Friday, 6 July 2007

Ella

Deze opname stond by YouTube en dit is zo mooi om weer terug te zien en vooral te horen. Ik weet hoezeer Ella wordt gewaardeerd door mijn dochter, vandaar dat ik dit even doorgeef aan haar.

Ella

Deze opname stond by YouTube en dit is zo mooi om weer terug te zien en vooral te horen. Ik weet hoezeer Ella wordt gewaardeerd door mijn dochter, vandaar dat ik dit even doorgeef aan haar.

Tuesday, 3 July 2007

Waar ben ik aan begonnen!?



Dat is een vraag die ik mijzelf de laatste weken regelmatig stel.....

4 Weken geleden kocht ik een nieuwe computer om voorbereid te zijn de eventuele overstap naar Windows Vista te wagen. Maar er waren ook andere redenen om een snellere computer aan te schaffen. Ik doe ook nog het een en ander met foto's en video, en de programmatuur daarvoor is zodanig verbeterd dat je wel genoodzaakt bent een snelle pc daarvoor te gebruiken. Dat was de achterliggende reden voor deze aanschaf.


Toen ik het nieuwe apparaat had opgehaald bij de leverancier, was het eerste wat ik deed de kast openmaken en kijken hoe het inwendige er uitzag. Dat was wel in orde, alles was netjes ingebouwd en de kabeltjes weggewerkt. Dus nu moesten alle aansluitingen worden overgezet van de oude computer naar de nieuwe. Insteekkaarten overgezet en daarna volgde er een hele reeks handelingen die te ingewikkeld zijn om "even" uit te leggen. Maar samengevat komt het er op neer dat er heel veel software moest worden overgezet van het ene apparaat naar het andere, en dat gaat niet zomaar.

Veel geregistreerde software moest ik eerst afmelden (de-activeren) op de servers van de makers van die programma's. Daarna opnieuw installeren op de nieuwe computer, toen weer aanmelden (activeren) op de server enzovoort enzovoort. Echt een heel karwei waarmee ik eerlijk gezegd een paar weken bezig ben geweest. En wat gebeurt er na 3 weken? Ja hoor... De computer stopte spontaan, begon weer op te starten uit zichzelf , stopte weer, en hup daar begon hij weer met opstarten en dat ging nog even zo door. Er was dus duidelijk iets niet in orde.

Harddisk CRASHED

Nou ben ik wel het een en ander gewend met het gedrag van computers en software, maar nu werd ik echt boos. Alle draden en kabels weer losgekoppeld, pc in de originele verpakking gedaan en teruggebracht naar de leverancier. Nou die zou hem wel "even nakijken".....

Nadat er bijna een week was verstreken kwam er een telefoontje dat ik de pc weer kon ophalen. Één van de harddisks was niet in orde geweest en had het begeven, maar het was wel de harddisk waarop ik net alles had geïnstalleerd! Alles weg dus, met het gevolg, dat ik nu alweer een dag of drie bezig ben met opnieuw installeren en het verhaal herhaalt zich voor de tweede keer. Zo af en toe heb ik nu een troostend woordje nodig om mij op te peppen en al deze rommel en draden even te doen vergeten. Daarom maar tussen alle rommel door een stukje schrijven in mijn blog, dat helpt ook nog wel eens.

Waar ben ik aan begonnen!?



Dat is een vraag die ik mijzelf de laatste weken regelmatig stel.....

4 Weken geleden kocht ik een nieuwe computer om voorbereid te zijn de eventuele overstap naar Windows Vista te wagen. Maar er waren ook andere redenen om een snellere computer aan te schaffen. Ik doe ook nog het een en ander met foto's en video, en de programmatuur daarvoor is zodanig verbeterd dat je wel genoodzaakt bent een snelle pc daarvoor te gebruiken. Dat was de achterliggende reden voor deze aanschaf.


Toen ik het nieuwe apparaat had opgehaald bij de leverancier, was het eerste wat ik deed de kast openmaken en kijken hoe het inwendige er uitzag. Dat was wel in orde, alles was netjes ingebouwd en de kabeltjes weggewerkt. Dus nu moesten alle aansluitingen worden overgezet van de oude computer naar de nieuwe. Insteekkaarten overgezet en daarna volgde er een hele reeks handelingen die te ingewikkeld zijn om "even" uit te leggen. Maar samengevat komt het er op neer dat er heel veel software moest worden overgezet van het ene apparaat naar het andere, en dat gaat niet zomaar.

Veel geregistreerde software moest ik eerst afmelden (de-activeren) op de servers van de makers van die programma's. Daarna opnieuw installeren op de nieuwe computer, toen weer aanmelden (activeren) op de server enzovoort enzovoort. Echt een heel karwei waarmee ik eerlijk gezegd een paar weken bezig ben geweest. En wat gebeurt er na 3 weken? Ja hoor... De computer stopte spontaan, begon weer op te starten uit zichzelf , stopte weer, en hup daar begon hij weer met opstarten en dat ging nog even zo door. Er was dus duidelijk iets niet in orde.

Harddisk CRASHED

Nou ben ik wel het een en ander gewend met het gedrag van computers en software, maar nu werd ik echt boos. Alle draden en kabels weer losgekoppeld, pc in de originele verpakking gedaan en teruggebracht naar de leverancier. Nou die zou hem wel "even nakijken".....

Nadat er bijna een week was verstreken kwam er een telefoontje dat ik de pc weer kon ophalen. Één van de harddisks was niet in orde geweest en had het begeven, maar het was wel de harddisk waarop ik net alles had geïnstalleerd! Alles weg dus, met het gevolg, dat ik nu alweer een dag of drie bezig ben met opnieuw installeren en het verhaal herhaalt zich voor de tweede keer. Zo af en toe heb ik nu een troostend woordje nodig om mij op te peppen en al deze rommel en draden even te doen vergeten. Daarom maar tussen alle rommel door een stukje schrijven in mijn blog, dat helpt ook nog wel eens.

Friday, 29 June 2007

Sunday, 24 June 2007

Old stories


Buiten is het grijs en grauw, dus een saaie vervelende zondagmiddag. Geen weer dat uitnodigt om er eens lekker op uit te trekken en foto's te maken of mensen te ontmoeten. Dit is zo'n dag waarop ik mij na het hond uitlaten en de maaltijd, lekker stil terugtrek en dan mijn oude foto's eens ga sorteren op de computer. Eerder heeft dat al eens geleid tot enkele verhaaltjes over vroeger, de tijd waarin ook ik jong was. Ik realiseer mij nu dat er eigenlijk geen hond geïnteresseerd is in dat verleden van mij. En daarom rakel ik zo af en toe uit mijzelf maar eens een herinnering op, eerder om mijzelf een plezier te doen dan anderen. De afstand naar mijn jonge jaren wordt steeds groter. en voordat ik helemaal dement ben moet ik toch iets over mijzelf hebben prijsgegeven?


Utrecht 1955

Als ik zo die oude fotootjes terug zie moet ik glimlachen en bedenk dan hoe snel de tijd is verstreken. Hier sta ik in Utrecht op een brug over de Oude Gracht, tegenover het Gemeentehuis. Het was in de tijd dat ik de koopvaardij achter mij had gelaten en bij de Marine had getekend voor 6 jaar. We waren net een paar weken in opleiding in het Marine Opleidings Kamp in Hilversum en mochten voor het eerst de kazernepoort weer uit. Dit fotootje dateert uit eind 1955, dat is dus meer dan een halve eeuw geleden. Natuurlijk sta ik weer in het midden tussen mijn vrienden uit die tijd, links op de foto Piet Hoogland en rechts Jules van der Sluis. Hoe zal het hen zijn vergaan in het leven, vraag ik mij af.

Leningrad (St. Petersburg) 1956

Ach... wat kom ik hier weer tegen! Na enkele maanden opleiding in een streng kamp werd ik geplaatst op een marineschip, de "Rotterdam", een splinternieuw schip uit de jagersklasse. Na wat proefvaarten kwam het serieuzere werk en maakten we korte reisjes naar Noorwegen, Zweden, Schotland, Rusland (Leningrad) en Engeland. En zoals dat er bij hoorde kwam je dan wel eens een mooi, lief meisje tegen en op je 18de ben je snel verliefd. Hier liggen we op de rivier de Newa in Leningrad, het huidige St. Petersburg, tegenover het wereldberoemde museum "Hermitage". Het was midden in de koude oorlog en eigenlijk heel bijzonder dat we hier mochten zijn. Het was soms spannend, maar heel erg leuk ook want we werden door de mensen heel vriendelijk onthaald. Ze sleepten je overal mee naartoe door de stad, lieten je mooie gebouwen zien, je weet wel met die koepels en prachtige kleuren. Ze sleepten je mee door de geweldige metro, waarin elk station uit een bepaald materiaal is gemaakt, koper, glas en mooie steensoorten. Natuurlijk ook de Hermitage bezocht met heel veel schilderijen van Nederlandse schilders, maar vooral van Rembrandt. En dan die parken, eigenlijk waren het meer lange lanen waar lange stoeten mensen doorheen liepen, wandellanen die je wel eens op schilderijen ziet. Toen we even gingen zitten op een bankje kwamen deze mensen naast ons zitten, probeerden met ons in gesprek te komen, maar helaas... ik spreek ook geen Russisch, maar met handen en voeten, kun je veel uitbeelden. De baby werd me in de armen geduwd, maar heeft met mij verder niets te maken :-)

Leningrad (St. Petersburg) 1956

Hieronder een fotootje met twee blonde Zweedse meisjes waarmee zojuist een afspraakje was gemaakt onder het werk. 's Avonds mee op stap geweest. Man, wat een leuke tijd was dat. Maak je maar niet druk, want ook dit kan geen kwaad meer. Dit is ook alweer 51 jaar geleden en mijn vrouw leerde ik pas een jaar later kennen.



Stockholm 1956

Maar 1 meisje ben ik nooit vergeten uit die tijd. Zij was een Engelse, woonde op het eiland Guernsey en volgde een opleiding in Weymouth aan de zuidkust van Engeland. Jennifer Baker, wat was ze mooi en wat maakte ze een indruk op die 18-jarige jongen uit Holland die bijna geen woord Engels sprak (toen al niet). We hebben nog een tijdje geprobeerd contact te houden via briefjes en kaarten schrijven, maar dat ging zo moeizaam , dat we daarmee maar zijn gestopt en dat was niet leuk.



Weymouth 1956

Een paar maanden later liepen we zelf over het eiland Guernsey. toen kon ik zelf zien waar zij vandaan kwam. Een prachtig eiland met een heel bijzondere geschiedenis omdat de eilanden Jersey en Guernsey in feite helemaal binnen Frans grondgebied liggen. Ook namen de eilanden een heel bijzondere positie in tijdens de tweede wereldoorlog. Het was het enige Engelse grondgebied dat door de Duitsers bezet is geweest.


Guernsey 1957

Ook mijn vrouw heeft dit soort herinneringen aan de tijd voordat wij elkaar hebben ontmoet. en laten we eerlijk zijn, wie heeft niet van dit soort herinneringen uit lang vervlogen dagen. En wie denkt niet graag terug aan de tijd dat je zo jong was en alles in de wereld aankon. Later bedaar je wel en worden de dagen wel eens wat saaier, net als het weer.