Thursday, 14 June 2007

De kermis komt!


Na dagenlang veel te lang achter de computer te hebben gezeten, was ik het vanmorgen even helemaal zat. Ik heb wat spullen bij elkaar geraapt en ben in mijn auto gestapt om gewoon naar buiten te gaan en andere dingen te zien dan beeldschermen en oplichtende lampjes in de computerkast.



Wegrijden in je auto, zonder vooraf een bestemming te bepalen. Ik heb gemerkt dat je dan erg dicht bij huis strandt. Ik kwam niet verder dan Schagen en toen ik het stadje binnenreed zag ik een drukte van belang. Allemaal vrachtwagens, hijs-, en takelwerktuigen en werkmensen die bezig waren allerlei kermisattracties op te bouwen. Het is duidelijk dat het komende weekend volop en uitbundig kermis wordt gevierd. Voor Schagen een jaarlijkse happening waar drank rijkelijk bij zal vloeien, maar vooral wordt gedronken in het anders toch rustige stadje.


Zelf ben ik geen enthousiaste kermisbezoeker, hoewel ik als kind toch erg graag naar de kermis ging. Alleen in die tijd waren de attracties natuurlijk anders dan tegenwoordig. Ik kan mij de steile wand rijders herinneren. Mannen en vrouwen die in een houten ronde kooi op motoren steil tegen de wand rondjes reden. Het ging voor mijn gevoel met een behoorlijke snelheid en je was bang dat ze naar beneden zouden vallen of over de rand zouden vliegen. Maar dat gebeurde natuurlijk nooit. In de cilinder waarin ze rondreden hing altijd een blauwe walm van rook uit de motoren en de geur van benzine en olie.


Dan was er ook nog een attractie waar een grote houten schijf ronddraaide, daarop stond dan een man en een mooie dame die samen rondjes draaiden. De kunst was het om op die ronddraaiende schijf te blijven staan terwijl die steeds sneller zijn rondjes aflegde. Die twee hadden dat natuurlijk heel goed onder de knie en haalde allerlei kunstjes uit. Op zeker moment mochten er kinderen en ook wel ouders proberen zo lang mogelijk op die steeds sneller rondraaiende schijf te blijven staan, en dat lukte de een beter dan de ander. Uiteindelijk kreeg degene die het langst op de schijf bleef een beloning.


Dan waren er het vlooientheater en mensen met een lichamelijke misvorming die tentoongesteld werden, ja dat bestond toen nog in die tijd. Botsauto's, draaimolens, spookhuis, suikerspin en oliebollen, gierende sirenes en harde muziek. Elke tent had zijn eigen muziek, dus een heidens kabaal door elkaar, maar gezellig dat het was!.... Je had weinig of geen geld, maar toch had je veel plezier en kon je uren over de kermis dwalen. Vooral 's avonds was het leuk met al die verlichting en soms mocht ik daar een paar uurtjes zijn van mijn ouders.


Veel van die attracties zag ik nog terug, wel in een andere vorm, maar toch. Een soort spookhuis, een ballengooitent, iets wat op een draaimolen leek, maar nog meer draaiende dingen. Wat dat betreft zal er niet zo veel zijn veranderd, wel veel moderner en vaak ook veiliger. Alleen de steile wand rijders en de draaiende schijf ben ik niet meer tegengekomen. Misschien ga ik in het weekend toch even kijken, want na al die jaren is het misschien toch wel weer eens leuk om die sfeer te proeven.



Voorlopig was het nog even hard doorwerken op en rond het kerkplein, waar tot voor enkele jaren geleden nog elke week schapenmarkt werd gehouden. Rond de Grote Kerk vinden 's-zomers nog wel veel evenementen plaats en daar is de kermis er één van.


Alles moet er spic and span uitzien, dus werd de laatste hand gelegd aan de mooie uitspanningen.


Prettig weekend voor iedereen en misschien komen we elkaar wel tegen op de kermis.

De kermis komt!


Na dagenlang veel te lang achter de computer te hebben gezeten, was ik het vanmorgen even helemaal zat. Ik heb wat spullen bij elkaar geraapt en ben in mijn auto gestapt om gewoon naar buiten te gaan en andere dingen te zien dan beeldschermen en oplichtende lampjes in de computerkast.



Wegrijden in je auto, zonder vooraf een bestemming te bepalen. Ik heb gemerkt dat je dan erg dicht bij huis strandt. Ik kwam niet verder dan Schagen en toen ik het stadje binnenreed zag ik een drukte van belang. Allemaal vrachtwagens, hijs-, en takelwerktuigen en werkmensen die bezig waren allerlei kermisattracties op te bouwen. Het is duidelijk dat het komende weekend volop en uitbundig kermis wordt gevierd. Voor Schagen een jaarlijkse happening waar drank rijkelijk bij zal vloeien, maar vooral wordt gedronken in het anders toch rustige stadje.


Zelf ben ik geen enthousiaste kermisbezoeker, hoewel ik als kind toch erg graag naar de kermis ging. Alleen in die tijd waren de attracties natuurlijk anders dan tegenwoordig. Ik kan mij de steile wand rijders herinneren. Mannen en vrouwen die in een houten ronde kooi op motoren steil tegen de wand rondjes reden. Het ging voor mijn gevoel met een behoorlijke snelheid en je was bang dat ze naar beneden zouden vallen of over de rand zouden vliegen. Maar dat gebeurde natuurlijk nooit. In de cilinder waarin ze rondreden hing altijd een blauwe walm van rook uit de motoren en de geur van benzine en olie.


Dan was er ook nog een attractie waar een grote houten schijf ronddraaide, daarop stond dan een man en een mooie dame die samen rondjes draaiden. De kunst was het om op die ronddraaiende schijf te blijven staan terwijl die steeds sneller zijn rondjes aflegde. Die twee hadden dat natuurlijk heel goed onder de knie en haalde allerlei kunstjes uit. Op zeker moment mochten er kinderen en ook wel ouders proberen zo lang mogelijk op die steeds sneller rondraaiende schijf te blijven staan, en dat lukte de een beter dan de ander. Uiteindelijk kreeg degene die het langst op de schijf bleef een beloning.


Dan waren er het vlooientheater en mensen met een lichamelijke misvorming die tentoongesteld werden, ja dat bestond toen nog in die tijd. Botsauto's, draaimolens, spookhuis, suikerspin en oliebollen, gierende sirenes en harde muziek. Elke tent had zijn eigen muziek, dus een heidens kabaal door elkaar, maar gezellig dat het was!.... Je had weinig of geen geld, maar toch had je veel plezier en kon je uren over de kermis dwalen. Vooral 's avonds was het leuk met al die verlichting en soms mocht ik daar een paar uurtjes zijn van mijn ouders.


Veel van die attracties zag ik nog terug, wel in een andere vorm, maar toch. Een soort spookhuis, een ballengooitent, iets wat op een draaimolen leek, maar nog meer draaiende dingen. Wat dat betreft zal er niet zo veel zijn veranderd, wel veel moderner en vaak ook veiliger. Alleen de steile wand rijders en de draaiende schijf ben ik niet meer tegengekomen. Misschien ga ik in het weekend toch even kijken, want na al die jaren is het misschien toch wel weer eens leuk om die sfeer te proeven.



Voorlopig was het nog even hard doorwerken op en rond het kerkplein, waar tot voor enkele jaren geleden nog elke week schapenmarkt werd gehouden. Rond de Grote Kerk vinden 's-zomers nog wel veel evenementen plaats en daar is de kermis er één van.


Alles moet er spic and span uitzien, dus werd de laatste hand gelegd aan de mooie uitspanningen.


Prettig weekend voor iedereen en misschien komen we elkaar wel tegen op de kermis.

Tuesday, 12 June 2007

Zullen we dan maar weer?

Om niet te worden vergeten is het nu wel weer eens tijd om een paar regels te schrijven. Er is ook zoveel tijd gaan zitten in het overzetten van geregistreerde programma's van de ene computer naar de andere, dat er weinig energie overbleef om nog wat op te schrijven. Maar ik zal me er nu toe zetten om de draad weer op te pakken.

Wat ik heb gemerkt bij het opnieuw installeren van software is, dat de duurdere programma's steeds beter beveiligd zijn tegen piraterij. Het is niet altijd mogelijk om een programma direct op een nieuwe computer opnieuw te installeren. Eerst moest ik het programma via internet de-activeren, dan van de oude computer verwijderen. Vervolgens opnieuw installeren op de nieuwe computer, dan weer via internet activeren. Dat lijkt eenvoudig, maar dat was toch niet zo, onderweg gaat er altijd wel iets verkeerd en moet je weer opnieuw beginnen. Maar de belangrijkste zaken heb ik nu wel weer aan de gang. Het wordt dus onderhand weer tijd om er even tussenuit te trekken en leukere dingen te gaan doen. En daar ga ik nu weer mee beginnen.
Dus tot gauw.

Zullen we dan maar weer?

Om niet te worden vergeten is het nu wel weer eens tijd om een paar regels te schrijven. Er is ook zoveel tijd gaan zitten in het overzetten van geregistreerde programma's van de ene computer naar de andere, dat er weinig energie overbleef om nog wat op te schrijven. Maar ik zal me er nu toe zetten om de draad weer op te pakken.

Wat ik heb gemerkt bij het opnieuw installeren van software is, dat de duurdere programma's steeds beter beveiligd zijn tegen piraterij. Het is niet altijd mogelijk om een programma direct op een nieuwe computer opnieuw te installeren. Eerst moest ik het programma via internet de-activeren, dan van de oude computer verwijderen. Vervolgens opnieuw installeren op de nieuwe computer, dan weer via internet activeren. Dat lijkt eenvoudig, maar dat was toch niet zo, onderweg gaat er altijd wel iets verkeerd en moet je weer opnieuw beginnen. Maar de belangrijkste zaken heb ik nu wel weer aan de gang. Het wordt dus onderhand weer tijd om er even tussenuit te trekken en leukere dingen te gaan doen. En daar ga ik nu weer mee beginnen.
Dus tot gauw.

Wednesday, 6 June 2007

New computer



Dat het een grote klus zou gaan worden, dat had ik al verzonnen, maar het is meer werk dan ik eerst veronderstelde. Ik ga niemand vervelen met het opsommen van alle obstakels die tegenkom want dat is niet interessant. Straks, als alle onderdelen weer netjes op elkaar aansluiten, dan heb ik een geweldig snel draaiend computersysteem en daar gaat het mij om.

Dus neem ik nu eerst even de tijd om het systeem grondig te herzien, programma's op te ruimen en nieuwe dingen toe te voegen..... tot gauw.

New computer



Dat het een grote klus zou gaan worden, dat had ik al verzonnen, maar het is meer werk dan ik eerst veronderstelde. Ik ga niemand vervelen met het opsommen van alle obstakels die tegenkom want dat is niet interessant. Straks, als alle onderdelen weer netjes op elkaar aansluiten, dan heb ik een geweldig snel draaiend computersysteem en daar gaat het mij om.

Dus neem ik nu eerst even de tijd om het systeem grondig te herzien, programma's op te ruimen en nieuwe dingen toe te voegen..... tot gauw.

Wednesday, 30 May 2007

Seminar "Adobe Live", Amsterdam.


Vemoeid, maar voldaan ben ik weer thuis na een dagje Amsterdam. Vanmorgen ben ik vanuit Schagen met de trein van 08:33 uur vertrokken en zou volgens het reisplan om 10:08 op het station Amsterdam RAI aankomen. Dat was ruimschoots op tijd om de eerste voordracht om 10:30 bij te wonen.
Maar wat is er bij de Nederlandse Spoorwegen veel veranderd, veel dingen ten goede, maar ook zaken waarbij ik even mijn wenkbrouwen heb opgetrokken. Het is zeker 8 jaar geleden dat ik voor het laatst in een trein had gezeten en ik voelde mij toch wat onzeker. Ten eerste moest ik een kaartje kopen, maar wist helemaal niet hoe dat ging met zo'n automaat, dus toch maar even het stationsgebouw binnengegaan en gevraagd of ze mij aan een retourtje konden helpen.
"Geen probleem.", zei de loketjuffrouw. "En U bent ouder dan 60 jaar, dus hoeft U daar niet extra voor te betalen."
"Nou, bof ik even", antwoorde ik beleefd. Ik was al lang blij dat ik op de ouderwetse manier
geholpen kon worden.


De treinen zijn wel mooi geworden vond ik, dubbeldeks en de stoelen waren voorzien van mooie bekleding. Het leek mij wel leuk om de laagste coupé te kiezen dan kon ik vanuit het raam laag over het perron kijken en vond dat wel grappig. De coupé's lijken wel op het interieur van een klein vliegtuig. Voor iemand die dagelijks met de trein reist is dit allemaal niets bijzonders, maar voor mij was het nieuw.


Er was nog iets veranderd in de loop der jaren. Vroeger kon je blijven zitten tot je op de plaats van bestemming was, tenminste in de meeste gevallen. Maar nu moest ik twee keer overstappen op dat korte stukje, eerst in Amsterdam Sloterdijk en daarna nog een keer op het station van luchthaven Schiphol. Het was dus goed opletten geblazen, anderszijds was er het voordeel dat ik gelegenheid had om de nieuwe perrons eens goed te bekijken en er een plaatje van te schieten.


Vanuit het station Amsterdam RAI was het ongeveer 10 minuten lopen naar het RAI-gebouw, waar Adobe een tweedaags seminar houdt.


Groots opgezet en vertoningen op enorme projectieschermen. Bekende fotografen en Photoshop corifeeën zoals Matt Kloskowski en Katrin Eismann die een geweldige uitleg gaven over de vele nieuwe mogelijkheden van Photoshop CS3. En Jason Levine die een spetterende voordracht verzorgde over het vernieuwde Adobe Premiere CS3 programma voor Video editing.



Ik behoor niet tot het genre paparazzi fotografen, dus liet de flitser van mijn kleine HP fotocamera meestal uit staan om de boel niet te verstoren, maar een enkel plaatje heb ik wel gemaakt om een indruk te geven van deze dag. Het is een dag geweest waarop ik weer veel nieuwe dingen heb gezien en veel wetenswaardigheden heb opgepakt en daar ga ik zeker nog iets mee doen.



Tussen de vele theaters stonden natuurlijk ook veel bedrijven die producten aanboden die gerelateerd zijn aan de programma's van Adobe.

Al met al weer een fijn uitstapje gemaakt. En nu ga ik lekker slapen, en als het meezit morgen gezond weer op.