Saturday, 20 January 2007
Friday, 19 January 2007
De dag na de storm.
Gisteravond, toen de storm echt hevig tekeer ging, zat ik nog wat e-mails te schrijven en plotseling hoorde ik, dwars door al het lawaai van de wind, iets verschuiven op het dak. Ik dacht meteen: "Nou gaat het ook bij ons gebeuren!". Ik was bang dat de dakpannen er zouden afvliegen, maar gelukkig bleef alles liggen. Het was één van die momenten waarop de windkracht het hevigst was. Later hoorde ik op de radio dat het plaatselijk kon oplopen tot windkracht 12. Waarschijnlijk werden een aantal dakpannen even door de sterke wind opgetild, maar alles lag vanmorgen nog netjes recht. Toch was het even spannend.
Er stond vanmorgen nog best wel een stevige wind, windkracht 6, maar dat is niets bijzonders. Na al die regen van gisteren, en de donkere dagen van de laatste weken, was het een verademing om de zon weer eens te zien schijnen. Meteen naar buiten dacht ik en ging eerst met de hond de dagelijkse ronde maken. Heerlijk, die frisse wind door je haren.


Bij dit soort stormen spoelt er ook allerlei rommel aan. Duidelijk wordt hoeveel akelige rotzooi er in zee wordt gedumpt of wordt verloren. Vooral die netten en touwen zijn dodelijk voor zeehonden en bruinvissen die daarin verstrikt raken en verdrinken. En al die ellende drijft onzichtbaar en in grote hoeveelheden onder het wateroppervlak. Wat zou daar nu toch aan gedaan kunnen worden om de zee weer schoon en vrij van deze rommel te krijgen. Dat zijn vragen die ik mijzelf wel eens stel. Maar in de wetenschap, dat ik er zelf niets aan kan veranderen. Jammer he?
Intussen werd er alweer over het strand gezeild met van die zeilkarren, vliegers werden weer opgelaten en zo wordt er meteen weer plezier gemaakt. Op en aan het strand is altijd wel iets te doen of te beleven.
Tot de volgende keer...
De dag na de storm.
Gisteravond, toen de storm echt hevig tekeer ging, zat ik nog wat e-mails te schrijven en plotseling hoorde ik, dwars door al het lawaai van de wind, iets verschuiven op het dak. Ik dacht meteen: "Nou gaat het ook bij ons gebeuren!". Ik was bang dat de dakpannen er zouden afvliegen, maar gelukkig bleef alles liggen. Het was één van die momenten waarop de windkracht het hevigst was. Later hoorde ik op de radio dat het plaatselijk kon oplopen tot windkracht 12. Waarschijnlijk werden een aantal dakpannen even door de sterke wind opgetild, maar alles lag vanmorgen nog netjes recht. Toch was het even spannend.
Er stond vanmorgen nog best wel een stevige wind, windkracht 6, maar dat is niets bijzonders. Na al die regen van gisteren, en de donkere dagen van de laatste weken, was het een verademing om de zon weer eens te zien schijnen. Meteen naar buiten dacht ik en ging eerst met de hond de dagelijkse ronde maken. Heerlijk, die frisse wind door je haren.


Bij dit soort stormen spoelt er ook allerlei rommel aan. Duidelijk wordt hoeveel akelige rotzooi er in zee wordt gedumpt of wordt verloren. Vooral die netten en touwen zijn dodelijk voor zeehonden en bruinvissen die daarin verstrikt raken en verdrinken. En al die ellende drijft onzichtbaar en in grote hoeveelheden onder het wateroppervlak. Wat zou daar nu toch aan gedaan kunnen worden om de zee weer schoon en vrij van deze rommel te krijgen. Dat zijn vragen die ik mijzelf wel eens stel. Maar in de wetenschap, dat ik er zelf niets aan kan veranderen. Jammer he?
Intussen werd er alweer over het strand gezeild met van die zeilkarren, vliegers werden weer opgelaten en zo wordt er meteen weer plezier gemaakt. Op en aan het strand is altijd wel iets te doen of te beleven.
Tot de volgende keer...
Thursday, 18 January 2007
Storm
Storm
Wednesday, 17 January 2007
Onderhoud en Vernieuwing.
Net als bij iedereen, overkomt het mij ook regelmatig dat ik toegeef aan de drang om mijn computer eens uitgebreid op te schonen. Je laat er wat programma's op los om alle narigheid op te sporen en uit te schakelen. Op zoek naar malafide software, spyware, adware, spam en stiekum binnengeslopen virussen. Hoe die rommel toch nog zijn weg vind om zich op een computer te nestelen is op zich al een prestatie. Ik heb er erg veel aan gedaan om die troep buiten de deur te houden, maar bij zo'n periodieke onderhoudsbeurt komt er af en toe toch weer iets tevoorschijn. Je vraagt je af: "Hoe is het mogelijk?"
Dit ondehoud vind meestal plaats als ik echt niet weet wat ik anders moet doen. Je verzint zomaar wat, maar komt er niet helemaal uit. Om de tijd dan toch enigszins nuttig te besteden begin je hier maar aan. Bovendien de harddisks weer eens defragmenteren zodat alles netjes geordend achter elkaar gekoppeld is. En als het goed is wordt de werking van de computer iets versneld. Als dit alles achter de rug is, geeft het toch een tevreden gevoel. Maar dit hele gedoe kost wel veel tijd en doet een flinke aanslag op je geduld. Zeker als je ook de computer van je vrouw moet onderhouden. En twee van die dingen is dan net genoeg.
Door al het slechte weer van de laatste tijd kom ik niet zoveel buiten, met het gevolg dat ik mij moet beperken tot verhaaltjes die zomaar bij mij opkomen. Of zoals nu, dat ik gewoon vertel waarmee ik de afgelopen dagen bezig ben. Niet erg spannend, maar wel nuttig. En wat ook wel leuk was om te doen, was de veranderingen aanbrengen in mijn weblog. Er komen nog niet veel reacties op, dus hoe het overkomt bij lezers van mijn blog, dat weet ik nog niet. Misschien kan het niemand iets schelen, en dat is ook goed. Ja, er was wel iemand, die er iets aardigs over zei, dus Loes, dat is goed overgekomen :-)
En kijk eens aan!... Nog een reactie van mijn lieve docher!







