitively could enter the large hall. An enormous Christmas tree, with Christmas bells as big as a football, stood in the middle of the hall. Also in other spaces and rooms were beautiful decorated Christmas trees. And from outside, the public formed an endless row and remained coming in.

Gaandeweg merk ik, dat ik weer meer tijd nodig heb om mijn verhaal te doen, dus onderbreek ik hier het eerste deel en nodig jullie uit om dan maar even in de wachtkamer te gaan zitten tot ik weer terug ben. Tenslotte moet ik dit ook weer proberen te vertalen.

Gradually I notice that I need more time and space to tell my story, therefor I interrupt here and I invite you into the waiting room just for a while until I'm back for the second part. Ultimately I also must try to translate this.